• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    17°C 15.1°C / 19.5°C
    2 BF
    72%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 9.2°C / 13.6°C
    1 BF
    90%
  • Πάτρα
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    15°C 14.0°C / 17.3°C
    5 BF
    93%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 10.9°C
    0 BF
    100%
  • Αλεξανδρούπολη
    Θύελλα
    16°C 15.9°C / 16.3°C
    3 BF
    82%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 9.3°C / 12.2°C
    2 BF
    90%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 7.2°C / 8.4°C
    3 BF
    87%
  • Αγρίνιο
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    14°C 13.6°C / 15.6°C
    2 BF
    91%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 17.5°C / 20.3°C
    4 BF
    67%
  • Μυτιλήνη
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 14.9°C / 14.9°C
    5 BF
    76%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    19°C 18.5°C / 20.5°C
    5 BF
    59%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 13.5°C / 13.5°C
    2 BF
    78%
  • Κεφαλονιά
    Αυξημένες νεφώσεις
    17°C 17.4°C / 17.4°C
    5 BF
    87%
  • Λάρισα
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 10.5°C / 11.9°C
    0 BF
    94%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 10.5°C / 12.3°C
    1 BF
    100%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    21°C 20.8°C / 22.8°C
    0 BF
    71%
  • Χαλκίδα
    Αυξημένες νεφώσεις
    15°C 13.3°C / 19.8°C
    2 BF
    97%
  • Καβάλα
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    15°C 13.2°C / 14.9°C
    2 BF
    94%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 10.0°C / 12.9°C
    2 BF
    92%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.8°C / 7.8°C
    2 BF
    90%
AP Photo/Charlie Riedel, File

Κλιματική Κρίση: Ουτοπικές ιδέες για δυστοπικές προοπτικές

  • A-
  • A+
Η Συμφωνία των Παρισίων για το κλίμα δεν έχει «δόντια». Η διεθνής κοινότητα πρέπει να εκχωρήσει εκτελεστικές εξουσίες στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, προκειμένου να αποτραπεί η επικείμενη κλιματική καταστροφή.

Η κλιματική κρίση συμβαίνει ήδη. Η αντίστροφη μέτρηση για την υπέρβαση του ορίου ασφαλούς θέρμανσης έχει ξεκινήσει. Τον Σεπτέμβριο, το Ρολόι για το Κλίμα στη Νέα Υόρκη, των Γκαν Γκόλαν και Άντριου Μπόιντ, μας έδινε κάτι περισσότερο από επτά χρόνια έως ότου εξαντληθούν τα περιθώρια σε ποσότητα CO2 για να πιάσουμε τον στόχο της υπερθέρμανσης του πλανήτη 1,5° C. Εάν η υπερθέρμανση του πλανήτη αυξηθεί πέραν αυτής της θερμοκρασίας, θα αυξηθεί δραματικά η πιθανότητα ενεργοποίησης μη αναστρέψιμων και απότομων σημείων καμπής - των λεγόμενων και «σημείων χωρίς επιστροφή» - στα πλαίσια του κλιματικού συστήματος.

Οι κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές συνέπειες είναι επικίνδυνες και είναι αδύνατο να προβλεφθούν ακριβώς. Στο χειρότερο σενάριο, αποτελούν μια υπαρξιακή απειλή για την τρέχουσα παγκόσμια τάξη. Για να αποφευχθεί αυτό το σενάριο, η κλιματική κρίση πρέπει να αντιμετωπιστεί ως παγκόσμιο πρόβλημα με την πιο αποτελεσματική παγκόσμια λύση. Και αυτό πρέπει να γίνει τώρα.

Ωστόσο, η τρέχουσα προσέγγιση της διεθνούς κοινότητας βασίζεται αποκλειστικά στις εθελοντικές δεσμεύσεις της Συμφωνίας των Παρισίων για την προστασία του κλίματος. Πρόκειται για μια φιλόδοξη και πρωτοποριακή συμφωνία, η οποία όμως ουσιαστικά δεν έχει «δόντια». Η Συμφωνία των Παρισίων και η Γραμματεία του ΟΗΕ για το κλίμα δεν διαθέτουν έναν ισχυρό μηχανισμό, μια αποτελεσματική εργαλειοθήκη, που θα μπορούσε να αποτρέψει την επικείμενη κλιματική καταστροφή.

