«Ο ξάδερφός μου ζει σε ένα αραβικό χωριό στο Ισραήλ. Οι κάτοικοι είδαν τις αγροτικές τους εκτάσεις να δημεύονται και αναγκάστηκαν να βρουν άλλη πηγή εισοδήματος. Επιπλέον ο ισραηλινός νόμος δεν τους επιτρέπει να χτίσουν τίποτα, να κάνουν καμία συντήρηση, ούτε καν να καρφώσουν ένα καρφί στον τοίχο. Λίγο λίγο τα σπίτια γερνάνε και οι άνθρωποι αναγκάζονται να φύγουν. Από τότε που χτίστηκε το τείχος στη Βηθλεέμ, έχασα το κτήμα με τις ελιές μου. Και δεν μπορώ πια να δω την ανατολή του ήλιου. Ο αδερφός μου, που ζει στην Ιερουσαλήμ, είδε το σπίτι του να ισοπεδώνεται από μια ισραηλινή μπουλντόζα και τη γη του να δημεύεται. Μας έδιωξαν από το χωριό μας. Δεν μπόρεσα ποτέ να επιστρέψω από τότε. Κρατήσαμε όμως το κλειδί του σπιτιού».

Αυτά αφηγείται μια Παλαιστίνια στο «Green Almonds: Letters from Palestine», ένα βιβλίο που συνδημιούργησαν οι Βελγίδες αδερφές Anaële και Delphine Hermans το 2011. Η πρώτη ταξίδεψε στην Παλαιστίνη ως εθελόντρια για να συμμετάσχει στο έργο μιας ανθρωπιστικής οργάνωσης και συγκλονισμένη από όσα έβλεπε άρχισε να γράφει επιστολές με τις εμπειρίες της στη δεύτερη. Αυτή αποφάσισε να σχεδιάσει τις ιστορίες, για να δώσει εικόνα στις αφηγήσεις της αδελφής της.

Με τα σύντομα κείμενά του και το λιτό, ασπρόμαυρο σχέδιό του, παρά τη σκληρότητα των γεγονότων και των συνθηκών διαβίωσης των Παλαιστινίων, το «Green Almonds» είναι μια τρυφερή ιστορία χωρίς μελοδραματισμούς και κραυγές. Οι δύο αδελφές φυσικά και καταγγέλλουν έμμεσα την ισραηλινή πολιτική και στρατηγική στην περιοχή, αλλά περισσότερο επιδιώκουν να κατανοήσουν αυτή τη σύνθετη πραγματικότητα και να αφουγκραστούν τις αγωνίες των κατοίκων, να αναδείξουν τη ζωή και την ελπίδα μέσα από τα, έστω και λιγοστά, στιγμιότυπα ξενοιασιάς, τις γιορτές, τα οικογενειακά τραπέζια, τις βόλτες στην εξοχή, τους έρωτες, το γέλιο και τη χαρά. Ολα όσα οι Ισραηλινοί προσπαθούν να ισοπεδώσουν με όπλα, βόμβες και μπουλντόζες απέναντι στη συγκινητική αντοχή και αξιοπρέπεια ενός λαού που αντιστέκεται και δεν το βάζει κάτω.