Οι απεργίες λύγισαν την κυβέρνηση

Ο δρόμος «μίλησε» κι η ώρα του συμβιβασμού μάλλον ήρθε. Προς εκτόνωση δείχνει πια να βαίνει η πολιτική κρίση στην Αρμενία, καθώς -υπό την πίεση των μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων των τελευταίων τριών εβδομάδων- το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, επιλέγοντας να μην καταπνίξει βίαια τη φωνή του λαού, συμφώνησε καταρχήν χθες να υπερψηφίσει για την πρωθυπουργία τον βασικό πολιτικό του αντίπαλο: τον 42χρονο ηγέτη της αντιπολίτευσης και πρωτεργάτη των λαϊκών κινητοποιήσεων, Νικόλ Πασινιάν.

«Θα στηρίξουμε τον υποψήφιο που θα προταθεί από το ένα τρίτο των βουλευτών, είτε είναι ο Πασινιάν είτε κάποιος άλλος, και στις 8 Μαΐου η Αρμενία θα έχει πρωθυπουργό» δήλωσε ο Βαχράμ Μπαγδασαριάν, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Ρεπουμπλικανών, έπειτα από συνομιλίες με τον αντιπολιτευόμενο ηγέτη.

Στην αιφνίδια μεταστροφή -μετά το «μαύρισμα» της υποψηφιότητάς του στη Βουλή την Πρωτομαγιά, κόντρα στις θετικές ψήφους των τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης- φαίνεται πως συνέβαλε καθοριστικά η επίδειξη δύναμης του αυτοαποκαλούμενου «υποψηφίου του λαού», που κατάφερε να παραλύσει μεγάλο τμήμα της χώρας την Τετάρτη, καλώντας τους υποστηρικτές του σε γενική απεργία και εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής ενάντια στη διεφθαρμένη κυβερνώσα ελίτ, όπως την καταγγέλλει ο ίδιος και το (προσωποκεντρικό ουσιαστικά) κίνημά του.

Οταν διαφάνηκαν οι πρώτες ενδείξεις υπαναχώρησης του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ο Πασινιάν ζήτησε αναστολή των κινητοποιήσεων, κρατώντας τες ως άσο στο μανίκι για παν ενδεχόμενο.

Η δεύτερη και τελευταία ψηφοφορία στο κοινοβούλιο έχει οριστεί για τις 8 Μαΐου. Σε περίπτωση αποτυχίας εκλογής πρωθυπουργού, το Σύνταγμα προβλέπει διάλυση της Βουλής και διενέργεια πρόωρων εκλογών υπό την υπηρεσιακή κυβέρνηση των Ρεπουμπλικανών, που διαθέτουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Μια τέτοια εξέλιξη θα χαλούσε τα σχέδια του Πασινιάν, αφού επιδιώκει να αναλάβει την εξουσία και να τροποποιήσει τον εκλογικό νόμο προτού στηθούν νέες κάλπες. Αν και θεωρείται απίθανο να υπάρξει έτερη πρωθυπουργική υποψηφιότητα, οι δυσκολίες δεν έχουν παρέλθει, καθώς -ακόμα κι αν γίνει τελικά πρωθυπουργός- θα χρειαστεί τις ψήφους και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για να περάσει την εκλογική μεταρρύθμιση.

Οι λιγοστοί επικριτές του εκφράζουν δυσπιστία για τις προθέσεις του, εγκαλώντας τον για δημαγωγία και ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης υπό τον Σερζ Σαρκισιάν, προκειμένου να βρεθεί στην πρωθυπουργική καρέκλα.

Το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων του Πασινιάν με το κυβερνών κόμμα παραμένει θολό, όπως και τα ανταλλάγματα που ζητούν οι αντίπαλοί του για να τον στηρίξουν, καθώς εκείνος εμφανίζεται ως Νέμεση της κυβερνητικής διαφθοράς και σωτήρας του αρμενικού λαού από τη φτώχεια, χωρίς να έχει αποσαφηνίσει το συνολικό κυβερνητικό του πρόγραμμα ούτε αν θα προχωρήσει σε δικαστικές διώξεις αξιωματούχων και κρατικών λειτουργών.