Οι ουτοπικές ιδέες μπορούν να καθοδηγήσουν το δρόμο και να μας βοηθήσουν να βρούμε αυτό που είναι πραγματικά εφικτό - όπως το άστρο του Βορρά που καθοδηγεί τα πλοία στην ανοικτή θάλασσα στο σκοτάδι της νύχτας. Με αυτό το άρθρο, ελπίζουμε να βάλουμε μια ουτοπική ιδέα στο πολιτικό κάδρο, για να εμπνεύσει μια εποικοδομητική συζήτηση και μια αποφασιστική δράση πάνω στο πλοίο που ονομάζουμε Γη το οποίο βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή ως δημιουργός και θεματοφύλακας ενός παγκόσμιου συστήματος εμπορίας εκπομπών

Η διεθνής κοινότητα κρατών πρέπει να εκχωρήσει εκτελεστική πολιτική εξουσία και ευθύνες στη Γραμματεία Κλίματος της Σύμβασης-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC) - για μια περιορισμένη χρονική περίοδο. Αυτό θα

ήταν απαραίτητο για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου συστήματος εμπορίας εκπομπών CO2 το συντομότερο δυνατό. Με έναν τέτοιο μηχανισμό που βασίζεται στην αγορά, μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι όλοι όσοι παράγουν μεγάλες ποσότητες εκπομπών CO2 - κυρίως μεγάλες, πολυεθνικές εταιρείες - πληρώνουν το τίμημα της κατανάλωσης τους.

Ένα παγκόσμιο σύστημα εμπορίας εκπομπών CO2 θα μπορούσε να δομηθεί ως εξής: Η γραμματεία του ΟΗΕ για το κλίμα μειώνει το επίπεδο εκπομπών που επιτρέπεται, με βάση τα ευρήματα της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC). Αυτό θα οδηγήσει άμεσα σε αύξηση της τιμής του CO2. Πάνω από μια συγκεκριμένη τιμή, οι εκπομπές CO2 καθίστανται ζημιογόνες. Οι κύριοι ρυπαντές με CO2 θα πρέπει να προσαρμόσουν την παραγωγή τους στην ουδετερότητα του κλίματος, δηλαδή σε χαμηλές εκπομπές CO2 ή ακόμη και σε τεχνολογίες χωρίς καθόλου εκπομπές. Οι πηγές ενέργειας από ορυκτά θα εξαναγκαστούν να βγουν από την αγορά και έτσι οι επενδύσεις σε τεχνολογίες ουδέτερες για το κλίμα θα αυξηθούν ταχύτατα και θα προωθηθεί η φιλική προς το περιβάλλον καινοτομία. Οι πολιτικοί το αποκαλούν «αποτελεσματική, με βάση την αγορά, απαγκίστρωση από τον άνθρακα της παγκόσμιας οικονομίας».

Η συνεχής αποτυχία της παγκόσμιας κοινότητας

Όσον αφορά στην κλιματική κρίση, αυτή ξεπερνάει κατά πολύ τις δυνατότητες της τρέχουσας παγκόσμιας πολιτικής τάξης. Η σημαντική επιρροή της ανθρωπότητας στην αλλαγή του κλίματος και οι δυνητικά καταστροφικές συνέπειές της έχουν διαπιστωθεί από τους επιστήμονες εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια, με την πρώτη έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC). Το 1992, εγκρίθηκε η συνθήκη UNFCCC και ιδρύθηκε η σχετική Γραμματεία του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή.

Εδώ και περισσότερα από 25 χρόνια, τα ίδια θέματα συζητιούνται σε ετήσιες παγκόσμιες διασκέψεις για το κλίμα, όμως δεν έχουν προκύψει μετρήσιμα αποτελέσματα. Σύμφωνα με το Global Carbon Project (GCP), οι παγκόσμιες εκπομπές CO2 αυξάνονται κάθε χρόνο και το 2019 έκαναν ρεκόρ με 37 γιγατόνους. Το GCP θεωρεί ότι οι μειώσεις του CO2 που προκλήθηκαν από την πανδημία του κορονοϊού το 2020 είναι ένα τυχαίο, εφάπαξ αποτέλεσμα.

Το 2015, από μια από αυτές τις διασκέψεις για το κλίμα προέκυψε η περίφημη συμφωνία των Παρισίων, η οποία έχει πλέον επικυρωθεί από όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι οι συμφωνημένοι στόχοι δεν είναι νομικά δεσμευτικοί για τις μεμονωμένες χώρες. Επομένως, δεν υπάρχουν κίνητρα για την τήρηση των εθνικών δεσμεύσεων, ούτε συνεπείς κυρώσεις όταν οι χώρες παραβιάζουν τις υποσχέσεις τους. Δεν προκαλεί καμία έκπληξη το γεγονός ότι οι περισσότερες χώρες δεν βρίσκονται καν κοντά στη συμφωνηθείσα συμβολή τους στην επίτευξη των κλιματικών στόχων του Παρισιού.

