Ποιο είναι το μυστηριώδες «καρφί» -ή το «βαθύ λαρύγγι», αν προτιμάτε, λόγω… νιξονικών συνειρμών- στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ; Το καίριο πλην αναπάντητο ερώτημα πυροδοτεί σάλο από χθες στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον απόηχο της πρωτοφανούς εκδοτικής απόφασης των New York Times να δημοσιεύσουν ανυπόγραφο άρθρο γνώμης ανώτερου αξιωματούχου, υπό τον δηλωτικό τίτλο «Είμαι μέρος της αντίστασης εντός της κυβέρνησης Τραμπ».
«Εργάζομαι για τον πρόεδρο, ωστόσο ομονοούντες συνάδελφοι κι εγώ έχουμε ορκιστεί να αποσοβήσουμε τμήματα της ατζέντας του και τις χειρότερες προθέσεις του», γράφει στην εισαγωγή του εκρηκτικού κειμένου ο ανώνυμος -αδιευκρίνιστου φύλου- συντάκτης του, κάνοντας άπαντες στην Ουάσινγκτον να σπαζοκεφαλιάζουν για την ταυτότητά του και τον Αμερικανό πρόεδρο να… κοχλάζει από οργή για τον «προδότη» και τους «αποτυχημένους» όσο και «ανέντιμους» New York Times, απαιτώντας μάλιστα να τον παραδώσουν στις αρχές εθνικής ασφαλείας!
Η εφημερίδα σημειώνει ότι γνωρίζει ποιος είναι, αλλά δεν αποκαλύπτει τα στοιχεία του για να μη θέσει σε κίνδυνο τη δουλειά του στους κόλπους της κυβέρνησης.
Γερό χαστούκι
Το άρθρο έρχεται να ρίξει απανωτά άλλο ένα τσουχτερό σκαμπίλι στον Ρεπουμπλικανό μεγιστάνα, μετά την προδημοσίευση σπαρταριστών αποσπασμάτων του νέου πολύκροτου βιβλίου «Φόβος – Ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο» του παλαίμαχου δημοσιογράφου Μπομπ Γούντγουορντ, που παρουσιάζει κωμικοτραγικά την ίδια τραγελαφική εικόνα: την εν κρυπτώ απόπειρα κυβερνητικών αξιωματούχων να προστατεύσουν τις ΗΠΑ από τον 45ο πρόεδρό τους…
«Για να είμαι ξεκάθαρος, η δική μας δεν είναι η λαϊκή “αντίσταση” της Αριστεράς. Θέλουμε η κυβέρνηση να πετύχει και θεωρούμε πως πολλές από τις πολιτικές της έχουν ήδη κάνει την Αμερική πιο ασφαλή και πιο ευημερούσα. Πιστεύουμε όμως ότι το πρώτο μας καθήκον έγκειται απέναντι σε αυτή τη χώρα και ο πρόεδρος εξακολουθεί να ενεργεί με τρόπο που είναι καταστρεπτικός για την υγεία της δημοκρατίας μας. Γι’ αυτό πολλοί από τους διορισθέντες επί Τραμπ έχουμε ορκιστεί να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να περισώσουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς μας, αποτρέποντας παράλληλα τις πιο ασύνετες παρορμήσεις του κ. Τραμπ μέχρι να φύγει από τη θέση του. Η ρίζα του προβλήματος είναι η ανηθικότητα του προέδρου», καταγγέλλει ο συντάκτης.
