Η Ιταλία προσπαθεί να διαπιστώσει αν θα πρέπει να επιστρέψει στις κάλπες ή αν υπάρχουν ουσιαστικές δυνατότητες για να μπορέσει να συσταθεί νέα κυβέρνηση.
Προς το παρόν, οι πολιτικές δυνάμεις που υπερίσχυσαν στις εκλογές της 4ης Μαρτίου προχωρούν σε διάφορες επιδείξεις δύναμης και διεκδικούν την πρωθυπουργία, όπως και τον πρώτο και τελευταίο λόγο στη σύσταση της κυβέρνησης.
Οι διαβουλεύσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, θα αρχίσουν την ερχόμενη Τετάρτη, αλλά μάθαμε ήδη ότι η Λέγκα δεν πρόκειται να μεταβεί στο μέγαρο Κυρηνάλιο μαζί με τη Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι και τα ακροδεξιά Αδέλφια της Ιταλίας.
Ο Ματέο Σαλβίνι αποφάσισε ότι η αντιπροσωπεία του κόμματός του θα συναντήσει αυτόνομα τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μια κίνηση που θέλει να τονίσει ότι, ως πρώτη δύναμη της συντηρητικής παράταξης, δικαιούται και μεγαλύτερη αυτονομία κινήσεων.
Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι εάν οι έως τώρα άτυπες επαφές των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας μπορούν όντως να οδηγήσουν σε κυβερνητική συνεργασία.
Προς το παρόν παραμένει ένα σοβαρό εμπόδιο: οι «πεντάστεροι» φαίνονται διατεθειμένοι να δώσουν σημαντικά υπουργεία στο κόμμα του Σαλβίνι, αλλά ο υποψήφιος πρωθυπουργός του κινήματος του Γκρίλο, Λουίτζι Ντι Μάιο, συνεχίζει να θέλει να ηγηθεί ο ίδιος της νέας κυβέρνησης.
Αμέσως μετά το καθολικό Πάσχα αναμένεται να πραγματοποιηθεί «συνάντηση κορυφής» των δύο ηγεσιών, για να εξακριβωθεί πόσα είναι τα σημεία σύγκλισης και ποιες οι αγεφύρωτες διαφορές.
Πολλοί σχολιαστές εκτιμούν ότι μια κοινή πορεία θα μπορούσε να βασιστεί μόνο σε σαφείς προγραμματικές δεσμεύσεις.
Τα Πέντε Αστέρια, όμως, ως κύρια υπόσχεση του προεκλογικού τους προγράμματος είχαν προβάλει «το εισόδημα του πολίτη» για όλους τους ανέργους, με ενίσχυση 780 ευρώ τον μήνα.
Η Λέγκα θέλει μία και μόνο φορολογική κλίμακα, στο 15%. Υπολογίζεται ότι η εφαρμογή και των δύο μέτρων (για να μην απογοητευθούν οι ψηφοφόροι του ιταλικού Βορρά, αλλά ούτε και εκείνοι του Νότου, που μαστίζεται από την ανεργία) θα μπορούσε να κοστίσει πάνω από εκατό δισεκατομμύρια ευρώ στα ταμεία του ιταλικού κράτους.
Κατά συνέπεια, είναι σαφές ότι απαιτούνται συμβιβασμοί και από τις δύο πλευρές. Οπως και ότι η όλη κατάσταση παραμένει ρευστή.
Από τη μία ο Σαλβίνι δηλώνει ότι η Λέγκα είναι μέρος της κεντροδεξιάς συμμαχίας κι αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αναλάβουν κάποια υπουργεία και άνθρωποι του Μπερλουσκόνι.
Από την άλλη συνεχίζει προνομιακό διάλογο με τα Πέντε Αστέρια, που θεωρούν «κόκκινο πανί» τον πρώην καβαλιέρε.
Ο Σίλβιο, από τη μεριά του, κάνει ό,τι μπορεί για να μη μείνει εκτός παιχνιδιού. Απειλεί ότι σε περίπτωση συμφωνίας Σαλβίνι-Ντι Μάιο θα πέσουν όλα τα περιφερειακά συμβούλια της βόρειας Ιταλίας, στα οποία η Φόρτσα Ιτάλια κυβερνά μαζί με τον Σαλβίνι.
Στη φάση αυτή όμως, ο «μίστερ τιβί» δεν μπορεί να ασκήσει τεράστιες πιέσεις, δεδομένης της συνεχούς καθοδικής πορείας του κόμματός του σε όλα τα γκάλοπ.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο γραμματέας της Λέγκας συνεχίζει να δηλώνει πως «οι πιθανότητες είναι 50% να συγκροτηθεί νέα κυβέρνηση και 50% να πάμε και πάλι σε εκλογές», καθώς γνωρίζει ότι νέα επιστροφή στις κάλπες δεν πρόκειται να τον ζημιώσει.
Τα Πέντε Αστέρια εμφανίζουν επίσης ανοδική τάση, αλλά θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους μια ιδιαίτερα σημαντική παράμετρο: ενδεχόμενη συμμαχία με τη Λέγκα θα μπορούσε να δυσαρεστήσει και να απομακρύνει ουσιαστικό μέρος των ψηφοφόρων τους, στους οποίους -όπως απέδειξαν διάφορες αναλύσεις- συμπεριλαμβάνονται και πολλοί απογοητευμένοι αριστεροί και γενικότερα προοδευτικοί πολίτες.
Ο Mάρκο Τραβάλιο, διευθυντής της εφημερίδας Il Fatto Quotidiano (φίλα προσκείμενης στα Πέντε Αστέρια), ζητά με επιμονή από τον Ντι Μάιο να μπορέσουν τα μέλη του κινήματος να εγκρίνουν ή να απορρίψουν την όποια συνεργασία με τη Λέγκα σε ψηφοφορία στο διαδίκτυο.
Κι αυτό διότι πιστεύει ότι η συμμαχία με τον Σαλβίνι δεν θα γίνει δεκτή με ενθουσιασμό. Οσο για το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα;
Προς το παρόν, επιμένει στο ίδιο μοτίβο. «Η θέση μας είναι σαφής: θα μείνουμε στην αντιπολίτευση», γράφει ο πρώην γραμματέας Ματέο Ρέντσι, βέβαιος ότι είναι ακόμη σε θέση να καθορίσει τις στρατηγικές επιλογές του κόμματος.
