Οι Ιταλοί το είχαν καταλάβει από την επομένη, κιόλας, των βουλευτικών εκλογών, πριν από ένα μήνα. Ο δρόμος που θα οδηγήσει, ενδεχομένως, στον σχηματισμό νέας κυβέρνησης είναι μακρύς.
Την Τετάρτη, τέσσερις εβδομάδες μετά την ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος, άρχισαν οι διαβουλεύσεις του προέδρου της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα με τα διάφορα κόμματα.
Όλα δείχνουν, όμως, ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας ακόμη γύρος επαφών την ερχόμενη εβδομάδα.
Θα μπορέσει να φανεί λύση στον ορίζοντα, μόνον αν οι νικητές των εκλογών μειώσουν τις απαιτήσεις τους και οι χαμένοι φανούν διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε κάποια συνεργασία.
Τα Πέντε Αστέρια φλερτάρουν με την Κεντροαριστερά και με τη Λέγκα, αλλά δεν θέλουν ούτε τον Ρέντσι και ούτε να παρεισδύσει στην όποια κυβερνητική συμμαχία η Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι.
Από τη μεριά του, ο «μίστερ τιβί» ως κύρια προτεραιότητα θέτει την προστασία των επιχειρήσεών του και θέλει να μείνει, κατά συνέπεια, εντός πολιτικού παιχνιδιού.
Ξαναθυμήθηκε, λοιπόν, τον αντιπρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι και του ζήτησε να αναλάβει επιτελικό ρόλο μέσα στη Φόρτσα Ιτάλια, με την ελπίδα να βγει το κόμμα από το περιθώριο της πολιτικής διαπραγμάτευσης.
Η δε Κεντροαριστερά, επισήμως δηλώνει αρνητική σε οποιαδήποτε συμμαχία. Αλλά θα πρέπει να δούμε για πόσο καιρό ακόμη ο παραιτηθείς γραμματέας Ματέο Ρέντσι θα καταφέρει να επιβάλει τη γραμμή του σε όλο το υπόλοιπο κόμμα.
Η Λέγκα επανέλαβε στον πρόεδρο Ματαρέλα ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να συσταθεί με κύριο κορμό την Κεντροδεξιά, αλλά κατέστησε σαφές παράλληλα ότι ο διάλογος με τα Πέντε Αστέρια πρέπει να μείνει ανοικτός.
Όπως υπογραμμίζουν οι περισσότεροι σχολιαστές, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας περιμένει να περάσουν ακόμη κάποιες ημέρες (ή και εβδομάδες), με την ελπίδα να πέσουν οι τόνοι της πολιτικής αντιπαράθεσης και να μειωθεί το σύνολο των απαιτήσεων και των «απαράβατων όρων» που έχουν τεθεί μέχρι τώρα.
Αυτό που θέλουν να καταλάβουν όλοι είναι αν, τελικά, οι «πεντάστεροι» θα καταφέρουν να συνεργαστούν είτε με τη Λέγκα είτε με τους «δημοκρατικούς». Προς το παρόν, το πρώτο σενάριο φαίνεται να συγκεντρώνει λίγες περισσότερες πιθανότητες. Αλλά για να μπορέσει να περάσει στη φάση της υλοποίησης, ο γραμματέας της Λέγκας, Ματέο Σαλβίνι, θα πρέπει να σπάσει την πολιτική συμμαχία με τον Μπερλουσκόνι και, ενδεχομένως, με τα ακροδεξιά αδέλφια της Ιταλίας.
Το δε κίνημα Πέντε Αστέρων, από τη μεριά του, θα χρειαστεί μάλλον να δεχθεί για πρωθυπουργό ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής, το οποίο να μην ανήκει στα δυο κόμματα που κέρδισαν τις εκλογές.
Πέρα από συγκεκριμένες υποχωρήσεις, βέβαια, υπάρχει και η ουσία το κυβερνητικό πρόγραμμα.
Μπορούν τα Πέντε Αστέρια (που κατάφεραν να πείσουν πολλούς απογοητευμένους αριστερούς ψηφοφόρους) να ταυτιστούν με τις ξενοφοβικές θέσεις της Λέγκας; Πολύ δύσκολα.
Εκτός και αν συναντηθούν, τελικά, στα μισά του δρόμου…
