Ξεκίνησε στην Τουρκία η δίκη δύο εκπαιδευτικών που αποτελούν πρόσωπα σύμβολα του αγώνα των χιλιάδων διωχθέντων εκπαιδευτικών, οι οποίοι έχουν βρεθεί στο στόχαστρο των τουρκικών αρχών μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016.
Οι δυο κατηγορούμενοι (η καθηγήτρια πανεπιστημίου Νουριγέ Γκουλμέν και ο δάσκαλος Σεμίχ Οζακτσά) ξεκίνησαν απεργία πείνας τον Μάρτιο, αρνούμενοι να δεχθούν την απόλυση τους από τις δουλειές τους, που έγινε στο πλαίσιο των μαζικών διώξεων της κυβέρνησης κατά των «υπόπτων» γενικώς για σχέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις ή με τον Φετουλάχ Γκιουλέν. Συνελήφθησαν τον Μάιο στην 75η ημέρα της απεργίας πεινάς.
Υποστηρικτές τους τονίζουν ότι οι δύο εκπαιδευτικοί στοχοποιήθηκαν από τις τουρκικές αρχές ακριβώς επειδή διαμαρτυρήθηκαν και ξεκίνησαν απεργία πείνας.
Όπως έγραφε τότε ο Guardian, η αστυνομία ανησυχούσε ότι η απεργία πείνας θα εξελισσόταν σε «απεργία θανάτου» και η σύλληψη τους φαίνεται ότι υποκινήθηκε από τον φόβο των αρχών ότι η απεργία μπορεί να γίνει σύμβολο του αγώνα κατά της κυβέρνησης και να εξελιχθεί σε κίνημα ανάλογο με αυτό του πάρκου Γκεζί το 2013, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε πολλές πόλεις κατά των σχεδίων αναμόρφωσης του πάρκου στην Κωνσταντινούπολη και οι κινητοποιήσεις εξελίχθηκαν σε αιματηρά αντικυβερνητικά επεισόδια.
Από την πλευρά της η τουρκική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι δύο εκπαιδευτικοί συμμετείχαν σε «παράνομες» συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις και παρήγαγαν «τρομοκρατική» προπαγάνδα.
Οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν ότι δεν τους μετέφεραν στο δικαστήριο, διότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να δραπετεύσουν. Ωστόσο, οι άνθρωποι που τους υποστηρίζουν έχουν διαφορετική γνώμη. Όπως λένε, οι τουρκικές αρχές δεν θα ήθελαν να τους δουν οι πολίτες και τα διεθνή ΜΜΕ στην κακή κατάσταση στην οποία βρίσκονται αφού το μόνο που δέχονται είναι υγρά: είναι αποστεωμένοι, η καρδιά τους πια είναι πολύ αδύναμη, παρουσιάζουν πόνους και ευαισθησία στο φως. Δεν μπορούν ούτε να περπατήσουν και κινούνται με αναπηρικά καροτσάκια.
Σύμφωνα με την τουρκική αντιπολίτευση, το γεγονός ότι δεν τους επιτράπηκε να παραστούν στο δικαστήριο συνιστά «παραβίαση του δικαιώματός τους να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους».
Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε τόσο μέσα όσο και έξω από το δικαστήριο σε ένδειξη διαμαρτυρίας τόσο για τη δίωξη όσο και για το γεγονός ότι δεν πήγαν στη δίκη. Παρόντες και περίπου 150 δικηγόροι, πρόθυμοι να τους υπερασπιστούν στη δίκη: ωστόσο η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη και δεν κατάφεραν να εισέλθουν σε αυτήν.
Ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας χρησιμοποιώντας κλομπ κατέστειλαν τη συγκέντρωση, ενώ έγιναν και 20 προσαγωγές.