Ουσιαστικά, η Συμφωνία των Παρισίων του 2015 είναι κάτι παραπάνω από μια κοινή δήλωση προθέσεων, η υπερθέρμανση του πλανήτη να μην ξεπεράσει το όριο του

1,5℃. Αλλά πλέον δεν έχουμε περιθώρια μόνο για λόγια και για αναβολή λήψης συγκεκριμένων μέτρων. Επιπλέον, ακόμα μας λείπουν μια ισχυρή παγκόσμια στρατηγική και ένας αποτελεσματικός παγκόσμιος μηχανισμός για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Η αποτυχία της οικονομίας της αγοράς

Το πρόβλημα του κλίματος είναι ουσιαστικά μια αποτυχία της αγοράς στα πλαίσια του παγκόσμιου οικονομικού μας συστήματος: Η παγκόσμια οικονομία μολύνει την ατμόσφαιρα, χωρίς να πληρώνει σχεδόν ποτέ για αυτό. Η ατμόσφαιρά μας - ο αέρας που όλοι αναπνέουμε καθημερινά - χρησιμεύει ως μια δωρεάν παγκόσμια χωματερή για απόβλητα. Οι καθημερινές, κανονικές τιμές για όλες τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που προσφέρονται δεν αντικατοπτρίζουν το συνολικό, πραγματικό κόστος. Αντίθετα, οι τρέχουσες τιμές όλων των προϊόντων και υπηρεσιών επιδοτούνται σε μεγάλο βαθμό από τη φύση, από τους φτωχότερους ανθρώπους του κόσμου, από τα δικά μας παιδιά και εγγόνια και όλες τις μελλοντικές γενιές. Αυτός είναι ο ορισμός της αποτυχίας της αγοράς.

Από μακροοικονομική άποψη, η αποτυχία της αγοράς απαιτεί αλλαγή στα οικονομικά κίνητρα των παραγόντων της αγοράς. Στην περίπτωση της κλιματικής αλλαγής, όπου το κόστος βαραίνει το ευρύ κοινό και όχι τους ρυπαντές, η αλλαγή αυτή μπορεί να επιτευχθεί με τον καθορισμό μιας τιμής για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η οποία θα πρέπει να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, σύμφωνα με τη Δήλωση των Οικονομολόγων για την τιμολόγηση άνθρακα. Με αυτόν τον τρόπο, οι ρυπαντές θα μοιράζονται το μελλοντικό κόστος των κλιματικών ζημιών. Η αποτυχία της αγοράς θα εξαλειφθεί - και η ατμόσφαιρα δεν θα είναι πλέον μια ανοιχτή χωματερή.

Ένα τέτοιο σύστημα «τιμολόγησης των περιβαλλοντικών εξωτερικοτήτων», όπως ονομάζεται στα οικονομικά, έχει ήδη γίνει αρκετές φορές με επιτυχία. Το «Πρόγραμμα όξινης βροχής» των ΗΠΑ, για παράδειγμα, μπόρεσε να απελευθερώσει τον εθνικό ενεργειακό τομέα από τις υπερβολικές εκπομπές θείου, σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ.

Στην περίπτωση της κλιματικής αλλαγής, ωστόσο, μια τέτοια διόρθωση της αγοράς θα επιτυγχανόταν μόνο με παγκόσμια συμμετοχή. Οι χώρες που δεν θα συμμετάσχουν σε ένα σύστημα τιμολόγησης CO2 θα έχουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Ο πλουτισμός με αυτόν τον τρόπο μεμονωμένων παικτών, σε βάρος του παγκόσμιου κοινού, μπορεί να αποφευχθεί μόνο με ίσους κανόνες και διαφάνεια για όλους τους συμμετέχοντες στην αγορά.

