«Πού είναι σήμερα αυτός ο τύπος, ο Τραμπ;»

Μόνο στο σινεμά υπάρχουν μαγικά ραβδιά που εξαφανίζουν ανθρώπους – πόσο μάλλον έναν αδίστακτο μηχανισμό εξουσίας σε μια οικονομική και πολιτισμική (ακόμη) υπερδύναμη.

«Συγκεκριμένα: όταν δύο “εγώ” ίσης μάζας καταλαμβάνουν την ίδια τροχιά, το σύστημα τελικά θα γίνει ασταθές, με αποτέλεσμα μια εκρηκτική διάσπαση και μερικά πολύ άσχημα tweets. […] Το να βλέπεις δύο από τους χειρότερους ανθρώπους στον κόσμο να στρέφουν τη βρομερή αθλιότητά τους ο ένας στον άλλον είναι πραγματική κάθαρση»
Αργουα Μάνταγουι, συγγραφέας

Εκτός όμως από την οθόνη, υπάρχει και η επιστήμη.

«Αν προσέχατε στο μάθημα της Φυσικής, θα θυμάστε τον τρίτο νόμο της “Δυναμικής του Εγώ”», γράφει στην εφημερίδα Guardian η Αργουα Μάνταγουι, συγγραφέας που ασχολείται με τη θέση των γυναικών στον σύγχρονο κόσμο. Τέτοιος νόμος δεν υπάρχει, παρά μόνο στο μυαλό της. Οπως εξηγεί με σκωπτική διάθεση: «Συγκεκριμένα: όταν δύο “εγώ” ίσης μάζας καταλαμβάνουν την ίδια τροχιά, το σύστημα τελικά θα γίνει ασταθές, με αποτέλεσμα μια εκρηκτική διάσπαση και μερικά πολύ άσχημα tweets. […] Το να βλέπεις δύο από τους χειρότερους ανθρώπους στον κόσμο να στρέφουν τη βρομερή αθλιότητά τους ο ένας στον άλλον είναι πραγματική κάθαρση».

Κι αν τα ξαναβρούν;

Επειδή όμως η Μάνταγουι είναι έξυπνος άνθρωπος, κρατάει μια «πισινή». «Το “bromance” μπορεί να έληξε, αλλά ο Τραμπ έχει χαλάσει και ξαναφτιάξει τις σχέσεις του με εχθρούς του στο παρελθόν. Απολαύστε το για όσο καιρό διαρκεί», γράφει.

Χρησιμοποιεί τη λέξη bromance, έναν σύνθετο νεολογισμό από τις λέξεις «αδελφοί» (brothers) και «ειδύλλιο» (romance) που χρησιμοποιείται για τη στενότατη, φιλική, καθημερινή αλλά όχι ομοφυλοφιλική σχέση ανάμεσα σε δύο άνδρες – κάτι σαν «κολλητοί».

Κλασικό παράδειγμα: ο Τζέι Ντι Βανς. Το 2016 είχε αποκαλέσει τον Τραμπ «ηλίθιο» και τον συνέκρινε με τον Χίτλερ, αλλά σήμερα είναι ο πιστός του αντιπρόεδρος.

Υπάρχει και η αντίθετη άποψη. «Μην περιμένετε ότι αυτή η διαμάχη θα τελειώσει σύντομα», σχολίασε στο BBC ο έμπειρος αναλυτής Αντονι Ζέρτσερ. Και υπενθύμισε μια φράση που έγραψε ο Μασκ στο Χ: «Ο Τραμπ έχει 3,5 χρόνια ακόμα ως πρόεδρος. Αλλά εγώ θα μείνω εδώ για πάνω από 40 χρόνια».

«Το brand “Τραμπ” θα πληγεί από την απώλεια της υποστήριξης και της αφοσίωσης του Μασκ. Πολλές λεπτομέρειες όσων έχουν συμβεί παραμένουν άγνωστες. Μόνο ένα πράγμα είναι σίγουρο: δεν υπάρχουν νικητές, εκτός από τους κωμικούς που σατιρίζουν ένα ζευγάρι παρορμητικών δισεκατομμυριούχων», έγραψε η Μάρθα Κέλνερ στο SkyNews.

Τρέλα εναντίον τρέλας

«Εχει ανοίξει μια τεράστια ρωγμή στον συνασπισμό MAGA», δήλωσε στην Ουάσιγκτον ο Μάθιου Μπάρτλετ, Ρεπουμπλικάνος στρατηγικός αναλυτής και πρώην συνεργάτης του Τραμπ.

