Κατάπιε… αμάσητο ό,τι του σέρβιρε ο Τραμπ

Οσοι… επιμένουν μαζοχιστικά να ενημερώνονται μόνο από την τηλεόραση και το διαδίκτυο, σίγουρα θα είδαν την επίσκεψη του προεδρικού ζεύγους Εμανουέλ Μακρόν-Μπριζίτ Τρονιέ στην Ουάσινγκτον σαν ένα «λάιφστάιλ» γεγονός, μια εθιμοτυπική, κοσμική εκδήλωση χλιδής: πολλοί συνάδελφοί μας, βλέπετε, προτίμησαν να ασχοληθούν με τα (λευκά και ως εκ τούτου ασορτί, αν εξαιρέσεις το καπέλο -και την προκλητικά στενή midi φούστα!- της κυρίας Τραμπ) συνολάκια των δύο πρώτων κυριών, τη σχεδόν ίση αλλά αντιδιαμετρική διαφορά ηλικίας στα δυο ζευγάρια, τις στιλιστικές επιλογές της Μελάνια για τη διακόσμηση του Λευκού Οίκου με χιλιάδες μοσχομπίζελα και κλαριά από ανθισμένες κερασιές και, φυσικά, τους… συμβολισμούς γαλλοαμερικανικής φιλίας που κρύβονταν στο μενού του πολυτελούς επίσημου δείπνου.

Πολύς λόγος έγινε επίσης στα κανάλια και το διαδίκτυο για το χειροφίλημα Μακρόν στη Μελάνια και για την υπέρ το δέον φιλική διάθεση του Τραμπ απέναντι στον επίσημο καλεσμένο του, με τον Αμερικανό πρόεδρο να οδηγεί τον νεότερο Μακρόν «χεράκι χεράκι» στο ραντεβού με τους φωτογράφους και να του τινάζει την πιτυρίδα από το σακάκι (!) ώστε να δείχνει «τέλειος» στις κάμερες!

Οι «καυτές πατάτες» του μενού

Αυτό που διέφυγε, όμως, από τους περισσότερους δημοσιογράφους ήταν το πραγματικό μενού της προεδρικής συνομιλίας, που ήταν ομολογουμένως πολύ πιο δυσκολοχώνευτο, αφού περιελάμβανε μια σειρά από… «καυτές πατάτες»: το μέλλον της Συρίας, μετά και την πρόσφατη κοινή αμερικανο-γαλλο-βρετανική πυραυλική επιδρομή, τις όλο και χειρότερες σχέσεις με τη Ρωσία, την απειλή Τραμπ για ακύρωση της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν, τις επικείμενες συνόδους κορυφής με τη Βόρεια Κορέα, αλλά και τον εμπορικό πόλεμο που έχει κηρύξει ο Τραμπ στον υπόλοιπο πλανήτη.

Θέματα που αναμφίβολα θα μονοπωλήσουν και την επικείμενη, σε τρεις μέρες από σήμερα, συνάντηση εργασίας του Αμερικάνου «προέδρου του χάους» με με την ομολογουμένως πιο… ζόρικη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ.

Πάμε λοιπόν στο «ζουμί». Στην κοινή συνέντευξη Τύπου χτες το μεσημέρι τοπική ώρα, ο Γάλλος πρόεδρος επιβεβαίωσε όσους μιλούν εδώ και μέρες για «ατλαντική στροφή» της γαλλικής πολιτικής όσον αφορά το Ιράν.

Ενώ όλοι έγραφαν πως ο Μακρόν θα «αντιστεκόταν» και θα προσπαθούσε να μεταπείσει τον Τραμπ, ώστε εκείνος να μην ακυρώσει την ιστορική συμφωνία, τελικά ο Μακρόν έκανε μια εντυπωσιακή «γυροβολιά» στο Οβάλ Γραφείο, τονίζοντας ότι τώρα θέλει να εργαστεί για την επίτευξη μιας νέας μακροπρόθεσμης συμφωνίας με την Τεχεράνη.

«Δεν ξεκινήσαμε από την ίδια θέση στο θέμα αυτό», είπε, αλλά «είχαμε μια συζήτηση σε βάθος για το θέμα» και πλέον… κατανοεί τις ανησυχίες και την κριτική που ασκεί ο ομόλογός του.

