Οι υποψίες για χειραγώγηση του αποτελέσματος στην χθεσινή ψηφοφορία για την ηγεσία των Τόρις, η απόφαση Τραμπ να καθυστερήσει αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ιράν, και οι τραγικές συνθήκες που επικρατούν στον προσφυγικό καταυλισμό της Μόριας, αποτελούν ορισμένες από τις ειδήσεις που ξεχωρίζουν στα πρωτοσέλιδα του σημερινού διεθνούς Τύπου.
Στη Βρετανία, οι Times γράφουν στον τίτλο τους : «Βρώμικη μάχη για το Νο 10» και στο σχετικό ρεπορτάζ επισημαίνουν ότι μετά τη χθεσινή πέμπτη ψηφοφορία για την ηγεσία των Τόρις, την πρωθυπουργία θα διεκδικήσουν τελικώς ο Μπόρις Τζόνσον και ο Τζέρεμι Χαντ. Το δημοσίευμα υπογραμμίζει ότι ο τρίτος υποψήφιος Μάικλ Γκόουβ έχασε για μόλις δυο ψήφους καθώς και ότι στην κάλπη παίχθηκαν «βρώμικα κόλπα». Το σχόλιο της εφημερίδας βασίζεται στο γεγονός ότι πέντε βουλευτές που είχαν υποστηρίξει τον Σαγίντ Τζαβίντ στον τέταρτο γύρο, είχαν δηλώσει ότι θα ψηφίσουν τον πρώην υπουργό εξωτερικών, η εκλογή του οποίου υποστηρίχθηκε τελικώς από μόνον τρεις, μια ενέργεια η οποία πυροδότησε φήμες ότι ο Τζόνσον «δάνεισε» τους υποστηρικτές του στον Τζέρεμι Χάντ, προκειμένου να χειραγωγήσει το τελικό αποτέλεσμα.
Στη Γαλλία, η Le Monde γράφει στο πρωτοσέλιδό της «Γουατεμάλα . Οι ύποπτοι θάνατοι της λίμνης Ιζαμπάλ» και στο αφιέρωμα της για την υπόθεση, επισημαίνει ότι το σπάνιο οικοσύστημα της λίμνης, που μολύνθηκε σοβαρά από τα απόβλητα εργοστασίου νικελίου, καθιστώντας το χρώμα της κόκκινο, όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκε από την κυβέρνηση, αλλά αντιθέτως η αστυνομία σκότωσε τουλάχιστον ένα ψαρά σε ειρηνική διαδήλωση διαμαρτυρίας για την οικολογική καταστροφή που προκλήθηκε. Επιπροσθέτως γράφει ότι στη συνέχεια διώχθηκαν οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι επιχείρησαν να αποκαλύψουν τις σκοτεινές πτυχές της υπόθεσης, με την εφημερίδα να επισημαίνει ότι θα συνεχίσει την δημοσιογραφική της έρευνα για το ζήτημα.
Στη Γερμανία, εκτενές ρεπορτάζ της TAZ αναφέρεται για άλλη μια φορά στο κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης προσφύγων στη Μόρια της Λέσβου. «Όταν άνοιξε η Μόρια το 2013 προοριζόταν για φυλακή προσφύγων» αναφέρει η ΤΑΖ. «Αλλά κάποια στιγμή έπρεπε οι αρχές να ανοίξουν τον καταυλισμό. Έπρεπε να φιλοξενηθούν πάρα πολλοί άνθρωποι. Επίσημα υπάρχουν 3000 θέσεις, αλλά τον περασμένο Οκτώβριο εδώ ζούσαν περίπου 10.000 άνθρωποι. Σήμερα ζουν σύμφωνα με στοιχεία 4390, εκ των οποίων 285 ασυνόδευτοι ανήλικοι.»
Σύμφωνα με την Καρολίν Βίλεμεν από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα «η κατάσταση είναι αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής πολιτικής». Όπως λέει χαρακτηριστικά, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άρρωστοι όχι μόνο επειδή έχουν έρθει από εστίες κρίσης και είχαν δύσκολο ταξίδι, αλλά και επειδή αρρωσταίνουν στη Μόρια. Σύμφωνα με τους ΓΧΣ «ένα στα τέσσερα παιδιά ή έφηβοι, τα οποία ξεκίνησαν θεραπείες με τους γιατρούς του διεθνούς οργανισμού αρωγής, σκέφτηκαν ή προσπάθησαν να αυτοκτονήσουν».
Η ΤΑΖ σημειώνει επίσης ότι παρά το ότι η ελληνική κυβέρνηση επιθυμεί την κατανομή των προσφύγων και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες «στην ΕΕ δεν υπάρχει πλειοψηφία για έναν τέτοιο μηχανισμό κατανομής. Η Κομισιόν θέλει τα λεγόμενα hotspot όχι μόνο για λόγους καταγραφής. Ο κίνδυνος να παραμείνουν εκεί πρόσφυγες επί μακρόν επιτελεί και μια ακόμη στρατηγική λειτουργία με στόχο να τους αποτρέψει από ενδεχόμενη μετάβασή τους στην Ελλάδα, επειδή το Αιγαίο εξακολουθεί να είναι μια από τις δημοφιλέστερες οδούς». Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα «οι άνθρωποι να παραμένουν για χρόνια στα νησιά πριν επιτραπεί η μεταφορά τους στην ηπειρωτική Ελλάδα και να αφεθούν έτσι μόνοι τους. Ένα μέρος προσπαθεί να διαφύγει, για παράδειγμα προς τη Γερμανία. Αλλά με νόμιμο τρόπο αυτό είναι σχεδόν αδύνατον» καταλήγει το δημοσίευμα.
Στις ΗΠΑ τέλος, οι New York Times γράφουν στο πρωτοσέλιδό τους ; «Ο Τράμπ εγκρίνει επιδρομές εναντίον του Ιράν, αλλά καθυστερεί την πραγματοποίηση της επίθεσης» με το σχετικό ρεπορτάζ να τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, μετά από μια ημέρα έντονων διαβουλεύσεων με τους συμβούλους του, παρέμεινε αμφιταλαντευόμενος για το κατά πόσο πρέπει να εξαπολύσει αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ιράν, μετά την κατάρριψη μη επανδρωμένου αμερικανικού αεροσκάφους. Η εφημερίδα επισημαίνει ακόμη ότι σύμφωνα με πολιτικούς και στρατιωτικούς αναλυτές, ο Τράμπ βρίσκεται σε σύγκρουση με τον ίδιο τον εαυτό σχετικά με το ζήτημα αυτό.
