Ανθοπωλεία και ζαχαροπλαστεία αναμένεται να ξεπουλήσουν σήμερα, όπως και κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουαρίου, Γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου και Ημέρα των Ερωτευμένων. Είναι όμως αυτό το νόημα μιας τέτοιας ημέρας; Μετριούνται η αγάπη κι ο έρωτας με σοκολάτες σε σχήμα καρδιάς και με κατακόκκινα τριαντάφυλλα; Μήπως έτσι διαστρέφεται το πιο όμορφο συναίσθημα και εκπίπτει σε εξαγορά συνείδησης και αγοραίο ρομαντισμό; Μήπως δεν ξέρουμε πώς να αγαπάμε και καταφεύγουμε σε τεχνάσματα-αυταπάτες που σύντομα θα καταρρεύσουν; Το Alex Norris με το «Πώς να Αγαπάς. Ενας πρωτότυπος οδηγός για τον έρωτα και τις σχέσεις» (μετάφραση: Γιώργος Παναγιωτάκης, εκδόσεις Πατάκη, 226 σελίδες), με σοβαρότητα αλλά και τις κατάλληλες δόσεις χιούμορ, με κατανόηση και χωρίς διδακτισμούς, δίνει μια σειρά από συμβουλές που απευθύνονται σε ανθρώπους κάθε ηλικίας για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν και να συναισθανθούν τις χαρές και τις λύπες του έρωτα.
Γεννημένο στο Σουόνσι της Ουαλίας και με σπουδές αγγλικής λογοτεχνίας στην Αγγλία, το Alex Norris αυτοπροσδιορίζεται ως κουίρ άτομο που είχε τη φιλοδοξία να γίνει συγγραφέας αλλά μετά την αποφοίτησή του το 2013 κατάλαβε ότι μπορεί να αφηγηθεί όλα όσα επιθυμούσε μέσω των κόμικς. Η πρώτη του επιτυχία ήταν το «Dorris McComics», μια πειραματική σειρά web comics με αρκετή σουρεαλιστική βία, ακρωτηριασμένα και παραμορφωμένα σώματα κ.λπ. Αλλες δουλειές του είναι η επίσης διαδικτυακή σειρά «Hello World!», της οποίας κάθε επεισόδιο αποτελείται από φωτογραφίες πάνω στις οποίες σχεδιάζονται οι κόμικς χαρακτήρες, και η ιδιαίτερα δημοφιλής σειρά διαδικτυακών strips με τίτλο «Webcomic Name», όπου κάθε strip αποτελείται από μόνο τρία καρέ με κατάληξη κάποιον από τους χαρακτήρες να αναφωνεί πάντα «Ω, όχι». Η μεγαλύτερη επιτυχία του, ωστόσο, είναι το «Πώς να Αγαπάς» (πρωτότυπος τίτλος: «How to Love», 2023), ο πανέξυπνος και εξαντλητικός οδηγός για όλα όσα αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις αλλά συνήθως προσπερνάμε, νιώθουμε ότι είναι ασήμαντα ή θεωρούμε ότι χειριζόμαστε σωστά μέχρι να απογοητευτούμε, να αποσυρθούμε, να στενοχωρηθούμε και να στενοχωρήσουμε και τον άνθρωπό μας γιατί ποτέ δεν εκπαιδευτήκαμε πώς να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε.
Το σπουδαιότερο προτέρημα του ιδιότυπου εγχειριδίου είναι η ανοικτότητά του που εδράζεται στην ειλικρινή απόπειρα του δημιουργού του να είναι στον μέγιστο βαθμό συμπεριληπτικό και να απορρίπτει τις συμβάσεις, αντί να βασίζεται σε κανόνες και να θέτει όρια. «Ισως πιστεύεις πως μόνο αν είσαι “κανονικός” θα σε αγαπήσουν. Και ψάχνεις ένα βιβλίο που θα σε βοηθήσει να μοιάσεις με τον υπόλοιπο κόσμο, αφού σου μάθει τους κανόνες του έρωτα και πώς να τους ακολουθείς. Στον έρωτα μας βομβαρδίζουν κανόνες και συμβάσεις. Αυτό το βιβλίο θα σου δείξει πόσο παράλογες είναι αυτές οι συμβάσεις και θα βρείτε μαζί άλλους τρόπους για να προχωρήσεις που ίσως σου ταιριάζουν πιο πολύ. Δεν θα σου δώσει έτοιμες απαντήσεις, μόνο σκέψεις και ιστορίες που θα σε βοηθήσουν να δεις τον έρωτα με άλλο μάτι ώστε να συνεχίσεις να αναρωτιέσαι, να εξερευνάς και τελικά να προσεγγίσεις τον έρωτα με τον δικό σου μοναδικό τρόπο», ξεκαθαρίζει το Alex Norris στην εισαγωγή του.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη που αναπτύσσονται με τη λογική με την οποία συναντάς (ή όχι) τον έρωτα στην πραγματική ζωή: πρώτα δεν τον έχεις και τον αναζητείς, μετά τον έχεις μαζί με άκρατο ενθουσιασμό, μετά αναρωτιέσαι για το βάθος και τη διάρκεια της σχέσης σου και, τέλος, μπορεί να έρθει ο χωρισμός. Στο πρώτο κεφάλαιο, λοιπόν, με τίτλο «Μόνο Εγώ και ο Εαυτός μου» απαντιούνται «ερωτήματα για όταν δεν έχουμε ταίρι», με πιο σημαντικό, ίσως, το ερώτημα «έχω στ’ αλήθεια ανάγκη τον έρωτα;».
Το δεύτερο μέρος έχει τίτλο «Μυριάδες Συναισθήματα» με «ερωτήματα για όταν ερωτευόμαστε», στο τρίτο μέρος με τίτλο «Μαζί» τίθενται «ερωτήματα για τις σχέσεις» και στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο με τίτλο «Και Ζήσανε Αυτοί…» δηλώνεται με έξυπνο τρόπο ότι «τα ερωτήματα δεν τελειώνουν εδώ» και χωρίς υπερβολές και δραματοποιήσεις, το Alex Norris εξετάζει τις περιπτώσεις όπου μια σχέση δεν εξελίσσεται ομαλά και ιδανικά και πρέπει να τελειώσει.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου είναι τα πολύ εύστοχα και σύντομα κείμενα που χωρίς να κουράζουν καλύπτουν με πληρότητα κάθε ερώτημα, ακόμα κι όταν αυτό είναι πολύ σοβαρό. Σε αυτό βοηθούν τα σχέδια που με την απλότητά τους και τα καθαρά τους χρώματα λειτουργούν ανακουφιστικά και συνοδευτικά, χωρίς να ανταγωνίζονται τα κείμενα. Σήμερα (και κάθε μέρα) το «Πώς να Αγαπάς» είναι ιδιαίτερα επίκαιρο και χρήσιμο γιατί όσο κι αν οι σχέσεις δεν προχωράνε με κανόνες, πάντα βοηθά να έχεις μια δεύτερη γνώμη.
