Brexit: ρήγμα στη γραμμή Γερμανών και Γάλλων

«Ναι» σε μια παράταση της διαδικασίας αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε., αλλά ποια θα είναι η διάρκειά της; Και ποιο είναι το σχέδιο της βρετανικής κυβέρνησης για το χρονικό διάστημα της αναβολής;

Στα ερωτήματα αυτά επικεντρώθηκε η συζήτηση των Ευρωπαίων ηγετών κατά τη χθεσινή έκτακτη σύνοδο κορυφής, αφιερωμένη στο Brexit, που συνεχίστηκε μέχρι αργά το βράδυ, καθώς όλα δείχνουν ότι οι «27» -και ιδιαίτερα οι Γάλλοι και οι Γερμανοί- δεν συμφωνούν μεταξύ τους σε μια κοινή στάση.

Από τη μία πλευρά ήταν η Βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι, η οποία ζήτησε αρχικά μια αναβολή του διαζυγίου με τους εταίρους της μέχρι τις 30 Ιουνίου, χωρίς να λέει όχι σε αναβολή μεγαλύτερης διάρκειας, υποσχόμενη ότι θα κάνει το παν στο χρονικό διάστημα της αναβολής για να περάσει από τη Βουλή των Κοινοτήτων τη συμφωνία που συνήψε τον περασμένο Νοέμβριο με τους «27», η οποία, όμως, έχει απορριφθεί τρεις φορές από το εν λόγω Σώμα.

Από την άλλη, οι 27 εταίροι, των οποίων η ενότητα που επέδειξαν μέχρι τώρα στο θέμα της αποχώρησης του Η.Β. αρχίζει και κάνει νερά…

Η Γαλλία έχει σκληρύνει τη στάση της, αρνείται τη χορήγηση μεγάλης παράτασης και τάχθηκε υπέρ μιας σύντομης διευθέτησης των όρων του διαζυγίου, προκειμένου να μπορέσει η Ευρώπη των «27» να ασχοληθεί με τα δικά της προβλήματα, που δεν είναι λίγα.

Η θέση αυτή του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν βρήκε θετική ανταπόκριση από το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και την Ισπανία.

Δείχνει κατανόηση

Οχι, όμως, από τη Γερμανία που από την αρχή δεν έκρυψε την επιθυμία της να τηρηθεί ήπια στάση απέναντι στο Λονδίνο και γενικά να επιδειχθεί κατανόηση στην προσπάθεια της Τ. Μέι για την επίτευξη ενός συμβιβασμού μεταξύ των δύο πλευρών.

Πίσω από τη Γερμανία βρίσκεται, όπως συνήθως, η Ολλανδία, η οποία ελέγχει την Ομάδα Βίζεγκραντ ή τη Χανσεατική Ομάδα (χώρες της Βαλτικής και της Κεντρικής-Ανατολικής Ευρώπης).

Η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ τάχθηκε υπέρ μιας αναβολής του διαζυγίου για μερικούς μήνες, ακόμη και μέχρι τα τέλη του έτους, ώστε να δοθεί χρόνος στο Λονδίνο να προετοιμάσει μια συντεταγμένη έξοδο.

Από δίπλα και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος πρότεινε μια αναβολή μέχρι τον Μάρτιο 2020, υπό προϋποθέσεις.

Φυσικά, πίσω από τις διαφορετικές θέσεις των δύο ισχυρών κρατών-μελών, υπάρχουν πολλά πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα.

Ο Εμ. Μακρόν είναι επιφυλακτικός έναντι μιας παράτασης μεγάλης διάρκειας για το διαζύγιο, διαπιστώνοντας ότι τόσο ο Ντ. Τουσκ όσο και η Γερμανία ελπίζουν πως εάν πάει μακριά η διαδικασία της αποχώρησης δεν αποκλείεται να παραμείνει το Η.Β. στην Ε.Ε.

Ο Γάλλος πρόεδρος εκτιμά ότι μια μακρά αναμονή του Brexit θα δημιουργήσει πολιτικά και οικονομικά προβλήματα στους «27». Ζητεί, λοιπόν, εγγυήσεις από το Λονδίνο.

Επιπλέον, το Παρίσι είναι χολωμένο και για το γεγονός ότι η Γαλλία δεν αποκόμισε ουσιαστικά οφέλη από την αναμενόμενη αποχώρηση του Η.Β.

Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί που θα μετακομίσουν από το Λονδίνο προτίμησαν ως νέα εγκατάσταση την Ολλανδία (Αμστερνταμ) και τη Γερμανία (Φρανκφούρτη) ή το Λουξεμβούργο. Το ίδιο και οι πολυεθνικές εταιρείες, οι οποίες προτιμούν χώρες με φορολογικές «διευκολύνσεις»…

Η Γερμανία τηρεί από την πλευρά της πιο ελαστική στάση απέναντι στο Λονδίνο. Η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ βλέπει με μεγαλύτερη κατανόηση τα προβλήματα της Τ. Μέι και πιέζεται από τους Γερμανούς βιομηχάνους όσον αφορά τις επιπτώσεις του Brexit, ιδίως στην αυτοκινητοβιομηχανία της χώρας που βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Σύνορα και αποζημίωση

Πιο λογική φαίνεται η θέση του Γάλλου διαπραγματευτή της Ε.Ε. Μισέλ Μπαρνιέ, ο οποίος φρόντισε να αποκλείσει οποιαδήποτε επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας του περασμένου Νοεμβρίου.

Παρατήρησε ότι η εν λόγω συμφωνία περιλαμβάνει τη διασφάλιση ανοιχτών συνόρων μεταξύ της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, που είναι μέλος της Ε.Ε., και της Βόρειας Ιρλανδίας, που αποτελεί μέρος της βρετανικής επικράτειας, τα δικαιώματα των Ευρωπαίων εργαζομένων στο Η.Β. και την αποζημίωση που πρέπει να καταβάλει το Λονδίνο στις Βρυξέλλες για την αποχώρησή του…

Κατά τον Μ. Μπαρνιέ, μπορεί να γίνουν αλλαγές που θα διευκολύνουν την Τ. Μέι. Αλλαγές, ας πούμε, στην πολιτική δήλωση για τη μελλοντική σχέση μεταξύ του Η.Β. και των «27».

Εξαρτάται, όμως, από το αν ζητήσει η Τ. Μέι μια τελωνειακή ένωση, που είναι και η θέση των Εργατικών, ή μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου, όπως προβλέπεται στη συμφωνία του Νοεμβρίου.