Οι ασφυκτικές πιέσεις εντός και εκτός Ιταλίας απέδωσαν καρπούς και η χώρα –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου– θα αποκτήσει τελικά σήμερα κυβέρνηση Λέγκας – Πέντε Αστέρων, αποφεύγοντας την περιπέτεια των νέων εκλογών, που άλλωστε όλα έδειχναν πως θα αναδείκνυαν τους ίδιους νικητές.
Η τελική λύση επετεύχθη χθες το απόγευμα, έπειτα από δίωρη συνάντηση στη Βουλή του ηγέτη της Λέγκας Ματέο Σαλβίνι με τον αρχηγό των Πέντε Αστέρων Λουίτζι ντι Μάιο, ενώ ο εντολοδόχος πρωθυπουργός -και επί 25ετία υπάλληλος του ΔΝΤ- Κάρλο Κοταρέλι έσπευσε να παραδώσει τη διερευνητική εντολή στον Ιταλό πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα, για να διευκολύνει τη σύσταση της νέας κυβέρνησης.
Εκτός οι ακροδεξιοί
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, πρωθυπουργός -με τη… δεύτερη προσπάθεια, μετά το βέτο της περασμένης Δευτέρας- θα είναι τελικά ο Τζουζέπε Κόντε, που αναγκάστηκε να ακυρώσει το σημερινό προγραμματισμένο του μάθημα στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, ενώ αντιπρόεδροι της κυβέρνησης θα αναλάβουν οι επικεφαλής της Λέγκας και των Πέντε Αστέρων, Ματέο Σαλβίνι και Λουίτζι ντι Μάιο.
Επίσης, χθες το βράδυ διευκρινίστηκε οριστικά πως τα ακροδεξιά «Αδέλφια της Ιταλίας» δεν θα συμμετάσχουν τελικά στην κυβέρνηση, αλλά προτίθενται να τη στηρίξουν στο Κοινοβούλιο.
Τα Πέντε Αστέρια αναλαμβάνουν, μεταξύ των άλλων, το υπουργείο Δικαιοσύνης και η Λέγκα, με τον γραμματέα της, εκείνο των Εσωτερικών: τα δύο υπουργεία, δηλαδή, που θα «τρέξουν» τις συμφωνημένες μεταξύ τους μεταρρυθμίσεις στο φλέγον μεταναστευτικό ζήτημα.
Σημείο-κλειδί για τις χθεσινές εξελίξεις ήταν η επιμέρους συμφωνία για την πέτρα του σκανδάλου των τελευταίων ημερών, τον ευρωσκεπτικιστή καθηγητή Πάολο Σαβόνα, ο οποίος δεν θα είναι μεν υπουργός Οικονομικών, αλλά θα αναλάβει το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων.
Οπως έγινε γνωστό, ο Ντι Μάιο ζήτησε από τον Σαλβίνι να «θυσιάσουν» τον Σαβόνα ως κίνηση καλής θέλησης, διατηρώντας τον όμως στο νέο κυβερνητικό σχήμα σε άλλο πόστο, ώστε να ξεπεραστεί η ρήξη με την προεδρία της Δημοκρατίας.
Ο Σαλβίνι, που είχε δηλώσει πριν από λίγες ώρες ότι «δεν γίνεται να πετάγονται έξω από την ιταλική κυβέρνηση υπουργοί, επειδή κάποιος στο Βερολίνο ή το Παρίσι ξύπνησε στραβά!», αμφιταλαντεύτηκε, αλλά τελικά συναίνεσε, αφού συζήτησε με τον ίδιο τον Σαβόνα.
Κι έτσι, το υπουργείο Οικονομικών αναλαμβάνει ένας άλλος, πολύ μετριοπαθέστερος καθηγητής, ο Τζιοβάνι Τρία, που είναι πρόεδρος της Εθνικής Σχολής Διοίκησης και καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Tor Vergata, ενώ το υπουργείο Εξωτερικών πηγαίνει στον Εντσο Μιλανέζι.
Τρόμος από τα «σπρεντ»
Αρκετοί αναλυτές, βέβαια, αποδίδουν τη «γυροβολιά» των Σαλβίνι – Ντι Μάιο στην ανησυχία και των ίδιων των κομματικών επιτελείων τους για το πώς θα μπορούσαν να αντιδράσουν οι ψηφοφόροι, και ιδιαίτερα οι δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, που περιμένουν πώς και πώς τις διακοπές, στην προοπτική εκλογών μέσα στο κατακαλόκαιρο.
Ταυτόχρονα, είναι σαφές πως η κούρσα στο «σπρεντ» των ιταλικών ομολόγων τρόμαξε την ιταλική βιομηχανική και τραπεζική ελίτ, μεγάλο μέρος της οποίας στηρίζει σε αυτή τη φάση τη Λέγκα.
Πράγματι, οι ευρωπαϊκές αγορές «ηρέμησαν» χθες, κλείνοντας με μικρή άνοδο, σε αντίθεση με τον πανικό της Τρίτης και της Τετάρτης, όταν η προοπτική προσφυγής σε νέες κάλπες στα τέλη Ιουλίου φαινόταν αναπόδραστη.
Ενας άλλος παράγοντας που ίσως μπορεί να εξηγήσει την (προσωρινή;) μεταστροφή των δύο «αντισυστημικών» κομμάτων είναι ότι χθες είδαν το φως της δημοσιότητας δύο δημοσκοπήσεις, που έγιναν για λογαριασμό της RAI, και δείχνουν ότι συντριπτικά μεγάλο ποσοστό των Ιταλών (60% στη μία, με 16% αναποφάσιστους, και 72% στη δεύτερη, με 5% «δεν ξέρω-δεν απαντώ») θέλουν να παραμείνει η χώρα στη ζώνη του ευρώ, ενώ μόλις 23% στην πρώτη και 24% στη δεύτερη θα επέλεγαν την αποχώρηση από το κοινό νόμισμα.
Νούμερα, αλλά και τάσεις, που θυμίζουν πολύ την αντίστοιχη σχιζοφρενική κατάσταση στην ελληνική πολιτική σκηνή και την κοινή γνώμη, στις αρχές του 2015…
Το πραγματικό ερώτημα όλων, βέβαια, είναι αν η κυβέρνηση αυτή θα μακροημερεύσει ή είναι προσωρινή και φτιάχτηκε απλά για να βγει το καλοκαίρι χωρίς εκλογές και να μη χρεωθούν οι πρωταγωνιστές του δράματος, Ιταλοί και ξένοι, περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης.
Η απάντηση σε αυτό, φυσικά, δεν μπορεί να δοθεί σήμερα, και θα εξαρτηθεί πρωτίστως από το αν θα βάλουν νερό στο κρασί τους τόσο τα δύο «αντισυστημικά» κόμματα της Ιταλίας όσο και το άτεγκτο, νεοφιλελεύθερο ευρω-ιερατείο, που και αυτή την εβδομάδα έδειξε το πραγματικό του, βαθιά αυταρχικό πρόσωπο…
