Ο Ματαρέλα το ξανασκέφτεται· είναι ο Κόντε ο κατάλληλος;

Η κυοφορία της νέας ιταλικής κυβέρνησης συνεχίζει να αποδεικνύεται, τελικά, γεμάτη απρόβλεπτα εμπόδια και εκπλήξεις.

Τη Δευτέρα τα Πέντε Αστέρια και η Λέγκα ανακοίνωσαν ότι ο υποψήφιος πρωθυπουργός τους είναι ο καθηγητής Ιδιωτικού Δικαίου Τζουζέπε Κόντε. Ο αρχηγός των «πεντάστερων», Λουίτζι Ντι Μάιο, μάλιστα, πρόσθεσε ότι «ξεκινά μια νέα φάση για την ιταλική αβασίλευτη Δημοκρατία», αφήνοντας να εννοηθεί με σαφήνεια ότι το μόνο που έλειπε ήταν η επίσημη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Στο μεταξύ, όμως, το τελευταίο εικοσιτετράωρο μεσολάβησαν κάποιες σημαντικές εξελίξεις. Από τη μία, το περιβάλλον του προέδρου Σέρτζιο Ματαρέλα άφησε να διαρρεύσει ότι πρέπει να δοθούν σαφείς εγγυήσεις, οι οποίες να αφορούν τόσο τη διαφύλαξη της οικονομικής σταθερότητας της χώρας όσο και την αυτονομία του νέου πρωθυπουργού σε σχέση με τα δύο κόμματα που αποφάσισαν να τον προτείνουν.

Από την άλλη, προέκυψαν μερικά απρόοπτα: σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times, στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης -όπου ο Κόντε έχει δηλώσει ότι «τελειοποίησε τις σπουδές του»- δεν φαίνεται να υπάρχει σε κανένα αρχείο το όνομά του.

Τα Πέντε Αστέρια απάντησαν ότι δεν πρόκειται για μεταπτυχιακό, αλλά για απλή επικαιροποίηση των γνώσεών του, προσθέτοντας ότι προφανώς «κάποιοι φοβούνται» τη νέα κυβέρνηση.

Πρέπει να προστεθεί, βέβαια, ότι οι φοιτητές του υποψήφιου πρωθυπουργού στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας τον χαρακτηρίζουν «δίκαιο, ακριβή και απόλυτα εξαντλητικό στα μαθήματά του». Και ότι ο ανταποκριτής των New York Times (όλως τυχαίως;), μετά από τις πληροφορίες για το βιογραφικό, κάνει αναφορά στην επικινδυνότητα της στάσης της νέας κυβέρνησης διότι «θα ζητήσει να αρθούν οι οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας»…

Παράλληλα, κάποιες ιταλικές εφημερίδες υπενθυμίζουν ότι ο 54χρονος αυτός καθηγητής από την Απουλία της Κάτω Ιταλίας «στο παρελθόν στήριξε μια πειραματική μέθοδο με βλαστοκύτταρα για τη θεραπεία σπάνιων ασθενειών, η οποία στο τέλος αποδείχτηκε αναποτελεσματική και απαγορεύτηκε από τη δικαιοσύνη».

Το αν όλα αυτά μπορεί να βαρύνουν στην τελική απόφαση του Ιταλού προέδρου, θα το δούμε πιθανότατα σήμερα, όταν ο Ματαρέλα θα πρέπει να καλέσει κανονικά τον Τζουζέπε Κόντε για να του αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Η τελική επιλογή, όμως, βάσει του Συντάγματος, τόσο σε ό,τι αφορά τον πρωθυπουργό όσο και τους υπουργούς του, ανήκει στον πρόεδρο και κατά συνέπεια καμία πολιτική δύναμη δεν μπορεί να τον υποχρεώσει να προχωρήσει σε κινήσεις που ο ίδιος δεν εγκρίνει.

Χθες, οι Ματέο Σαλβίνι και ο Λουίτζι Ντι Μάιο συναντήθηκαν και πάλι με τον Κόντε στην ιταλική πρωτεύουσα.

Οπως διέρρευσε, παραμένουν αισιόδοξοι, αλλά επιθυμούν και να προχωρήσει, με σχετικά γοργά βήματα, η όλη θεσμική διαδικασία. Βάσει διαρροής από το προεδρικό μέγαρο, η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης πρόκειται να δοθεί από τον Ιταλό πρόεδρο πιθανότατα αύριο, για να μπορέσει να εκτιμήσει με τη δέουσα προσοχή το βιογραφικό του υποψήφιου πρωθυπουργού.

Στη συνέχεια, βέβαια (αν ξεπεραστούν τα όποια μικρά και μεγάλα εμπόδια), θα ανοίξει και ο φάκελος με τους υποψήφιους υπουργούς. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ματαρέλα αρχικά είχε την πρόθεση να ζητήσει να τοποθετηθεί ένας τεχνοκράτης στο «υπερευαίσθητο» υπουργείο Οικονομικών για να τηρηθούν κάποιες ισορροπίες έναντι της Ευρώπης.

Αλλά αν επιλεγεί, τελικά, τεχνοκράτης, μη πολιτικός πρωθυπουργός, είναι αρκετά δύσκολο να κληθεί και άλλος καθηγητής για να ηγηθεί του υπουργείου που χαράσσει την οικονομική πολιτική της χώρας.

Να σημειωθεί εδώ ότι τις τελευταίες ώρες οι πληροφορίες θέλουν να ξαναπέφτει στο «τραπέζι» το όνομα του Ντι Μάιο για την πρωθυπουργία, παρά τις αντίθετες προχτεσινές δηλώσεις τόσο του ιδίου όσο και του Σαλβίνι.

Κι αυτό γιατί, πέρα από τα ζητήματα που έχουν ανακύψει για τον Κόντε, είναι σαφές πως ο Ματαρέλα –όπως και οι Βρυξέλλες, αλλά και οι αγορές– προτιμούν έναν έμπειρο πολιτικό στο «τιμόνι» της χώρας.

Προς το παρόν, πάντως, Λέγκα και Πέντε Αστέρια φέρονται έτοιμα να υποδείξουν για τη θέση αυτή, το όνομα του οικονομολόγου Πάολο Σαβόνα, ο οποίος έχει κατακρίνει ανοικτά τις υπερεξουσίες της Γερμανίας στη ζώνη του ευρώ και ως εκ τούτου δύσκολα θα γίνει δεκτός με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Βρυξέλλες.