Η «περίοδος χάριτος» για τον Εμανουέλ Μακρόν φαίνεται να παίρνει τέλος. Η θητεία του ξεκίνησε με την ευφορία που επήλθε μετά την ανάληψη της εξουσίας από έναν νέο, δυναμικό πρόεδρο.
Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι οι Γάλλοι βρίσκονταν σε φάση αναμονής για να δουν ποια θα είναι τα αποτελέσματα από τη στρατηγική του Μακρόν, ο οποίος υπερηφανεύεται για τον θετικό αντίκτυπο από τη διεθνή προβολή του και τη θεληματική στάση που τηρεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Αλλά σήμερα, στο τέλος του Ιανουαρίου, φαίνεται να εκπνέει η εύνοια από την οποία επωφελείται ο Γάλλος πρόεδρος ενσαρκώνοντας τον «εκσυγχρονισμό» στο πολιτικό τοπίο της Γαλλίας.
Νέες δημοσκοπήσεις δείχνουν μείωση της δημοφιλίας του διδύμου της εξουσίας, Μακρόν – Φιλίπ, ενώ η αντιπολίτευση δεν επωφελείται από αυτήν την πτώση.
Δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Οdoxa, που πραγματοποιήθηκε την επομένη της ανακοίνωσης για την εγκατάλειψη του σχεδίου κατασκευής νέου αεροδρομίου στην περιοχή της Νοτρ Νταμ ντε Λαντ, δείχνει ότι η δημοφιλία του Εμανουέλ Μακρόν μειώνεται (-5 μονάδες), όπως και εκείνη του πρωθυπουργού Εντουάρ Φιλίπ (-7 μονάδες).
Δυσμενή αντίκτυπο είχε και η αιφνιδιαστική ανακοίνωση από τον πρωθυπουργό της απόφασής του να αποσύρει τη γαλλική υποψηφιότητα για την Παγκόσμια Εκθεση 2025 «λόγω της στρατηγικής λιτότητας που επιβάλλει περιορισμό εξόδων στον δημόσιο τομέα».
Υπουργοί σε πτώση
Στη δημοσκόπηση του Odoxa το 49% των ερωτηθέντων θεωρούν τον Μακρόν «καλό πρόεδρο». Μετά από συνεχή άνοδο ο Γάλλος πρόεδρος περνάει σε αρνητική θέση κάτω από το όριο του 50%.
Στην κορυφή των προσωπικοτήτων με τη μεγαλύτερη υποστήριξη ή συμπάθεια, ο υπουργός Οικολογικής Μετάβασης Nικολά Ιλό χάνει 11 μονάδες σε ένα μήνα, κατέβηκε στο 34%.
Ακολουθούν σε δημοφιλία ο Αλέν Ζιπέ (33%), ο υπουργός Εξωτερικών Ζαν Ιβ Λε Ντριάν (28%, -2), ο Ζαν-Λικ Μελανσόν (26%, -1), ο Nικολά Σαρκοζί (24%, -7), ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράρ Κλομπ (23%).
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο νεοεκλεγμένος ηγέτης του δεξιού κόμματος Οι Ρεπουμπλικάνοι, Λοράν Βοκιέ, βρίσκεται στο ναδίρ. Μόνο 15% των Γάλλων επιδοκιμάζουν τις ιδέες του.
Η σκληρή δεξιά στροφή του απορρίπτεται από τους Γάλλους και από 55% των συμπαθούντων τη Δεξιά.
Οσον αφορά τους Σοσιαλιστές, το κόμμα τους βρίσκεται σε αποσύνθεση. Τα ΜΜΕ αναφέρουν ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα οδεύει προς το «Συνέδριο της Διχόνοιας» τον Απρίλιο και από τώρα ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες, γιατί οι Σοσιαλιστές έχουν τη συνήθεια να κανονίζουν τους λογαριασμούς τους δημόσια, αψηφώντας τις ολέθριες συνέπειες.
Η χαρά των πολυεθνικών
Παρά τη μεταστροφή της κοινής γνώμης, ο Γάλλος πρόεδρος συνεχίζει την επικοινωνιακή αντεπίθεση, οργανώνοντας μεγαλοπρεπείς τελετές και εκδηλώσεις.
Με πρωτοβουλία του πραγματοποιήθηκε διεθνής συνάντηση στις Βερσαλίες, με τίτλο «Επιλέξτε τη Γαλλία», στην οποία παρευρέθησαν υψηλόβαθμα στελέχη από περίπου 140 πολυεθνικές εταιρείες.
Στόχος του Μακρόν ήταν να δείξει, με την παρουσίαση των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης, ότι η Γαλλία έχει γίνει τώρα «ελκυστική» για ξένους επενδυτές.
Στη διάρκεια της εκδήλωσης ανακοινώθηκαν ή επιβεβαιώθηκαν επενδύσεις ύψους 3,5 δισ. ευρώ και σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηλυσίων θα δημιουργηθούν περίπου 2.200 νέες θέσεις εργασίας.
Χιλιάδες απολύσεις
Η πολυτελής εκδήλωση των Βερσαλιών επισκιάστηκε από την είδηση ότι η Carrefour A.E. θα απολύσει 2.400 εργαζομένους στη Γαλλία καθώς σκοπεύει να επενδύσει 2,8 δισ. ευρώ σε διαδικτυακές υπηρεσίες, σε διάστημα πέντε ετών.
Η επιχείρηση θα πουλήσει επίσης 273 πρώην καταστήματα Dia και θα μειώσει το μέγεθος των μεγάλων γαλλικών σούπερ μάρκετ της.
Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι στοχεύει στην εξοικονόμηση 2 δισ. ευρώ ετησίως έως το 2020. Ο υπουργός Οικονομικών, Μπρουνό Λεμέρ, προειδοποίησε ότι «το κράτος θα βρίσκεται σε επαγρύπνηση για τη στήριξη κάθε εργαζομένου».
Μαζικές απολύσεις φαίνεται ότι σχεδιάζουν και άλλες κερδοφόρες μεγάλες εταιρείες, όπως αποκαλύπτουν η εφημερίδα «L’Humanité» και ο οικονομικός Τύπος.
Λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση της έναρξης εφαρμογής των διατάξεων του εργατικού νόμου, δύο εταιρείες φαίνονται αποφασισμένες να χρησιμοποιήσουν τις νέες δυνατότητες του Κώδικα Εργασίας.
Η νομοθεσία επιτρέπει στους εργοδότες να απολύουν υπαλλήλους τους χωρίς να χρειάζεται να εκπληρώνουν τις προϋποθέσεις που σχετίζονται με τον Κώδικα Εργασίας.
Πρόκειται για μια ξεκάθαρα φιλο-εργοδοτική πολιτική «ευελιξίας», που οδηγεί σε καταστρατήγηση κεκτημένων με πολυετείς αγώνες εργατικών δικαιωμάτων.
