Σε σταυρόλεξο για λίγους έχουν εξελιχθεί οι μικρές δημοσκοπικές διαφορές Κάμαλα Χάρις-Ντόναλντ Τραμπ μόλις 11 μέρες πριν από τις προεδρικές εκλογές της Τρίτης 5 Νοεμβρίου στις ΗΠΑ.
Οι προεκλογικές εκστρατείες διεξάγονται αποκλειστικά στις επτά αμφίρροπες Πολιτείες (swing states) που θα κρίνουν το αποτέλεσμα.
Πρώτος στόχος, οι αναποφάσιστοι. Δεύτερος, ότι οι… αποφασισμένοι θα πάνε να ψηφίσουν.
Ο εθνικός μέσος όρος των δημοσκοπήσεων δίνει 48,1% στη Δημοκρατική υποψήφια και 46,4% στον Ρεπουμπλικανό τέως πρόεδρο (fivethirtyeight.com). Είναι ποσοστά εντός των ορίων του στατιστικού λάθους. Μικρότερες διαφορές, ακόμη και κάτω του 1%, καταγράφονται στα swing states. Η Χάρις προηγείται ελαφρώς σε δύο (Ουισκόνσιν, Μίσιγκαν) και ο Τραμπ σε τέσσερις (Πενσιλβάνια, Βόρεια Καρολίνα, Τζόρτζια, Αριζόνα), ενώ στη Νεβάδα την Παρασκευή οι δημοσκόποι σήκωσαν τα χέρια ψηλά: ανακοίνωσαν ότι δεν μπορούν να βρουν ποιος προηγείται!
Η ψηφοθηρία γίνεται με αφορισμούς, λάσπη και σελέμπριτι. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Χάρις ξεκίνησε τον Ιούλιο ευαγγελιζόμενη ότι θα φέρει τη «χαρά». Σήμερα ποντάρει στον φόβο, αποκαλεί τον Τραμπ «λαλημένο» («unhinged») «ασταθή» και «φασίστα».
O τέως πρόεδρος προειδοποιεί τους Αμερικανούς ότι η αντίπαλός του, αν εκλεγεί, «θα σας αδειάσει τις τσέπες στεγνά» και λέει ότι οι Δημοκρατικοί «έκαναν την Αμερική σκουπιδότοπο μεταναστών». Ο απερχόμενος πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είναι, κατά τον Τραμπ, «βλάκας», η δε Χάρις έχει «χαμηλό δείκτη IQ».
Οι μονομάχοι επιλέγουν στην τελική ευθεία το συναίσθημα από τα επιχειρήματα. Και επειδή πάντα οι «επώνυμοι» μετράνε στις εκλογές, η δεξιά «πτέρυγα» της Σίλικον Βάλεϊ βρίσκεται στο πλευρό του Τραμπ, με πιο κραυγαλέα περίπτωση τον Ελον Μασκ, ενώ το προοδευτικό Χόλιγουντ και η music business ψηφίζουν Χάρις, με τελευταίους δημόσιους υποστηρικτές τον σκηνοθέτη Σπάικ Λι, τον ηθοποιό Σάμιουελ Τζάκσον και τον ροκ σταρ Μπρους Σπρίνγκστιν.
Η γκρίνια του Μπέρνι Σάντερς
«Διάολε, υπάρχουν πολύ περισσότεροι άνθρωποι της μεσαίας τάξης που θα μπορούσαν να ψηφίσουν Χάρις παρά συντηρητικοί Ρεπουμπλικανοί!». Τάδε έφη Μπέρνι Σάντερς, ο έμπειρος (κεντρο)αριστερός γερουσιαστής του Βερμόντ.
Στα 83 του χρόνια, ο γερο-Μπέρνι παραπονέθηκε ουσιαστικά ότι εξοβελίστηκαν στο περιθώριο της εκστρατείας οι προοδευτικές φωνές του κόμματος, όπως η δική του και εκείνη της δυναμικής βουλεύτριας Νέας Υόρκης, Αλεξάντρα Οκάσιο-Κορτέζ. Κυρίως όμως γκρίνιαξε για την αλίευση δεξιών ψηφοφόρων, καθώς η Χάρις πρόβαλλε τις συναντήσεις της με τη Λιζ Τσένι, αντάρτισσα πρώην επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τον κροίσο επιχειρηματία Μαρκ Κιούμπαν.
«Η Χάρις όφειλε να μιλήσει πιο πολύ για τις ανάγκες των ανθρώπων της εργατικής τάξης. Θα ευχόμουν να το ‘χε κάνει πριν από δύο μήνες. Τώρα ό,τι έγινε έγινε», είπε.
Για τους συμβούλους της Δημοκρατικής υποψήφιας η απεύθυνση σε συντηρητικά ακροατήρια είναι ζήτημα απλής αριθμητικής. Ερευνες δείχνουν ότι το 10% των ψηφοφόρων στις αμφίρροπες Πολιτείες είναι «αναποφάσιστοι και διαθέσιμοι να πειστούν». Από αυτό το 10%, το 7% είναι πρώην ψηφοφόροι των Ρεπουμπλικανών, δυσαρεστημένοι με τον Τραμπ.
