Μέρες που είναι, ας θυμηθούμε και ας τιμήσουμε την αισιοδοξία των παλαιών γελοιογράφων και των δημιουργών κόμικς που απεικόνιζαν το νέο έτος ως μωρό και το απερχόμενο ως γέροντα με μπαστούνι και γενειάδα. «Γέρε χρόνε φύγε τώρα, πάει η δική σου η σειρά…» και τέτοια που τραγουδούσαμε μικροί. Κάπως έτσι και ο Σούπερμαν, πριν από 70 χρόνια ακριβώς, κρατούσε από το χεράκι τον παλιό και τον νέο χρόνο κι έφερνε την ελπίδα. Βέβαια τότε διαφαινόταν η λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και όλοι είχαν λόγο να αισθάνονται αισιόδοξοι. Στις μέρες μας και στα μέρη μας, το σκίτσο θα έπρεπε να παρουσιάζεται αντεστραμμένο. Ο νέος χρόνος παρακαλάμε να μην έρθει. Γιατί ξέρουμε ότι θα είναι πιο «γέρος», πιο συντηρητικός και πιο δύσκολος από τον προηγούμενο. «Κάθε χρόνο και χειρότερα», «το βαρέλι δεν έχει πάτο», «και πού ‘σαι ακόμα» είναι στα χείλη όλων. Ασε που Σούπερμαν δεν υπάρχει. Εκτός και αν…