Με ραγδαίους ρυθμούς φαίνεται πως τρέχουν πλέον οι εξελίξεις μετά τις αποκαλύψεις των wikileaks για τους διαλόγους-φωτιά Τόμσεν – Βελκουλέσκου για το ελληνικό πρόγραμμα, εξυφαίνοντας το σενάριο ενός πιστωτικού γεγονότος εις βάρος της Ελλάδας με απώτερο στόχο να ικανοποιηθούν οι όροι του Ταμείου.
Οι επίμαχοι διάλογοι επιβεβαιώνουν τα όσα η «Εφ.Συν.» έχει αποκαλύψει με ρεπορτάζ της σχετικά με τον ρόλο του Ταμείου στη δημιουργία τετελεσμένων ως μέσων για τη χειραγώγηση οικονομικών και πολιτικών καταστάσεων. Αυτή η πρακτική έχει πολλάκις επαναληφθεί από το 2010 μέχρι προσφάτως.
Μπορεί το Ταμείο και ο Πολ Τόμσεν στον απόηχο αυτών των αποκαλύψεων να βρήκαν απρόσμενους (;), αυτόκλητους υπερασπιστές στο εσωτερικό της χώρας από μια συγκεκριμένη μερίδα του εγχώριου μιντιακού και πολιτικού κατεστημένου, αυτό ωστόσο δεν αναιρεί τη δυσμενή πολιτική θέση στην οποία έχουν περιέλθει πλέον Πολ Τόμσεν και Κριστίν Λαγκάρντ.
Δηλωτική της κατεπείγουσας κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην έδρα του Ταμείου είναι η πληροφορία που διακινήθηκε χθες το βράδυ για επικείμενο ταξίδι του Πολ Τόμσεν στο Βερολίνο για συναντήσεις του με Γερμανούς αξιωματούχους, με επίκεντρο την Ελλάδα, και αντιστοίχως συνάντηση της Κριστίν Λαγκάρντ με τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, με ίδιο ακριβώς αντικείμενο συζήτησης.
Αν και μέχρι αργά χθες το βράδυ οι πληροφορίες του γερμανικού Τύπου δεν επιβεβαιώνονταν από την έδρα του Ταμείου, είναι προφανές ότι οι αναφορές του Τόμσεν για το σχέδιο έμμεσου εκβιασμού της Ανγκελα Μέρκελ να δεχτεί τις υποδείξεις του Ταμείου εγείρουν σοβαρό ζήτημα και για τις σχέσεις ΔΝΤ – Γερμανίας στη σκιά του ελληνικού προγράμματος και της μέχρι σήμερα επιμονής της γερμανικής πλευράς να απαιτεί τη συμμετοχή του Ταμειου σε αυτό.
Η Κριστίν Λαγκάρντ απάντησε χθες το βράδυ στον πρωθυπουργό. Και μίλησε «για εικασίες», επιχειρώντας επί της πολιτικής ουσίας να πείσει ότι επιθυμία και του Ταμείου είναι να κλείσει η διαπραγμάτευση και κατ’ επέκταση η αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος.
Η γραμμή άμυνας του Ταμείου, ωστόσο, για την ώρα, είναι η προσπάθεια να υποβαθμίσει πολιτικά το όλο θέμα λέγοντας ότι οι διάλογοι δεν αποκαλύπτουν επί της ουσίας τίποτα περισσότερο από τα όσα έχει κατά καιρούς πει δημοσίως ο Πολ Τόμσεν για την ανάγκη ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους και την εκτίμηση ότι οι στόχοι του προγράμματος που συμφωνήθηκε τον περασμένο Ιούλιο δεν είναι ρεαλιστικοί.
Πηγές στην Ουάσινγκτον με μεγάλη εμπειρία στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης τα τελευταία έξι χρόνια, μιλώντας στην«Εφ.Συν.», κατέθεταν την άποψη ότι «μετά τις αποκαλύψεις από δω και πέρα τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο στις σχέσεις ΔΝΤ με Ευρώπη και Ελλάδα».
Μια ανάγνωση που κάνουν οι ίδιες πηγές είναι ότι αυτές οι διαρροές θα καταστήσουν το χάσμα πλέον αγεφύρωτο και θα εδραιώσουν την καχυποψία. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχει και μια άλλη ανάγνωση που γίνεται και σύμφωνα με την οποία ίσως οι πρόσφατες αποκαλύψεις λειτουργήσουν κατά κάποιον τρόπο «λυτρωτικά» αφού πλέον όλες οι πλευρές έχουν ανοίξει δημόσια τα χαρτιά τους και δεν έχουν τίποτε να κρύψουν για τον τρόπο που κινούνται.
Αυτή η ανάγνωση λέει ότι η ρήξη ίσως δεν πρέπει να θεωρείται μονόδρομος και ότι ενδεχομένως οι εξελίξεις να στρώσουν τον δρόμο για την ταχύτερη και χωρίς νέα εμπόδια ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
