Η Μαρία Παπαγεωργίου «ξαναδιαβάζει» με τον δικό της -μοναδικά όμορφο- τρόπο τη «Λευκή καταιγίδα» του Παύλου Παυλίδη και λέει γι’ αυτό:
«Ο μελαγχολικά ηλιόλουστος Γενάρης μάς έσυρε μέσα στο δάσος να αφήσουμε τις προσευχές μας για το νέο έτος. Δεν ξέρω τι με ενώνει τόσο καρμικά με την τραγουδοποιία του Παύλου Παυλίδη, ποια είναι αυτή η αστερόσκονη που πέφτει στα δάχτυλά μου και τη φωνή κάθε περίπου τρία χρόνια. Μετά το καλοκαίρι του Μόχα, το φθινόπωρο του Κηπουρού, ήρθε ο χειμώνας της Λευκής καταιγίδας. Παύλο σ’ ευχαριστώ. Σου οφείλω μια Άνοιξη».