«Από τον Λευκό Οίκο μέχρι τα τμήματα και τις υπηρεσίες της εκτελεστικής εξουσίας, ανώτεροι αξιωματούχοι παραδέχονται ιδιωτικά τον καθημερινό σκεπτικισμό τους για τα σχόλια και τις πράξεις του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων [και προέδρου]. Οι περισσότεροι προσπαθούν να προφυλάξουν το αντικείμενό τους από τα καπρίτσια του. Οι συναντήσεις μαζί του βγαίνουν εκτός θέματος και εκτροχιάζονται, εκείνος επιδίδεται σε επαναλαμβανόμενους κομπασμούς και η παρορμητικότητά του καταλήγει σε ανεπεξέργαστες, βασισμένες σε κακή πληροφόρηση και ενίοτε απερίσκεπτες αποφάσεις, που χρειάζεται να αναιρεθούν. […] Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του θα ήταν ακόμα πιο ανησυχητική, αν δεν υπήρχαν αφανείς ήρωες εντός και πέριξ του Λευκού Οίκου. Κάποιοι από τους βοηθούς του έχουν παρουσιαστεί ως αχρείοι από τα ΜΜΕ. Διακριτικά ωστόσο καταβάλλουν επίπονες προσπάθειες να περιορίσουν τις κακές αποφάσεις εντός της Δυτικής Πτέρυγας, παρότι σαφώς δεν πετυχαίνουν πάντα», δικαιολογήθηκε έμμεσα ο αρθρογράφος, τονίζοντας καθησυχαστικά πως «οι Αμερικανοί θα πρέπει να ξέρουν ότι υπάρχουν ενήλικες στο δωμάτιο».
«Δεν είναι έργο του λεγόμενου βαθέος κράτους. Είναι έργο του σταθερού κράτους», διευκρινίζει και μετά περνά στο… παρασύνθημα. «Δεδομένης της αστάθειας που πολλοί παρατηρούν, υπήρξαν από νωρίς ψίθυροι εντός του υπουργικού συμβουλίου για επίκληση της 25ης Τροπολογίας, που θα άρχιζε μια περίπλοκη διαδικασία απομάκρυνσης του προέδρου. Κανείς όμως δεν ήθελε να προξενήσει συνταγματική κρίση. Οπότε θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να κατευθύνουμε την κυβέρνηση στη σωστή πορεία έως ότου -με τον έναν ή τον άλλο τρόπο- τελειώσει» η προεδρία Τραμπ…
Το κείμενο καταλήγει με επικολυρικά εγκώμια για τον πρόσφατα αποβιώσαντα Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Τζον Μακέιν, σφοδρό εσωκομματικό επικριτή του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος χαρακτηρίζεται από τον ανώνυμο συντάκτη «αστέρι-οδηγός» (lodestar) με την έννοια της πυξίδας «ηθικής» απέναντι στον ανήθικο Τραμπ.
Λέξη-κλειδί
Καθώς μαίνεται η φρενήρης αναζήτηση της ταυτότητας του «αντιστασιακού» αρθρογράφου, η επιλογή της λέξης lodestar οδήγησε ορισμένους στο συμπέρασμα πως πρόκειται για τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Μάικ Πενς, που τη χρησιμοποιεί συχνά-πυκνά στις ομιλίες του.
Εξυπακούεται πως ο Πενς έσπευσε να καταδικάσει με δριμύτητα το άρθρο και τον συντάκτη του, διαψεύδοντας κατηγορηματικά πως είναι εκείνος.
Το ίδιο έπραξαν διαδοχικά, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο υπουργός Αμυνας Τζέιμς Μάτις, ο «τσάρος» των Εθνικών Υπηρεσιών Πληροφοριών (DNI) Νταν Κόουτς και η Αμερικανίδα πρέσβης στον ΟΗΕ, Νίκι Χέιλι.
«ΠΡΟΔΟΣΙΑ!» έγραφε το πρώτο… τιτίβισμα του Τραμπ. «Το Βαθύ Κράτος και η Αριστερά και το όχημά τους, τα Μέσα Ενημέρωσης των Ψευδών Ειδήσεων, έχουν Τρελαθεί – & δεν ξέρουν τι να κάνουν», συνέχισε έξαλλος μέσω twitter, καταφεύγοντας ως συνήθως σε ομοβροντία από επιθετικά μηνύματα αλλά και σε δημόσιες δηλώσεις.
Αποκάλεσε μεταξύ άλλων «δειλό» τον ανώνυμο αξιωματούχο και ζήτησε την κεφαλήν του επί πίνακι, ανάγοντας το άρθρο και τη «σιωπηρή αντίσταση» που περιγράφει σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας, αξιώνοντας από τους New York Times να τον παραδώσουν στις αρμόδιες αρχές.
Ο Λευκός Οίκος εξαπέλυσε κατεπείγουσα έρευνα για να εντοπίσει τον… σαμποτέρ. Μέχρι χθες βράδυ πάντως η ταυτότητά του παρέμενε επτασφράγιστο μυστικό.
