Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τη Δευτέρα, επισήμως η Τουρκία βγαίνει από το καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε τον Ταγίπ Ερντογάν να προβεί σε έναν ακόμη (τελευταίο;) γύρο εκκαθαρίσεων, απολύοντας περισσότερους από 18.000 εργαζόμενους στο Δημόσιο, κυρίως αστυνομικούς και στρατιωτικούς.

Συνολικά 18.632 πρόσωπα, μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 9.000 αστυνομικοί και 6.000 μέλη των ενόπλων δυνάμεων είδαν τα ονόματά τους να δημοσιεύονται στο διάταγμα, το οποίο παρουσιάσθηκε στα μέσα ενημέρωσης ως το τελευταίο πριν από την πιθανή άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης αύριο Δευτέρα. 

Στους απολυμένους συγκαταλέγονται εκπαιδευτικοί και πανεπιστημιακοί, αλλά και περισσότεροι από χίλιοι εργαζόμενοι του υπουργείου Δικαιοσύνης. 

Εξάλλου 12 ενώσεις, 3 εφημερίδες και ένα τηλεοπτικό δίκτυο έκλεισαν με το σημερινό διάταγμα.

Επιπλέον στο κείμενο ανακοινώνεται πως 148 πρόσωπα, που είχαν απολυθεί με προηγούμενα διατάγματα, επανεντάσσονται στη δημόσια διοίκηση.

Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης το έκτακτο αυτό καθεστώς θα αρθεί αύριο Δευτέρα μετά την ορκωμοσία του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος επανεξελέγη στις 24 Ιουνίου για μια νέα θητεία και είχε υποσχεθεί προεκλογικά την άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

Αύριο, άλλωστε, η Τουρκία περνάει στη νέα εποχή με την έναρξη της ισχύος του προεδρικού συστήματος και την επιβεβαίωση της παντοδυναμίας του Ταγίπ Ερντογάν. 

Υπό το νέο αυτό σύστημα, το σύνολο των εκτελεστικών εξουσιών περιέρχονται στον πρόεδρο, ο οποίος θα μπορεί να κυβερνά με προεδρικά διατάγματα.

Υπολογίζεται ότι από το αποτυχημένο πραξικόπημα έως και σήμερα έχουν απολυθεί περισσότερα από 112.000 πρόσωπα, εκ των οποίων περισσότερα από 8.000 από τις ένοπλες δυνάμεις, περίπου 33.000 μεταξύ του προσωπικού του υπουργείου Παιδείας και 31.000 στους κόλπους του υπουργείου Εσωτερικών, εκ των οποίων 22.600 στη Γενική Διεύθυνση Ασφαλείας. Χιλιάδες άλλοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

Οι διώξεις αυτές επικρίνονται έντονα από την αντιπολίτευση και τις οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, που βλέπουν σ’ αυτές απόπειρα να φιμωθεί κάθε επικριτική φωνή.