Η πρώτη κυβερνήτρια της Νέας Υόρκης δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση πως θέλει να κάνει τη διαφορά. Η Κάθι Χόκουλ, έως τώρα αντικυβερνήτρια της Πολιτείας, ανέλαβε στις 24 Αυγούστου, δυο εβδομάδες μετά την παραίτηση του Αντριου Κουόμο λόγω των σκανδάλων σεξουαλικής παρενόχλησης στην οποία επί χρόνια επιδιδόταν. Προτεραιότητά της είναι, όπως τόνισε στην εναρκτήρια ομιλία της, «μια ριζική αλλαγή στην κουλτούρα, με ευθύνη και χωρίς ανοχή για όσους υπερβαίνουν τα όρια… Θα εστιάσουμε σε μια κυβέρνηση ηθική, ανοιχτή, την οποία να εμπιστεύονται οι Νεοϋορκέζοι».
Η Χόκουλ κληρονομεί σημαντικά προβλήματα από μια κυβέρνηση που είχε παραλύσει τους τελευταίους μήνες λόγω των σκανδάλων. Η πανδημία επελαύνει με τις νοσηλείες λόγω Covid-19 να αυξάνουν ανησυχητικά, ενώ οι θάνατοι από Covid-19 στην Πολιτεία, όπως ανακοίνωσε καταφέροντας ακόμη ένα πλήγμα στον Κουόμο, είναι κατά 12.000 περισσότεροι από αυτούς που ανακοίνωνε ο προκάτοχός της: 55.400 νεκροί αντί για 43.400 ώς το τέλος της θητείας του.
Οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας συνεχίζουν να είναι αισθητές, με την ανεργία να βρίσκεται σε διπλάσια επίπεδα απ’ ό,τι πριν από δύο χρόνια ενώ πολλοί Νεοϋορκέζοι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Εχει δοθεί μόλις το 6% των εγκεκριμένων κονδυλίων για επιδόματα ενοικίου με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά να κινδυνεύουν με αστεγία, αν δεν παραταθεί άμεσα η προστασία από τις εξώσεις που λήγει στις 31 Αυγούστου. Για να αντιμετωπίσει την πρόκληση, ένα από τα πρώτα μέτρα που υποσχέθηκε είναι επιτάχυνση των μηχανισμών παροχής των σχετικών επιδομάτων διαβεβαιώνοντας πως «όσοι έχουν τις προϋποθέσεις θα προστατευτούν από εξώσεις για έναν χρόνο».
Η Χόκουλ έχει προσπαθήσει με κάθε μέσο να αποστασιοποιηθεί από τον προκάτοχό της, υποσχόμενη πως δεν πρόκειται να παραμείνει στη θέση του κανείς από όσους αναφέρονται για ανήθικες συμπεριφορές στην έκθεση της πολιτειακής γενικής εισαγγελέα, Λετίσια Τζέιμς, που τεκμηρίωνε σωρεία κατηγοριών για σεξουαλική παρενόχληση, και πως θα υπάρξει μια «ριζική αναθεώρηση» των πολιτικών σε θέματα σεξουαλικής παρενόχλησης και ήθους στην κυβέρνησή της. «Στο τέλος της θητείας μου, όποτε κι αν τελειώσει αυτή, κανείς δεν θα περιγράψει τη διακυβέρνησή μου ως ένα τοξικό εργασιακό περιβάλλον».
«Το θέμα δεν είναι η σχέση της με τον Κουόμο, αλλά η σχέση της με ολόκληρο τον θεσμό της πολιτειακής κυβέρνησης… Οποιοσδήποτε αιρετός έχει τεράστια ευθύνη απέναντι στο προσωπικό και τις επιζώσες (παρενόχλησης)» έλεγε στο CNN η Ερικα Βλάντιμερ της Ομάδας Εργασίας για τη Σεξουαλική Παρενόχληση, ζητώντας να εγκριθεί νόμος που να προσφέρει μεγαλύτερη προστασία των εργαζομένων και μηχανισμούς επιτήρησης των κανόνων δεοντολογίας.
Η 62χρονη νομικός από το Μπάφαλο, εκτός από μια σύντομη θητεία ενάμιση χρόνου στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο, έχει αφοσιωθεί στην τοπική πολιτική. Ηταν αντικυβερνήτρια του Κουόμο από το 2015 και όλα αυτά τα χρόνια αρκέστηκε σε έναν μάλλον εθιμοτυπικό παρά επιτελικό ρόλο, με πολλούς να τη χαρακτηρίζουν απλώς ως ένα «ευγενικό πρόσωπο» που περιφερόταν σε εκδηλώσεις και εγκαίνια.
«Πίσω από το ήρεμο στιλ της, τον ενθουσιασμό της να συναντά ψηφοφόρους και τα σοβαρά τουίτ της για θέματα όπως #ΗμέραΠοδηλάτου και #ΗμέραΔημητριακών κρύβεται μια ευφυής και ικανή πολιτικός που έχει υποτιμηθεί σε κρίσιμες στιγμές» έγραφαν οι «New York Τimes». Ενώ η «Washington Post» σημειώνει πόσο σκληρά έχει δουλέψει «βήμα βήμα, επιμελώς, αποδεικνύοντας την αξία της ξανά και ξανά, όσο στην πράξη κανείς σχεδόν δεν της έδινε σημασία».
Από τον πατέρα της έμαθε τη σκληρή δουλειά: ήταν εργάτης μεταλλουργίας που κατάφερε να σπουδάσει και να φτιάξει τη δική του, ανθηρή πλέον, επιχείρηση πληροφορικής. Από τη δε γιαγιά της, που ήταν θύμα ενδοοικογενειακής βίας, άντλησε το πάθος της για την καταπολέμηση αυτής της μάστιγας. Προς τιμήν της ίδρυσε μαζί με τη μητέρα της καταφύγιο για επιζώσες έμφυλης βίας, ενώ ηγήθηκε εκστρατειών όπως αυτής κατά της παρενόχλησης στις πανεπιστημιουπόλεις. Εχει ταχθεί υπέρ των αμβλώσεων, του γάμου ομόφυλων, της αύξησης του κατώτατου μισθού, του προγράμματος δημόσιας υγείας Medicare.
Η ίδια δηλώνει «ανεξάρτητη Δημοκρατική», ενώ η αριστερή πτέρυγα του κόμματος τη θεωρεί μια συντηρητική κεντρώα. Της προσάπτουν ότι το 2007 αντιτάχθηκε σε σχέδιο να χορηγείται άδεια οδήγησης σε παράτυπους μετανάστες, προτείνοντας να συλλαμβάνονται όσοι την αιτηθούν. Ή ότι τάχθηκε επίσης υπέρ της επέκτασης της οπλοκατοχής, κάτι που συνέβαλε ώστε να στηριχθεί η υποψηφιότητά της για το Κογκρέσο το 2012 από την υπερσυντηρητική Εθνική Ενωση Οπλων ΝRΑ. Θέσεις που πλέον έχει εγκαταλείψει δικαιολογώντας διπλωματικά στο Politico το 2018 τη μεταστροφή της με την αποστροφή: «Είναι πια μια τελείως διαφορετική εποχή…».
Στη σημερινή εποχή, και χωρίς να κρύβει τη φιλοδοξία της να διεκδικήσει ξανά την κυβέρνηση της Νέας Υόρκης το 2022, υπόσχεται πως «πολλά δεν έγιναν, αλλά θα τα κάνω εγώ να γίνουν».
