Με το βλέμμα στραμμένο στο 2020, ο Ντόναλντ Τραμπ κυβερνά κάνοντας παράλληλα προεκλογική καμπάνια στην οποία ανακατεύει διεθνή και εγχώρια θέματα. Στην ατζέντα του τις τρεις τελευταίες μέρες, μεταξύ άλλων, βρέθηκαν το Ιράν, οι New York Times και οι αμβλώσεις.
Το μεν Ιράν απείλησε χθες πως «θα το τελειώσει» αν επιδιώξει πόλεμο. Μια απειλή που αναμφίβολα εντάσσεται στα γνωστά-άγνωστα γεωπολιτικά του σχέδια, αλλά παράλληλα στοχεύει και στο εσωτερικό ακροατήριο.
Την τιμητική τους πάντως είχαν οι New York Times εξαιτίας χθεσινού δημοσιεύματος που έθετε ερωτήματα για διάφορες επιχειρηματικές συναλλαγές της οικογένειας Τραμπ με την Deutsche Bank.
Σύμφωνα με αυτό, ειδικοί της τράπεζας σε θέματα για ξέπλυμα χρήματος συνέστησαν ανεπιτυχώς το 2016 και το 2017 να γίνει αναφορά σε αρμόδια ομοσπονδιακή αρχή οικονομικών εγκλημάτων για σειρά συναλλαγών που αφορούσαν οντότητες που ελέγχονταν από τον πρόεδρο Τραμπ και τον γαμπρό του, Τζάρεντ Κούσνερ.
Για τις αμβλώσεις
Η Deutsche Bank διέψευσε το δημοσίευμα. Το ίδιο και ο Τραμπ, αλλά με τον γνωστό τουιτερικό του τρόπο. Εκανε ξανά αναφορά σε fake news και τόνισε ότι δεν χρειάστηκε ούτε ήθελε ποτέ τις τράπεζες επειδή έβγαζε πολλά χρήματα και αγόραζε τα πάντα τοις μετρητοίς.
Αρνήθηκε επίσης ότι μέρος των μετρητών του προήλθε από τη Ρωσία, κάτι για το οποίο άφηνε αιχμές το ρεπορτάζ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ όμως δεν περιορίζεται στο να αποκρούει τις επιθέσεις που δέχεται σχετικά με τον περίφημο ρωσικό δάκτυλο και τις οικονομικές συναλλαγές του.
Παίρνει επίσης πρωτοβουλίες και δίνει γραμμή σε εσωτερικά ζητήματα φιλοδοξώντας να αλλάξει προς το συντηρητικότερο κοινωνικά κεκτημένα δεκαετιών. Μετά το μεταναστευτικό, πήρε θέση και για τις αμβλώσεις.
Λίγο μετά την ψήφιση του κατάπτυστου νόμου στην Αλαμπάμα, που καθιστά κακούργημα την άμβλωση ακόμα και σε περίπτωση βιασμού ή αιμομιξίας, προβλέποντας φυλάκιση έως και 99 ετών για τους γιατρούς που την πραγματοποιούν, ο Ντόναλντ Τραμπ υιοθέτησε μια λίγο πιο μετριοπαθή στάση, πολύ πιο περιοριστική όμως σε σχέση με τη νομοθεσία που ισχύει σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
«Πρέπει να παραμείνουμε ενωμένοι και να κερδίσουμε για τη Ζωή το 2020» έγραψε στο τουίτερ. Δήλωσε εμμέσως πλην σαφώς κατά των αμβλώσεων, με τρεις όμως εξαιρέσεις: βιασμό, αιμομιξία και κίνδυνο για τη ζωή της μητέρας.
Μια θέση που, όπως ανέφερε, υποστήριζε και ο τέως πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν. Πρόσθεσε δε ότι οι αμβλώσεις θα αποτελέσουν σημαντικό θέμα στην εκστρατεία επανεκλογής του.
Και ενώ την Κυριακή χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε διάφορες πόλεις της Αλαμπάμα κατά της σκοταδιστικής νομοθεσίας, το διακύβευμα ξεπερνά τα όρια της συγκεκριμένης Πολιτείας.
H Ρεπουμπλικανή κυβερνήτης της Αλαμπάμα Κέι Αϊβι παραδέχτηκε ότι στόχος του κόμματός της είναι να επανέλθει το ζήτημα των αμβλώσεων ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου, με την ελπίδα να ανατραπεί η ιστορική απόφαση «Ρόου εναντίον Ουέιντ» του 1973 με την οποία κατοχυρώθηκε το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Στο μεταξύ, μια σειρά συντηρητικών Πολιτειών έχουν υιοθετήσει περιοριστικές νομοθεσίες για τις αμβλώσεις.
Για να πετύχουν αυτή την «ολική επαναφορά» οι Ρεπουμπλικανοί έχουν ανάγκη από ένα φιλικό δικαστικό σώμα.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Politico, ο Λευκός Οίκος βιάζεται να διορίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό δικαστών πριν από το 2020, προκειμένου να έχει μια γερή προεκλογική αβάντα.
Συνεργάτες του Τραμπ πιστεύουν πως ο διορισμός συντηρητικών δικαστών κινητοποιεί την εκλογική του βάση, ενώ ο ίδιος έχει δηλώσει «έχουμε πάει πολύ μακριά τα τελευταία δύο χρόνια με 105 υπέροχους νέους ομοσπονδιακούς δικαστές, δύο μεγάλους νέους δικαστές του ανώτατου δικαστηρίου (…) και μια εντελώς νέα και θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα στη ζωή». Καλώς ορίσατε στο 1950.
