Οι μισές από τις 100 μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου αντιμετωπίζουν υψηλά επίπεδα υδατικού στρες, με 39 από αυτές να βρίσκονται σε περιοχές «εξαιρετικά υψηλού υδατικού στρες».
Ως υδατικό στρες χαρακτηρίζεται η κατάσταση κατά την οποία οι απολήψεις νερού για δημόσια ύδρευση και για τη βιομηχανία κοντεύουν να υπερβούν τα διαθέσιμα αποθέματα, κάτι που συχνά οφείλεται στην κακή διαχείριση των υδατικών πόρων και επιδεινώνεται από την κλιματική κρίση.
Οι Watershed Investigations και ο Guardian χαρτογράφησαν πόλεις πάνω σε υδρολογικές λεκάνες που βρίσκονται υπό πίεση, αποκαλύπτοντας ότι το Πεκίνο, η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Ρίο ντε Τζανέιρο και το Δελχί συγκαταλέγονται σε εκείνες που αντιμετωπίζουν ακραίο στρες, ενώ το Λονδίνο, η Μπανγκόκ και η Τζακάρτα κατατάσσονται ως πόλεις με υψηλό υδατικό στρες.
Ξεχωριστή ανάλυση δεδομένων από δορυφόρους της Nasa, που συγκεντρώθηκαν από επιστήμονες του University College London, δείχνει ποιες από τις 100 μεγαλύτερες πόλεις έχουν γίνει πιο ξηρές ή πιο υγρές κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Πόλεις όπως το Τσενάι, η Τεχεράνη και το Ζενγκζού παρουσιάζουν έντονες τάσεις ξηρασίας, ενώ το Τόκιο, το Λάγος και η Καμπάλα εμφανίζουν έντονες τάσεις αύξησης της υγρασίας.
Περίπου 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές που βρίσκονται σε περιοχές με έντονη μακροπρόθεσμη ξηρασία, σε σύγκριση με περίπου 96 εκατομμύρια που ζουν μέσα και γύρω από πόλεις σε περιοχές με έντονες τάσεις υγρασίας.
Οι περισσότερες από τις αστικές περιοχές που βρίσκονται σε ζώνες με σαφή τάση υγρασίας εντοπίζονται στην υποσαχάρια Αφρική, με μοναδικές εξαιρέσεις το Τόκιο και το Σάντο Ντομίνγκο στη Δομινικανή Δημοκρατία. Οι περισσότερες αστικές συγκεντρώσεις στις περιοχές με τα ισχυρότερα σήματα ξήρανσης βρίσκονται στην Ασία, ιδίως στη βόρεια Ινδία και το Πακιστάν.
Στον έκτο χρόνο ξηρασίας της, η Τεχεράνη βρίσκεται επικίνδυνα κοντά στο λεγόμενο «day zero», στο σημείο δηλαδή που δεν θα υπάρχει καθόλου διαθέσιμο νερό για τους πολίτες της. Πέρυσι, ο πρόεδρος της χώρας, Μασούντ Πεζεσκιάν, δήλωσε ότι η πόλη ίσως χρειαστεί να εκκενωθεί εάν συνεχιστεί η ξηρασία. Το Κέιπ Τάουν και το Τσενάι έχουν επίσης πλησιάσει στο day zero, ενώ πολλές από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις του κόσμου βρίσκονται σε ζώνες ξηρασίας, όπου ενδέχεται να αντιμετωπίσουν μελλοντικές ελλείψεις νερού.
Την Τρίτη, ο ΟΗΕ ανακοίνωσε ότι ο κόσμος έχει εισέλθει σε μια εποχή «παγκόσμιας χρεοκοπίας νερού», όπου η υποβάθμιση ορισμένων υδατικών πόρων έχει καταστεί μόνιμη και μη αναστρέψιμη.
Ο καθηγητής Καβέχ Μαντάνι, διευθυντής του Ινστιτούτου Περιβάλλοντος, Υδάτων και Υγείας του Πανεπιστημίου των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε ότι η κακή διαχείριση του νερού είναι συχνά η κύρια αιτία της χρεοκοπίας και ότι η κλιματική κρίση σπάνια αποτελεί τον μοναδικό λόγο: «Η κλιματική αλλαγή είναι σαν μια ύφεση πάνω σε μια κακή διαχείριση μιας επιχείρησης».
Ο Όμιλος της Παγκόσμιας Τράπεζας έχει επίσης κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου. Τα παγκόσμια αποθέματα γλυκού νερού έχουν μειωθεί απότομα τα τελευταία 20 χρόνια, σύμφωνα με τον οργανισμό, ο οποίος αναφέρει ότι ο πλανήτης χάνει περίπου 324 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα γλυκού νερού κάθε χρόνο — ποσότητα αρκετή για να καλύψει τις ετήσιες ανάγκες 280 εκατομμυρίων ανθρώπων, περίπου όσος είναι ο πληθυσμός της Ινδονησίας. Οι απώλειες αυτές επηρεάζουν μεγάλες λεκάνες απορροής ποταμών σε κάθε ήπειρο.