Η καινούργια γραμμή του, λοιπόν, είναι πως ναι μεν «δεν θα πρέπει να σκίσουμε τη συμφωνία» με το Ιράν, αλλά «θα πρέπει να προσθέσουμε σ’ αυτήν», απαιτώντας την ακύρωση και του βαλλιστικού πυραυλικού προγράμματος της Τεχεράνης, αλλά την «εξεύρεση μιας πολιτικής λύσης για να περιοριστεί η δράση του Ιράν στην περιοχή», αφού «αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να έχουμε σταθερότητα»!

Κοινώς, ο Μακρόν είναι πλέον έτοιμος να ακολουθήσει τον Τραμπ και να εγκαταλείψει την υπάρχουσα συμφωνία – ίσως τη σημαντικότερη και πλέον θαρραλέα διπλωματική πρωτοβουλία του Ομπάμα στα οκτώ χρόνια θητείας του.

Εξίσου διαλλακτικός και… ευέλικτος εμφανίστηκε ο Μακρόν και σε άλλα ακανθώδη θέματα, για τα οποία κανονικά θα έπρεπε να σηκώσει ανάστημα απέναντι στον «τοξικό» Αμερικανό ομόλογο του.

Αίφνης, ο ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε απλά ότι συζήτησε με τον Τραμπ για τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα (την οποία ως γνωστόν ο δεύτερος εγκατέλειψε), κάνοντας απλά μια ευχή για αλλαγή στάσης.

Ταυτόχρονα, αναφερόμενος στον εμπορικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει, σημείωσε ότι η εμπορική σχέση της χώρας του με τις ΗΠΑ είναι «ισορροπημένη», απέδωσε τα προβλήματα στην ανάγκη συμμόρφωσης του με τις νόρμες της Ε.Ε. (!) και εμφανίστηκε αισιόδοξος για το μέλλον της σχέσης αυτής.

Οσο για το… έτερο κυρίως πιάτο, το θέμα της Συρίας, ο Μακρόν είπε ότι «θα εξετάσει τις επόμενες εβδομάδες και μήνες» τι θα πρέπει να γίνει για να τερματιστεί η κρίση.

Βασικός στόχος του, όπως είπε, παραμένει «να ολοκληρωθούν οι επιχειρήσεις εναντίον του “Ισλαμικού κράτους”» και άλλων εξτρεμιστικών οργανώσεων που δρουν στην περιοχή, και ότι ο διπλωματικός στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι οι Σύροι θα μπορούν να ζήσουν ειρηνικά στη χώρα τους, αλλά πρόσθεσε πως «είναι αδύνατον να δώσει ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα» για το πότε θα τερματιστεί η ανάμιξη της Γαλλίας στη Συρία.

Ο Τραμπ, από τη μεριά του, επανέλαβε τις ευθείες απειλές προς το Ιράν, χαρακτηρίζοντας «παρανοϊκή» και «γελοία» τη συμφωνία για τα πυρηνικά, αλλά κρατώντας κλειστά τα χαρτιά του για το τι θα κάνει έως τις 12 Μαΐου, ενώ τόνισε πως θέλει μεν να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία, αλλά δεν πρόκειται να το πράξει σύντομα, αφού επιθυμεί παράλληλα να αφήσει ένα «ισχυρό και διαρκές αποτύπωμα» στην άμοιρη χώρα: από τις δηλώσεις του φάνηκε μάλιστα ότι πείστηκε από τον Μακρόν να διατηρήσει τους περίπου 2.000 στρατιωτικούς στο Μανμπίτζ, με το επιχείρημα ότι οι Ιρανοί προσπαθούν να καταλάβουν τις περιοχές που εγκαταλείπει το «Ισλαμικό κράτος» – κάτι που προφανώς δεν ισχύει…

Το καλύτερο όμως είναι πως χαρακτήρισε τον Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ-Ουν, με τον οποίο μέχρι προσφάτως αντάλλασσε ύβρεις και μηνύματα ολέθρου και καταστροφής, «πολύ ανοιχτό και πολύ έντιμο»!