Οσα δεν φτάνει ο Ντόναλντ Τραμπ

Κλίμα σταδιακής αποκλιμάκωσης, σε σχέση με τις αμερικανικές απειλές για άμεσο βομβαρδισμό του Ιράν, μεταφέρουν τις τελευταίες ώρες τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ. Κι αυτό γιατί, αφ’ ενός, η θεοκρατική κυβέρνηση της Τεχεράνης μοιάζει να έχει πράγματι ανακτήσει τον πλήρη έλεγχο της χώρας, καθιστώντας επιχειρησιακά αλλά και πολιτικά μάταιη την όποια «παρέμβαση». Και αφετέρου, γιατί ο πολύς Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να συνειδητοποιεί, έστω και καθυστερημένα, τις δυνάμει καταστροφικές συνέπειες μιας επίθεσης και να αλλάζει τροπάρι.

Ετσι, λίγες ώρες αφού προέτρεψε τους Πέρσες διαδηλωτές να επιμείνουν στις κινητοποιήσεις και να καταλάβουν την εξουσία, γιατί «η βοήθεια έρχεται», και ότι είναι έτοιμος να διατάξει «σκληρή δράση» σε περίπτωση δημόσιων εκτελέσεων των βιαστικά καταδικασμένων «πρακτόρων», ο Αμερικανός πρόεδρος «τα γύρισε» για μια ακόμη φορά, χαρακτηρίζοντας «καλά νέα» τη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, στο Fox News πως «η κρεμάλα είναι εκτός συζήτησης» και ότι «δεν θα γίνουν απαγχονισμοί ούτε σήμερα ούτε αύριο»…

Οι διαλλακτικοί

Ουσιαστικά, ο Τραμπ επιχείρησε πονηρά να παρουσιάσει την προσωρινή (;) αναβολή των εκτελέσεων ως δικό του κατόρθωμα, ενώ στην πραγματικότητα φαίνεται πως υπάρχει έντονη διαμάχη για το θέμα και μέσα στο Ιράν μεταξύ των σκληροπυρηνικών που ήθελαν να στήσουν άμεσα κρεμάλες για παραδειγματισμό και των πιο διαλλακτικών που θέλουν να σταματήσει η αλληλοσφαγή και να επέλθει κάποιας μορφής εκτόνωση. Μόνον έτσι εξηγείται άλλωστε το γεγονός πως οι επίσημες δικαστικές αρχές της χώρας διέψευσαν χθες δημόσια πως ο 26χρονος διαδηλωτής Ερφάν Σολτανί από την πόλη Καράτζ έχει πράγματι καταδικαστεί σε θάνατο, τονίζοντας μάλιστα πως «οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει… δεν επισύρουν τη θανατική ποινή». Απ’ ό,τι φαίνεται, η πληροφορία περί άμεσης εκτέλεσης του Σολτανί, που κατηγορείται για συνωμοσία ενάντια στο κράτος και επρόκειτο, υποτίθεται, να εκτελεστεί την Τετάρτη, είχε μεταφερθεί από την οικογένειά του στο BBC, αλλά τελικά η οικογένεια ενημέρωσε ότι η εκτέλεση αναβλήθηκε!

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο «πυροσβέστης» Αραγτσί, ένας κατά γενική ομολογία μετριοπαθής (όπως και ο πρόεδρος Πεζεσκιάν, που τον επέλεξε) διπλωμάτης, επιβεβαίωσε στην αμερικανική τηλεόραση –και μάλιστα στο αγαπημένο κανάλι του Τραμπ– ότι οι ταραχές έχουν σταματήσει και ότι η κυβέρνηση έχει τον πλήρη έλεγχο της χώρας, ενώ προειδοποίησε τον Αμερικανό πρόεδρο «να μην επαναλάβει το ίδιο λάθος του περασμένου Ιουνίου», όταν «έκανε πλάτες» στους ισραηλινούς βομβαρδισμούς και στη συνέχεια βομβάρδισε ύπουλα τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις, χωρίς φυσικά να επιτύχει την επιθυμητή ανατροπή του καθεστώτος.

Οπως και να ‘χει, ο Τραμπ δήλωσε ευθαρσώς τη νύχτα της Τετάρτης ότι η κυβέρνησή του είχε ενημερωθεί «από αξιόπιστες πηγές» πως «οι δολοφονίες στο Ιράν έχουν σταματήσει και δεν υπάρχει σχέδιο για εκτελέσεις», αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι δεν υπάρχει πλέον λόγος για αμερικανική επέμβαση. Οταν ρωτήθηκε πώς τα ξέρει αυτά, είπε ότι ενημερώθηκε από «πολύ σημαντικές πηγές από την άλλη πλευρά» και πως «ελπίζει να του λένε την αλήθεια»! Αλλά βέβαια αρνήθηκε και πάλι να αποκλείσει την ανάληψη στρατιωτικής δράσης – και σε κάθε περίπτωση τίποτε από τα παραπάνω δεν σημαίνει βέβαια ότι ο πρόεδρος έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά του και ότι οι πιθανότητες για νέο πόλεμο έχουν μηδενιστεί, το αντίθετο. Γι’ αυτό άλλωστε και οι ίδιοι οι Ιρανοί χθες τη νύχτα προχώρησαν «προληπτικά» σε «σφράγισμα» του εναέριου χώρου τους για περισσότερες από πέντε ώρες, καθώς θυμούνται πολύ καλά τον αιφνιδιασμό του περασμένου Ιουνίου εν μέσω, υποτίθεται, «διπλωματικού διαλόγου»!

