Και μόνο η προφορά του ονόματός της ήταν αρκετή για να προκαλέσει δημόσια συζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως είχε συμβεί εξάλλου και με τον Μπαράκ -και όχι Μπάρακ- Ομπάμα.
Η Κάμαλα Χάρις λοιπόν -και όχι Καμάλα, όπως διευκρινίζει η ίδια- είναι και με τη βούλα πια η υποψήφια αντιπρόεδρος που επέλεξε ο υποψήφιος πρόεδρος των Δημοκρατικών, Τζο Μπάιντεν, εν όψει του εθνικού συνεδρίου του κόμματος όπου θα λάβει επίσημα το χρίσμα προκειμένου να αναμετρηθεί με τον Ρεπουμπλικανό Ντόναλντ Τραμπ στις κρίσιμες κάλπες της 3ης Νοεμβρίου.
Το σπάνιο όνομα της Κάμαλα Χάρις πηγάζει από τα σανσκριτικά λόγω της ινδικής καταγωγής της μητέρας της (ο πατέρας της έχει τζαμαϊκανές ρίζες) και σημαίνει «νούφαρο». «Ο συμβολισμός έγκειται στο ότι το νούφαρο κάθεται στο νερό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν βρέχεται» εξηγούσε πρόσφατα η Δημοκρατική γερουσιαστής της Καλιφόρνιας (όπου και γεννήθηκε το 1964).
«Οι ρίζες του όμως είναι στη λάσπη, που σημαίνει ότι βρίσκεται στη γη. Ο καθένας πρέπει πάντοτε να ξέρει από πού προέρχεται». Κι αυτό ακριβώς -το από πού προέρχεται- βάρυνε σε μεγάλο βαθμό υπέρ της ιστορικής υποψηφιότητάς της, καθώς ο Μπάιντεν είχε δεσμευτεί από τον Μάρτιο πως το εκλογικό ταίρι του θα είναι γένους θηλυκού.
Η Χάρις έγινε λοιπόν η πρώτη μαύρη γυναίκα που διεκδικεί την αντιπροεδρία των ΗΠΑ. Είχαν προηγηθεί μόνο δύο λευκές: η αξέχαστη Ρεπουμπλικανή Σάρα Πέιλιν το 2008 και η Δημοκρατική Τζέραλντιν Φεράρο το 1984. Αμφότερες απέτυχαν. Η Χάρις είναι επίσης παιδί οικογένειας μεταναστών και πιστεύεται άρα πως μπορεί να διευρύνει την παραδοσιακή εκλογική βάση των Δημοκρατικών -Αφροαμερικανούς, ισπανόφωνους και άλλες μειονότητες- επειδή μιλάει «στην καρδιά και το μυαλό» εκατομμυρίων πολιτών με μεταναστευτικές ρίζες σαν τις δικές της.
Η φήμη της ως σκληρής διώκτριας του εγκλήματος όσο διατελούσε γενική εισαγγελέας (εκλεγμένη το 2003 στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο και δύο φορές, 2010 και 2014, στην Πολιτεία της Καλιφόρνιας) είναι πάντως δίκοπο μαχαίρι, ειδικά υπό το βάρος του πρόσφατου πανεθνικού ξεσηκωμού κατά της ρατσιστικής και φονικής αστυνομικής βίας.
Από τη μια μπορεί να συσπειρώσει μετριοπαθείς συντηρητικούς ψηφοφόρους που αποζητούν την επιβολή του νόμου και της τάξης αλλά απεχθάνονται τον Τραμπ, από την άλλη όμως μπορεί να αποξενώσει τους πιο προοδευτικούς, ειδικά μεταξύ των νέων.
Ως γενική εισαγγελέας η Χάρις είχε ταχθεί επανειλημμένα στο πλευρό της αστυνομίας και των συχνά αμείλικτων μεθόδων πάταξης της εγκληματικότητας, ενώ -παρά την εναντίωσή της στη θανατική ποινή- βρέθηκε κάποια στιγμή να την υπερασπίζεται.
