Ενας αρραβώνας… δεν φέρνει τον γάμο

Στον χώρο της Αριστεράς και στην ευρύτερη προοδευτική παράταξη άρχισαν οι πρώτες στρατηγικές κινήσεις, εν όψει των ιταλικών βουλευτικών εκλογών της 4ης Μαρτίου.

Εκλογές οι οποίες αφορούν τόσο την ανανέωση του κοινοβουλίου όσο και των δύο σημαντικότερων περιφερειών της χώρας: εκείνης της Ρώμης και του Μιλάνου. Και οι πρώτες συγκλίσεις -αλλά και διαφωνίες- αφορούν ακριβώς το επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Το νεοσύστατο αριστερό κίνημα Ελεύθεροι και Ισοι (Liberi e Uguali), με επικεφαλής τον πρόεδρο της Βουλής, Πιέτρο Γκράσο, αποφάσισε να στηρίξει την υποψηφιότητα του απερχόμενου κεντροαριστερού περιφερειάρχη της ευρύτερης περιοχής της Ρώμης, Νικόλα Τζινγκαρέτι.

Μια επιλογή που διευκολύνθηκε από τη μέχρι τώρα συνεργασία Αριστεράς και Κεντροαριστεράς στη διακυβέρνηση της συγκεκριμένης περιφέρειας, η οποία ονομάζεται Λάτιο.

Από χθες, Δημοκρατικοί και Αριστερά επεξεργάζονται ένα κοινό πρόγραμμα, με έμφαση στο θέμα της απασχόλησης, της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος και της ενίσχυσης των δημόσιων μέσων μεταφοράς.

Αντιθέτως, σε ό,τι αφορά το Μιλάνο και την περιφέρεια της Λομβαρδίας, οι Ελεύθεροι και Ισοι δεν πρόκειται να προσφέρουν τη στήριξή τους στον υποψήφιο περιφερειάρχη της Κεντροαριστεράς, Τζόρτζιο Γκόρι.

Πρόκειται για πρώην στενότατο φίλο του Ματέο Ρέντσι και πρώην μάνατζερ του τηλεοπτικού ομίλου Μπερλουσκόνι.

Αυτό που βάρυνε περισσότερο, όμως, στην τελική απόφαση είναι ότι ο Γκόρι, τον περασμένο Οκτώβριο, τάχθηκε υπέρ του συμβουλευτικού δημοψηφίσματος για περισσότερη αυτονομία στις πλούσιες περιφέρειες του Βένετο και της Λομβαρδίας.

Μια κίνηση που πολλοί ερμήνευσαν ως θέληση να διευρυνθούν οι ήδη ισχυρές κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες ανάμεσα στη Βόρεια και την Κάτω Ιταλία.

Προς το παρόν, οι προθέσεις και τα σχέδια συνεργασίας ανάμεσα στους Liberi e Uguali, με επικεφαλής τον Γκράσο, και στο Partito Democratico, του Ματέο Ρέντσι, σταματούν εδώ.

Σε εθνικό επίπεδο, εν όψει των βουλευτικών εκλογών, οι προσπάθειες συμπόρευσης δεν έχουν οδηγήσει σε ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Παρά και τις εκκλήσεις των τελευταίων ημερών από τον Ρομάνο Πρόντι και τον ιδρυτή των Δημοκρατικών, Βάλτερ Βελτρόνι, υπέρ μιας κοινής καθόδου στις εκλογές όλων των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων, η απόσταση που χωρίζει τις δύο πολιτικές δυνάμεις παραμένει εμφανής και είναι, σε μεγάλο βαθμό, κάτι αρκετά λογικό.

Μεγάλο μέρος των στελεχών τού Ελεύθεροι και Ισοι προέρχεται από το Δημοκρατικό Κόμμα και αποφάσισε να το εγκαταλείψει ακριβώς επειδή διαφωνούσε με τις κύριες πολιτικές επιλογές του Ρέντσι σε θέματα όπως το εργασιακό, η μεταρρύθμιση της παιδείας και ο νέος εκλογικός νόμος.

Μια πανιταλική συμμαχία θα έστελνε το μήνυμα ότι εντελώς ξαφνικά προέκυψε ισχυρή ταύτιση απόψεων και στόχων. Και είναι σαφές ότι μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων (κυρίως της Αριστεράς) δεν θα μπορούσε να κατανοήσει την επιλογή αυτή.

Σύμφωνα με τα τελευταία γκάλοπ, πάντως, οι Δημοκρατικοί εξασφαλίζουν έως τώρα το 23,1% της πρόθεσης ψήφου και η νέα δύναμη της ιταλικής Αριστεράς το 6,4%. Υπάρχει, τέλος, κι ένα άλλο σημαντικό θέμα που αφορά το πώς θα εξελιχθεί η σχέση με το κίνημα Πέντε Αστέρων που ίδρυσε ο Μπέπε Γκρίλο.