Σύμφωνα με το The Economist, η παγκόσμια εμπορία εκπομπών CO2 είναι πιο αποτελεσματική και αποδοτική από άλλα - συχνά επιμέρους και μη συντονισμένα - μέτρα προστασίας του κλίματος. Η παγκόσμια εμπορία εκπομπών είναι, ως εκ τούτου, το μέτρο επιλογής για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης όσο το δυνατόν γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα. Αλλά πώς ακριβώς θα μπορούσε να σχεδιαστεί ένα παγκόσμιο εμπορικό σύστημα με επικεφαλής τη Γραμματεία του ΟΗΕ για την αλλαγή του κλίματος;

Η Γραμματεία του Κλίματος θα πρέπει να καθορίσει μια συγκεκριμένη ποσότητα εκπομπών CO2 που επιτρέπεται να εκπέμπει η παγκόσμια κοινότητα κάθε χρόνο με βάση τους προϋπολογισμούς για το CO2 και τις στρατηγικές μείωσης του σύμφωνα με το IPCC. Κάθε οργανισμός - για παράδειγμα μια εταιρεία πετρελαίου - που θα θέλει να εκπέμπει μια συγκεκριμένη ποσότητα CO2 απευθείας ή να την πουλήσει στην αγορά, θα πρέπει να υποβάλει προσφορά για τους κατάλληλους τίτλους CO2 από τη Γραμματεία του Κλίματος. Αυτοί οι τίτλοι θα μπορούν να διατίθενται ελεύθερα σε μια παγκόσμια αγορά εκπομπών. Το αποτέλεσμα είναι μια τιμή που αντικατοπτρίζει τη σχέση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.

Η Γραμματεία του ΟΗΕ για το κλίμα θα μειώσει σταδιακά τον αριθμό των τίτλων για την επίτευξη των στόχων μείωσης της IPCC. Η τιμή του CO2 θα αυξηθεί. Αυτό θα επιτρέψει στη γραμματεία του ΟΗΕ για το κλίμα να καθορίσει ακριβώς πότε ο αριθμός των τίτλων - και επομένως των παγκόσμιων εκπομπών CO2 - θα πρέπει να πλησιάσει το μηδέν· το 2050, για παράδειγμα.

Επί του παρόντος, υπάρχουν αρκετά συστήματα εμπορίας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, για παράδειγμα, στην ΕΕ και την Καλιφόρνια. Ωστόσο, περιορίζονται σε μεμονωμένους οικονομικούς τομείς και οι τιμές του CO2 εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλές. Εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη παγκόσμιου πολιτικού ισχυρισμού για την καθιέρωση διεθνούς εμπορίας εκπομπών σε όλους τους οικονομικούς τομείς. Αλλά εδώ μπαίνει η ουτοπική ιδέα.

Ο συνασπισμός των προθύμων ως πυρήνας της ουτοπίας

Εάν η γραμματεία του ΟΗΕ για το κλίμα είχε εκτελεστική πολιτική εξουσία για μια μεταβατική περίοδο, θα ήταν σε θέση να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο σύστημα εμπορίας εκπομπών μέσα στο σύντομο χρονικό διάστημα που αφήσαμε. Εξάλλου, είναι προς το εθνικό συμφέρον των πέντε μεγαλύτερων ρυπαντών με CO2, της Κίνας, των ΗΠΑ, της Ινδίας, της ΕΕ και της Ρωσίας, να καταπολεμήσουν την κλιματική αλλαγή. Αφενός, τις απασχολεί ο ρόλος τους στην ηθική και πολιτική ηγεσία. Θέλουν να παραμείνουν σημαντικοί παίκτες σε γεωπολιτικά ζητήματα και να εφαρμόζουν τις απαιτήσεις των εθνικών ψηφοφόρων τους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις ΗΠΑ, την ΕΕ και την Ινδία. Αφετέρου, αυτές οι οικονομίες αναζητούν να δημιουργήσουν ολοένα και περισσότερες μελλοντικές θέσεις εργασίας και προσβλέπουν να έχουν ηγετική θέση σε βασικούς οικονομικούς τομείς τον 21ο αιώνα - που περιλαμβάνουν πλέον και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Δύο από αυτές τις πέντε μεγάλες δυνάμεις έχουν ήδη υποσχεθεί ότι θα επιτύχουν κλιματική ουδετερότητα: η ΕΕ και η Κίνα. Υπό τον νέο πρόεδρο Μπάιντεν, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να συμμετάσχουν. Με το βάρος τους στην παγκόσμια πολιτική, αυτοί οι τρεις παίκτες πρέπει τώρα να σχηματίσουν έναν «συνασπισμό των πρόθυμων», ο οποίος θα δώσει στη γραμματεία του ΟΗΕ την ευθύνη και τη δύναμη να