Διόλου τυχαία το σύνθημα «Η Κάμαλα είναι μπατσίνα» ήχησε αρκούντως στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας της ως υποψήφιας πρόεδρου των Δημοκρατικών στις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα, όπου βρέθηκε αντιμέτωπη με τον Μπάιντεν. Θεωρείται μάλιστα πως έπαιξε τον ρόλο του στην απόσυρσή της τελικά από την κούρσα, σε συνδυασμό με την έλλειψη ξεκάθαρης θέσης για σειρά θεμάτων, με πρώτο το πονεμένο ζήτημα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Εν μέσω δε των μαζικών κινητοποιήσεων που πυροδότησε η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, η Χάρις (όπως κι ο Μπάιντεν) τάχτηκε υπέρ της μεταρρύθμισης της αστυνομίας, όχι όμως και της περικοπής της χρηματοδότησής της, όπως ζητούν αρκετοί Αμερικανοί. Λόγω και της καταγωγής της πάντως υποστηρίζει ένθερμα τη φυλετική ισότητα και δικαιοσύνη.
«Δεν πιστεύω ότι είσαι ρατσιστής» είχε πει στον Μπάιντεν σε ένα από τα τηλεοπτικά ντιμπέιτ των προεδρικών υποψηφίων των Δημοκρατικών, καθώς τον είχε στριμώξει με τη δεινή ρητορική της ικανότητα ως εισαγγελέας, στηλιτεύοντάς τον για τις «πολιτισμένες» σχέσεις που διατηρούσε με γερουσιαστές οι οποίοι στηρίζουν ακόμα τον φυλετικό διαχωρισμό.
Μολονότι κεντρώα σαν τον Μπάιντεν, την επιλογή της εγκωμίασε (ήθελε, δεν ήθελε) και η αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος. «Συγχαρητήρια στην Κάμαλα Χάρις, που θα γράψει Ιστορία ως η επόμενη αντιπρόεδρός μας» τουίταρε ο γερουσιαστής του Βερμόντ, Μπέρνι Σάντερς. «Κατανοεί τι απαιτείται για να υπερασπιστεί τον εργατικό κόσμο, να πολεμήσει υπέρ της ιατροφαρμακευτικής φροντίδας για όλους και να ρίξει την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση στην Ιστορία».
Αν κερδίσει τις εκλογές, όπως προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις, ο 77χρονος Μπάιντεν πιστεύεται πως δεν θα διεκδικήσει δεύτερη θητεία. Σε αυτή την περίπτωση θα άνοιγε ο δρόμος για την προεδρική πλέον υποψηφιότητα της 55χρονης Χάρις στις εκλογές του 2024, στις οποίες ενδέχεται να βρεθεί εσωκομματικά αντιμέτωπη με τη Μισέλ Ομπάμα που φημολογείται πως μπορεί να δοκιμάσει να κατακτήσει το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών (όπως συνέβη με το ζεύγος Κλίντον).
Η αντίδραση του Τραμπ στις εξελίξεις εντός του αντίπαλου στρατοπέδου δεν προκάλεσε έκπληξη. Αφού απαξίωσε λίγο-πολύ την επιλογή μιας γυναίκας (πόσο μάλλον μαύρης) ως υποψήφιας αντιπροέδρου, ο Αμερικανός πρόεδρος πέρασε στην επίθεση χαρακτηρίζοντάς την «μοχθηρή» (όπως αποκαλεί τη Χίλαρι Κλίντον) ακόμα και έναντι του Μπάιντεν, ειρωνευόμενος τα σκληρά μαρκαρίσματα που του έκανε στα τηλεοπτικά ντιμπέιτ των Δημοκρατικών.
«Είναι ένα πρόσωπο που έχει πει πολλές, πολλές ιστορίες οι οποίες δεν ήταν αληθείς» είπε μεταξύ άλλων ο Τραμπ, ο οποίος έχει προβεί σε περισσότερους από 20.000 ψευδείς ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς στη διάρκεια της θητείας του, σύμφωνα με την Washington Post. Κι αφού την κατηγόρησε ανυπόστατα πως τάσσεται υπέρ της αύξησης της φορολογίας και της μείωσης της χρηματοδότησης στις ένοπλες δυνάμεις, τη βάφτισε καταγέλαστα ως «την πιο φιλελεύθερη αριστερή υποψήφια» που έχει υπάρξει ποτέ για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ…
