Η σημερινή ημέρα προδιαγραφόταν σημαδιακή για τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Ασαντ. Στο πρώτο εν εξελίξει ταξίδι του στην Κίνα από το 2004 -το πρώτο εκτός Ρωσίας, Ιράν και αραβικών χωρών του Κόλπου τα τελευταία χρόνια, ενόσω η χώρα του βυθίζεται εδώ και μια 12ετία στον πόλεμο και στις δυτικές κυρώσεις- θα βρεθεί, μαζί με μια πλειάδα ξένων ηγετών και αξιωματούχων από την ασιατική ήπειρο, στην τελετή έναρξης των φετινών Ασιατικών Αγώνων στην πόλη Χανγκζού στα ανατολικά της Κίνας.
Μετά την πρόσφατη επανεισδοχή της Συρίας στον Αραβικό Σύνδεσμο ως πλήρες μέλους, πρόκειται για ακόμη μία προσπάθεια επιστροφής του προέδρου της στη διεθνή σκηνή. Ως ώθηση είχε προηγηθεί την Παρασκευή κρίσιμη συνάντηση του Ασαντ με τον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ. Εγινε στη Χανγκζού, με επιστέγασμα την αναβάθμιση της «διμερούς στρατηγικής εταιρικής σχέσης».
«Μπροστά σε ένα ασταθές και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον η Κίνα είναι πρόθυμη να συνεχίσει να εργάζεται με τη Συρία προς το συμφέρον της φιλικής συνεργασίας και της διαφύλαξης της διεθνούς δικαιοσύνης και δικαιοσύνης» ανέφερε σύμφωνα με κινεζικά κρατικά ΜΜΕ ο Σι.
Συνοδευόμενος από κλιμάκιο Σύρων αξιωματούχων ο Ασαντ αναζητά πρακτικά στην Κίνα «διέξοδο» στις δυτικές κυρώσεις και ενίσχυση των εμπορικών δεσμών με τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, καθώς η διαλυμένη από τον πόλεμο χώρα του χρειάζεται απεγνωσμένα ξένες επενδύσεις. Ηδη από πέρσι η Συρία έχει ενταχθεί στην «Πρωτοβουλία Μια Ζώνη, Ενας Δρόμος», μέσω της οποίας το Πεκίνο επεκτείνει την επιρροή του μέσω δανείων και έργων υποδομής.
Καθώς όμως η κατάσταση στα συριακά εδάφη παραμένει πολυπαραγοντικά χαοτική -προκαλώντας μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή και έναν από τους μεγαλύτερους ξεριζωμούς αμάχων-, η πολυδάπανη ανοικοδόμηση μιας διασπασμένης χώρας ερειπίων φαντάζει ακόμη πρόκληση μακρινή.
Στο μεσοδιάστημα η επιδεινούμενη οικονομική κρίση στη Συρία πυροδοτεί διαδηλώσεις σε περιοχές κυβερνητικού ελέγχου, ενόσω το «χέρι βοηθείας» από τη Μόσχα και την Τεχεράνη «κονταίνουν» ο πόλεμος στην Ουκρανία και τα πολλαπλά ανοιχτά -εντός και εκτός συνόρων- μέτωπα του Ιράν. Η δε Δαμασκός «δείχνει» ως κατεξοχήν υπεύθυνους για την κακή κατάσταση της εθνικής οικονομίας όχι μόνο τη Δύση, αλλά και τους υποστηριζόμενους από τις ΗΠΑ, Κούρδους, που ελέγχουν τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου της χώρας στα ανατολικά.
Αναλυτές εκφράζουν πάντως επιφυλάξεις ως προς το κατά πόσο ο Ασαντ θα εκπληρώσει πλήρως τους στόχους αυτού του ταξιδιού στο φόντο της επεκτεινόμενης κινεζικής επιρροής (μέσω BRICS και της επαναπροσέγγισης μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν) στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής. Ως κομβικό παράγοντα αναφέρουν την απειλή δευτερογενών κυρώσεων από τις ΗΠΑ.