Τι συνέβη πραγματικά; Σύμφωνα με εύστοχη ανάλυση του Reuters, αλλά και τα ρεπορτάζ (διάβαζε: διαρροές) σε μεγάλα αμερικανικά ΜΜΕ όπως το NBC News, ο Τραμπ αξίωσε τη νύχτα της Τρίτης από τους επιτελείς του προτάσεις για ένα «αστραπιαίο χτύπημα» αποκεφαλισμού του ιρανικού καθεστώτος, ένα «σύντομο, σαρωτικό και πολιτικά καθαρό» χτύπημα, ώστε να διατηρήσει –συμπληρώνω εγώ– το προσωπείο του παντοδύναμου παγκόσμιου «νταή», που χτυπάει όπου και όποιον θέλει.

CIA και Πεντάγωνο

Αλλά οι επιλογές που παρουσιάστηκαν στον… «απασφαλισμένο» μετά την απαγωγή Μαδούρο πρόεδρο, δεν τον ικανοποίησαν. Κανείς από τη CIA και το Πεντάγωνο δεν ήταν σε θέση να του εγγυηθεί ότι ένα τέτοιο χτύπημα θα οδηγούσε σε ταχεία κατάρρευση του καθεστώτος και, το κυριότερο, ότι οι επιζώντες Πέρσες αξιωματούχοι δεν θα απαντούσαν με ευρείας κλίμακας αντίποινα. Αντίποινα που θα μπορούσαν, λέει το NBC, να «παρασύρουν» την Αμερική σε μια μακρόχρονη σύγκρουση τύπου Ιράκ ή Αφγανιστάν, που ο Αμερικανός πρόεδρος προφανώς δεν είναι διατεθειμένος να διακινδυνεύσει.

Οπως γράψαμε αναλυτικά και χθες, αλλά επιβεβαιώνεται και από δημοσίευμα των New York Times, οι ΗΠΑ στην πραγματικότητα έχουν αφύσικα «περιορισμένες στρατιωτικές επιλογές», καθώς δεν διαθέτουν αυτή τη στιγμή κάποιο αεροπλανοφόρο στην ευρύτερη περιοχή, ούτε μπορούν να στείλουν γρήγορα ενισχύσεις. Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή είναι αυτή τη στιγμή πιο «αραιή» απ’ ό,τι σε προηγούμενες κρίσεις, λένε οι ΝΥΤ, και οι μόνοι… «ενήλικες στο δωμάτιο», οι στρατηγοί και ναύαρχοι του Πενταγώνου, προειδοποιούν με κάθε τρόπο την κυβέρνηση Τραμπ ότι το Ιράν διατηρεί ακόμη ένα πολύ ισχυρό πυραυλικό οπλοστάσιο, ικανό να πλήξει καίρια τόσο το Ισραήλ όσο και τις αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή.

Οι μουσουλμάνοι

Υπάρχει όμως, όπως φαίνεται, και μια άλλη σημαντική τροχοπέδη στα πολεμικά σχέδια της Ουάσινγκτον: ένα ξεκάθαρο «όχι» σε νέα επίθεση από τους μουσουλμάνους συμμάχους του, περιλαμβανομένων και παραδοσιακών αντιπάλων της Τεχεράνης. Οπως δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο AFP υψηλόβαθμος Σαουδάραβας αξιωματούχος, επιβεβαιώνοντας προηγούμενα ρεπορτάζ της Wall Street Journal και των New York Times, τρεις αραβικές χώρες του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Ομάν) κατέβαλαν «εντατικές διπλωματικές προσπάθειες της τελευταίας στιγμής για να πείσουν τον πρόεδρο Τραμπ» να μην επιτεθεί, προειδοποιώντας τον ότι κάτι τέτοιο «ενείχε μεγάλους κίνδυνους αποσταθεροποίησης» για ολόκληρη την περιοχή και κυρίως για την παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Αν μάλιστα προσθέσει κάποιος στην εικόνα αυτή και την ανοιχτή στήριξη της Τουρκίας και του Πακιστάν στην Τεχεράνη, αλλά και την απειλή μεγαλύτερης εμπλοκής της Ρωσίας και της Κίνας υπέρ του Ιράν, οι δισταγμοί του… διπολικού «ειρηνοποιού»/βομβαρδιστή Τραμπ εξηγούνται ευκολότερα.