«Πολιτικά, η πρωτεύουσα των ΗΠΑ είναι χτισμένη πάνω στο δίπολο “Ρεπουμπλικανοί εναντίον Δημοκρατικών”. Αυτό που ζούμε τώρα φαίνεται να είναι “τρέλα εναντίον τρέλας”. Είναι κάτι ασύμμετρο και νομίζω ότι, πρώτη φορά, ο πρόεδρος Τραμπ μάλλον υπερέβαλλε εαυτόν στην παράνοιά του», εκτίμησε ο Μπάρτλετ μιλώντας στην επιθεώρηση Politico.

Αν μέχρι αργά το βράδυ της Παρασκευής οι περισσότεροι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές και γερουσιαστές τηρούσαν αιδήμονα σιωπή, μερικά σκληροπυρηνικά πρωτοπαλίκαρα του Τραμπ βγήκαν στα ΜΜΕ και έβαλαν στο σημάδι τον άλλοτε υπ’ αριθμόν ένα συνεργάτη του προέδρου.

Ακόμα και σκληροπυρηνικοί υποστηρικτές των δημοσιονομικών περικοπών σε βαθμό τσεκουρώματος, που έχουν υιοθετήσει ορισμένες από τις απόψεις του Μασκ σχετικά με το επίμαχο πολυνομοσχέδιο του Τραμπ, προσπάθησαν να αποφύγουν να εμπλακούν στον καβγά.

«Ενα πράγμα που γυαλίζει»

Αλλοι, όμως, πήραν… αμπάριζα. Παράδειγμα, ο ακραία νεοφιλελεύθερος βουλευτής Τσιπ Ρόι από το Τέξας, ο οποίος απαιτούσε να πέσει βαρύτερος πέλεκυς στις περικοπές του Δημοσίου και είχε απειλήσει να καταψηφίσει ως «μετριοπαθές» το νομοσχέδιο για το οποίο απασφάλισε ο Μασκ, δήλωσε: «Σήμερα ο Ιλον ξεπέρασε τα όρια. Θα αφήσουμε το νομοσχέδιο να εφαρμοστεί».

Ενας άλλος σκληροπυρηνικός, ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Τιμ Μπέρτσετ από το Τενεσί, τοποθέτησε –δρυός πεσούσης– τον Μασκ στην κατηγορία των τενεκέδων. «Ο Μασκ είναι απλώς άλλο ένα πράγμα που γυαλίζει. Θα το αντιμετωπίσουμε», είπε.

«Η δημοτικότητα του Τραμπ έχει υποχωρήσει. Η λάμψη της ορκωμοσίας της 20ής Ιανουαρίου έχει ξεχαστεί. Η λεγόμενη Ημέρα Απελευθέρωσης από τους Δασμούς έγινε Ημέρα της Μαρμότας, με κάθε 24ωρο να ξεκινά και να τελειώνει όπως το προηγούμενο – άσε που η ταινία “Η Ημέρα της Μαρμότας” δεν ήταν θρίλερ», σχολιάζει ο Νεοϋορκέζος δικηγόρος Λόιντ Γκριν, που υπηρέτησε στο υπουργείο Δικαιοσύνης επί προεδρίας Τζορτζ Μπους πατρός.

«Ωστόσο, το τέλος του Τραμπ δεν πλησιάζει», εκτιμά. «Μπορεί ο εμπορικός πόλεμος να μη δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας, το δολάριο να αποδυναμώνεται, τα επιτόκια να ανεβαίνουν και η αγορά κατοικίας να είναι κυρίως υπόθεση των ηλικιωμένων και των πλούσιων, αλλά ο πρόεδρος έχει φέρει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στα μέτρα του, τα χρηματιστήρια ανακάμπτουν και οι συντηρητικοί ψηφοφόροι τον στηρίζουν στις δημοσκοπήσεις με ποσοστό 87% υπέρ και 11% κατά».

«Η σύγκρουση των δύο ανδρών σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στη σχέση που καθόρισε τους πρώτους μήνες της επιστροφής του Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Ο Μασκ και η ολιγομελής ομάδα του από νεαρούς προγραμματιστές έδωσαν τον τόνο στη διακυβέρνηση, αλλά απέτυχαν να περικόψουν ένα τρισεκατομμύριο δολάρια όπως είχαν ανακοινώσει», αναφέρει το πρακτορείο Bloomberg.

Και καταλήγει: «Στέλνει επίσης ένα προειδοποιητικό σήμα σε άλλους Αμερικανούς δισεκατομμυριούχους που πρόσφεραν την υποστήριξή τους στον Τραμπ. Τους υπενθυμίζει τον κίνδυνο να βρουν μπροστά τους έναν πρόεδρο γνωστό για τη μνησικακία του».