δημιουργήσει ένα διεθνές - και τελικά παγκόσμιο - σύστημα εμπορίας εκπομπών CO2. Μέσω της πολιτικής πίεσης, των οικονομικών κινήτρων και των τιμωρητικών εμπορικών δασμών στις εισαγωγές που βλάπτουν το κλίμα, αυτός ο γιγαντιαίος οικονομικός χώρος - αρχικά αποτελούμενος από τις ΗΠΑ, την Κίνα και την ΕΕ - θα μπορούσε τελικά να περιλαμβάνει την Ινδία, τη Ρωσία και τον υπόλοιπο κόσμο. Εάν οι μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου ήταν στην ουσία υποτελείς στη Γραμματεία του ΟΗΕ για το κλίμα κατά τη δημιουργία ενός συστήματος εμπορίας εκπομπών, θα μπορούσαμε να έχουμε καλές πιθανότητες να επιτύχουμε εγκαίρως τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού. Αποτελεσματικά και δίκαια.

Αυστηροί κανόνες για μεγαλύτερη ευελιξία

Υποθέτοντας ότι σχηματίζεται αυτός ο παγκόσμιος συνασπισμός των προθύμων - πως ακριβώς θα μοιάζει ένα τέτοιο παγκόσμιο σύστημα εμπορίας εκπομπών υπό την ηγεσία της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή;

Η γραμματεία του κλίματος θα πρέπει να έχει εκτελεστική εξουσία για να είναι σε θέση να δημιουργήσει τις σύνθετες δομές ενός συστήματος εμπορίας εκπομπών. Για να γίνει αυτό χρειάζεται ένα διαφανές, ισχυρό και υπεύθυνο πλαίσιο, το οποίο θα μπορούσε να καταρτιστεί από μια ανεξάρτητη ομάδα εμπειρογνωμόνων. Η εξουσία για να τεθεί σε ισχύ η εμπορία εκπομπών θα πρέπει επίσης να έχει παραχωρηθεί στη Γραμματεία του Κλίματος. Η νομική ασφάλεια είναι ζωτικής σημασίας εδώ: εάν, για παράδειγμα, μια εταιρεία στη χώρα Α εκπέμπει περισσότερο CO2 από αυτό που καλύπτουν οι τίτλοι που αγόρασε, τότε η χώρα Α πρέπει να παραπέμψει αυτήν την εταιρεία σε δίκη. Και εάν μια χώρα παραβιάζει τους κανόνες εμπορίας εκπομπών, η Γραμματεία του Κλίματος πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλει τιμωρητικούς δασμούς στην εν λόγω χώρα. Οτιδήποτε άλλο θα οδηγούσε σε περαιτέρω διεθνείς συμφωνίες χωρίς δόντια και άγονη γραφειοκρατία.

Ο πλειστηριασμός των τίτλων CO2 θα αποφέρει σημαντικά ποσά στη Γραμματεία του Κλίματος. Αλλά πώς θα χρησιμοποιούσε η Γραμματεία του Κλίματος τα χρήματα από την εμπορία εκπομπών; Θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για δύο σκοπούς. Ένα μέρος θα μπορούσε να διατεθεί στο Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα (GCF). Αυτό το παγκόσμιο ταμείο αποτελεί ήδη μέρος της συμφωνίας του Παρισιού και παρέχει χρηματοδότηση σχετική με το κλίμα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ένα άλλο μέρος θα μπορούσε να καταβάλλεται ως κλιματικό μέρισμα σε όλες τις χώρες, ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού τους. Αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να δαπανηθούν σε εθνικό επίπεδο για «πράσινη έρευνα» ή για να βοηθήσουν να γίνουν οι - σε κάποιες περιπτώσεις - σοβαρές διαρθρωτικές αλλαγές πιο ανεκτές κοινωνικά από τον τοπικό πληθυσμό.

Μια ουτοπία εν συντομία

Για περισσότερα από 25 χρόνια, οι εθνικές κυβερνήσεις απέτυχαν να δημιουργήσουν έναν λειτουργικό παγκόσμιο μηχανισμό για τη μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων του θερμοκηπίου αποτελεσματικά και εντός του διαθέσιμου χρονικού πλαισίου. Έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος κατά τον οποίο η υπερθέρμανση του πλανήτη δεν έγινε εφικτό να σταματήσει.

