Με διαδικασίες-εξπρές, διά ανατάσεως των χειρών και με τη στήριξη βουλευτών τεσσάρων εκ των πέντε κοινοβουλευτικών κομμάτων -εξαιρουμένου, δηλαδή, του αριστερού/φιλοκουρδικού HDP- η Εθνοσυνέλευση στην Αγκυρα ενέκρινε την ανάπτυξη Τούρκων στρατιωτών στο Αζερμπαϊτζάν, επισήμως στο πλαίσιο της επόπτευσης της εκεχειρίας για το Ναγκόρνο Καραμπάχ, με σύμπραξη της «εγγυήτριας» και «ειρηνοποιού» Ρωσίας.
Η αποστολή θα έχει -στην πρώτη φάση, τουλάχιστον- διάρκεια ενός έτους. Το δε μέγεθός της θα αποφασιστεί από τον ίδιο τον Ταγίπ Ερντογάν, που βλέπει πια την τουρκική «μπότα» να ανοίγει κι άλλο τη γεωπολιτική της «δρασκελιά»: από την κατεχόμενη Κύπρο, την Αφρική (Λιβύη, Σομαλία), τη Μέση Ανατολή (Συρία, Κατάρ) και τα Βαλκάνια, τώρα και στον νότιο Καύκασο.
Το Κρεμλίνο έχει ξεκαθαρίσει ότι οι Τούρκοι στρατιώτες θα μείνουν εκτός ορίων του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Κατά τα λοιπά, ωστόσο, το μνημόνιο συνεργασίας Μόσχας-Αγκυρας για τη δημιουργία κοινού κέντρου επόπτευσης της εκεχειρίας παραμένει σε… δημιουργική ασάφεια. Για την ακρίβεια, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν σε συνέντευξη που έδωσε αργά προχθές στο κρατικό δίκτυο Rossiya24, θα αποφασίσει το Αζερμπαϊτζάν το πού θα είναι η έδρα του, επί του «κυρίαρχου αζερικού εδάφους».
Η ανάπτυξη Τούρκων στρατιωτών ήταν όρος του Μπακού, υπογράμμισε, χωρίς ωστόσο να εξηγήσει πώς αυτή ακριβώς συνάδει με την προαποφασισμένη λειτουργία του κέντρου εξ αποστάσεως, ηλεκτρονικά και με τη χρήση σχεδόν αποκλειστικά μη επανδρωμένων αεροσκαφών. «Θα συνεργαστούμε με την Τουρκία, στη βάση της πολύ καλής εμπειρίας που έχουμε στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας», αρκέστηκε να δηλώσει ο Πούτιν, αποδίδοντας ελαφρά τη καρδία την ωμή παρέμβαση της Αγκυρας στο «μαλακό υπογάστριο» της χώρας του «στις γεωπολιτικές συνέπειες της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ».
Είναι δύσκολο να κατηγορηθεί η Τουρκία ότι παραβίασε το διεθνές δίκαιο στη διένεξη του Ναγκόρνο Καραμπάχ, υποστήριξε ο Ρώσος πρόεδρος. Το τελικό καθεστώς του αυτονομιστικού θύλακα, συμπλήρωσε, θα αποφασιστεί στο μέλλον. Και έψεξε τον -όχι και τόσο αρεστό στον ίδιο- φιλοευρωπαϊστή Αρμένιο πρωθυπουργό, Νικόλ Πασινιάν, για την απόρριψη των όρων επιστροφής αμάχων στην πόλη Σούσι, δεύτερη μεγαλύτερη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, η οποία ξαναπερνά -μεταξύ άλλων εδαφών και βάσει της συμφωνίας- στον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν.
Η θέση του Πασινιάν γίνεται, εν τω μεταξύ, ολοένα και πιο επισφαλής. Οι διαδηλώσεις με αίτημα την παραίτησή του δεν έχουν κοπάσει στο Γερεβάν. Και ούτε αναμένεται να γίνει κάτι τέτοιο με τον «οδικό χάρτη» των 15 σημείων και του 6μηνου χρονικού ορίζοντα που ο ίδιος παρουσίασε χθες, με στόχο -όπως ανέφερε- τη «διασφάλιση της δημοκρατικής σταθερότητας» στην Αρμενία. Η κυβέρνησή του ήδη φυλλορροεί -μέσα σε μία εβδομάδα παραιτήθηκαν δύο υπουργοί- ενώ ο Αρμένιος πρόεδρος, Αρμέν Σαρκισιάν, ζήτησε τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών.
