Ο Ιταλός υπουργός Υποδομών, Ντανίλο Τονινέλι, αποφάσισε χθες να δώσει το «ελεύθερο» στο πλοίο Diciotti της ιταλικής ακτοφυλακής, ώστε να μεταφέρει σε λιμάνι της χώρας 66 μετανάστες που διασώθηκαν στην κεντρική Μεσόγειο.
Οπως πάντα, ο υπουργός Εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι, είχε διαφορετική άποψη και θα προτιμούσε να δοθεί αρνητική απάντηση. Η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης, όμως, οδήγησε την ιταλική κυβέρνηση στο να υιοθετήσει μια πιο ελαστική στάση.
Οι μετανάστες είχαν αρχικά επιβιβαστεί σε ιταλικό ρυμουλκό, το οποίο και σκόπευε να τους παραδώσει στις λιβυκές αρχές. Αλλά μόλις οι διασωθέντες το έμαθαν, υιοθέτησαν απειλητική στάση, με ξεκάθαρη επιθετικότητα κατά του πληρώματος.
Για τον λόγο αυτό, ο υπουργός Υποδομών αποφάσισε να στείλει άμεσα στην περιοχή το Diciotti και να του υποδείξει να ακολουθήσει πορεία πλεύσης προς την Κάτω Ιταλία. Ο Τονινέλι διαβεβαίωσε ότι θα εντοπιστούν και θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, για να μην υπάρξουν ανάλογα συμβάντα.
Ο Σαλβίνι, βέβαια, δεν παραιτήθηκε της όλης προσπάθειας και επέμεινε ότι η ιταλική ακτοφυλακή δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να υποκαθιστά εκείνη της Λιβύης. Για πρώτη φορά, πάντως, στο εσωτερικό της ιταλικής κυβέρνησης ακούγονται και φωνές που αμφισβητούν τις δηλώσεις του γραμματέα της Λέγκας.
Πηγές του υπουργείου Αμυνας τόνισαν ότι η χώρα δεν μπορεί να εγκαταλείψει τις ευρωπαϊκές ναυτικές αποστολές που έχουν στόχο τη διάσωση προσφύγων και μεταναστών. Κάτι που επιβεβαίωσε, με επίσημη δήλωσή του, και ο υπουργός Εξωτερικών, Εντσο Μοάβερο Μιλανέζι – ένας τεχνοκράτης που μετέχει στην κυβέρνηση Κόντε.
Ο δε αρχηγός των Πέντε Αστέρων και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Λουίτζι ντι Μάιο, τόνισε ότι «προς το παρόν, τα στρατιωτικά πλοία που σώζουν μετανάστες μπορούν να συνεχίσουν να μπαίνουν στα λιμάνια της χώρας».
Κάθε αλλαγή στον καταμερισμό ευθυνών των ευρωπαϊκών χωρών θα πρέπει να ισχύσει, ενδεχομένως, από το 2019 και μετά.
Οσο για τη σημερινή τριμερή σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών Ιταλίας, Γερμανίας και Αυστρίας και για τη μετέπειτα όλων των ΥΠΕΣ της Ε.Ε., η Ρώμη θέτει τις κύριες προτεραιότητές της: ενίσχυση των εξωτερικών συνόρων, οικονομική στήριξη της Λιβύης, ουσιαστική επανεγκατάσταση όσων ζητούν άσυλο και απόρριψη των λεγόμενων δευτερογενών μετακινήσεων προσφύγων.