Όταν οι ΗΠΑ επανέλθουν στη Συμφωνία των Παρισίων υπό τον Μπάιντεν, η παγκόσμια προστασία του κλίματος θα αναβιώσει. Ένας διεθνής συνασπισμός πρόθυμων θα μπορούσε να αναδυθεί υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Η λύση που περιγράφει αυτό το άρθρο θα ήταν τότε ήδη λιγότερο ουτοπία: να δοθεί στη Γραμματεία του ΟΗΕ πραγματική ευθύνη και πολιτική εξουσία για περιορισμένο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να μπορεί να καθιερωθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται ένα παγκόσμιο σύστημα εμπορίας εκπομπών με τους ίδιους κανόνες για όλες τις χώρες. Αυτή θα ήταν η ιδανική διέξοδος από την κλιματική κρίση. Παρότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να φαίνεται ουτοπική και μη ρεαλιστική τώρα· τουλάχιστον κάποια κομμάτια της γενικής ιδέας θα μπορούσαν πραγματικά να εφαρμοστούν. Αυτό θα βελτιώσει σίγουρα την τρέχουσα κατάσταση.

Τώρα τα παγκόσμια κινήματα πολιτών, όπως το Παρασκευές για το Μέλλον, πρέπει να διατηρήσουν την απαραίτητη πίεση προς τις εθνικές κυβερνήσεις. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο η Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή μπορεί στην πραγματικότητα να υλοποιήσει τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε μέσα στα επόμενα επτά χρόνια και «να αποτρέψει την επικίνδυνη, ανθρωπογενή διαταραχή του κλιματικού συστήματος».

ΠΗΓΗ: FORUM.EU 

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΕΥΡΩΠΗ
ΕΕ: Αναβαθμισμένοι στόχοι για την κλιματική αλλαγή στη Σύνοδο Κορυφής
Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σήμερα σε συμφωνία για έναν πιο φιλόδοξο στόχο μείωσης αυτή τη δεκαετία των εκπομπών των ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
ΕΕ: Αναβαθμισμένοι στόχοι για την κλιματική αλλαγή στη Σύνοδο Κορυφής
ΕΥΡΩΠΗ
Ο φετινός Νοέμβριος ο πιο θερμός της ιστορίας
Ο φετινός Νοέμβριος αποτέλεσε τον θερμότερο καταγεγραμμένο στην ανθρώπινη ιστορία, ενώ το 2020 βαδίζει στο ξεπέρασμα του ρεκόρ του 2016 ως το θερμότερο έτος, με τις θερμοκρασίες να αυξάνουν συνεχώς.
Ο φετινός Νοέμβριος ο πιο θερμός της ιστορίας
ΕΥΡΩΠΗ
Ψωμί κι αλάτι
Η υποστήριξη Τραμπ στη Λεπέν και απαξιωτικές δηλώσεις του για το Παρίσι τον είχαν κάνει να δίνει με το ζόρι το χέρι του στον Μακρόν. Τώρα ο ένας θεωρεί πως το Παρίσι είναι μια χαρά με έναν ικανό και σκληρό...
Ψωμί κι αλάτι
ΕΥΡΩΠΗ
Πράσινο φως στη συμφωνία για το κλίμα από την Ε.Ε.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία την επικύρωση από την ΕΕ της συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα. Η αστραπιαία διαδικασία που ακολουθήθηκε επιτρέπει να τεθεί σύντομα σε ισχύ η παγκόσμια...
Πράσινο φως στη συμφωνία για το κλίμα από την Ε.Ε.
ΕΥΡΩΠΗ
Κτηνοτροφικές εταιρίες επιδεινώνουν - επί πληρωμή - το περιβαλλοντικό
Είκοσι κτηνοτροφικές εταιρίες με μεγάλες εκπομπές αερίων κατηγορούνται από ακτιβιστές ότι λαμβάνουν δισεκατομμύρια δολάρια, παράγοντας το 14,5% των εκπομπών του πλανήτη, υπερβαίνοντας τις αντίστοιχες...
Κτηνοτροφικές εταιρίες επιδεινώνουν - επί πληρωμή - το περιβαλλοντικό
ΕΥΡΩΠΗ
Γερμανία: Να μπει στο Σύνταγμα η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή ζητά η υπουργός Περιβάλλοντος
«Η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή πρέπει να γίνει μόνιμη αποστολή. Τα τελευταία γεγονότα απέδειξαν με πόση ένταση μπορούν να μας επηρεάσουν όλους οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής».
Γερμανία: Να μπει στο Σύνταγμα η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή ζητά η υπουργός Περιβάλλοντος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας