Το κενό, το λευκό, το εν γένει μονοχρωματικό έχουν τεράστια σημασία στην ιστορία της τέχνης καθώς αμέτρητοι καλλιτέχνες επιχείρησαν να δημιουργήσουν έργα τα οποία φαινομενικά δεν δείχνουν τίποτα (οι υπογραμμισμένες λέξεις επισημαίνουν απλώς την αντίφαση και τις εννοιολογικές προκλήσεις που προκύπτουν από αυτήν).

Το Μαύρο Τετράγωνο του Kazimir Malevitch, τα μονοχρωματικά μπλε και η έκθεση του Κενού του Yves Klein, τα μπαλόνια με την Πνοή του Καλλιτέχνη του Piero Manzoni, τα ολόμαυρα έργα του Ad Reinhardt, οι ολόλευκοι πίνακες του Cy Twombly, το Αόρατο Γλυπτό του Warhol έχουν παίξει καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της σύγχρονης τέχνης και στις φιλοσοφικές-οντολογικές αναζητήσεις των καλλιτεχνών και των θεωρητικών.

Στο πλαίσιο αυτό, ο John Cage, πρόδρομος του ρεύματος της εννοιολογικής τέχνης, παρουσίασε στις 29 Αυγούστου του 1952, στο Γούντστοκ της Νέας Υόρκης, τη μουσική του σύνθεση 4’33’’ με τον John Tudor στο πιάνο. Η ιδιαιτερότητα ήταν πως η παρτιτούρα δεν περιείχε ούτε μία νότα. Ο πιανίστας κάθισε στη θέση του και με βάση τις οδηγίες του Cage έμεινε εκεί για 4 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα χωρίς να αγγίξει τα πλήκτρα.

Οι θεατές δεν άκουσαν απολύτως τίποτα από σκηνής παρά μόνο τους ήχους αυτού του μικροπεριβάλλοντος, βηξίματα, τριξίματα από καρέκλες, φτερνίσματα, ήχους που έρχονταν από τα ανοιχτά παράθυρα κ.λπ. Τη «μουσική» την έπαιξαν ακουσίως οι ίδιοι οι θεατές της συναυλίας και η φύση.

Οταν ολοκληρώθηκε το κομμάτι, ο Tudor σηκώθηκε και το κοινό χειροκρότησε. Και έτσι προστέθηκαν πολλά ακόμα φιλοσοφικά ερωτήματα στη θεωρία και την ιστορία της τέχνης γύρω από τη φύση του έργου, την εμπλοκή του κοινού, τη σχέση πομπού και δέκτη κ.ά. Τέτοια έργα, πειραματικά και ρηξικέλευθα, αποτέλεσαν πηγή για σκέψη αλλά και για εμπνευσμένες παρωδίες, με αυτήν του περιοδικού MAD να ξεχωρίζει.

Το 1955, στο MAD δημοσιεύτηκαν δύο σελίδες με κενές παρτιτούρες αλλά με γραμμένους τους στίχους του τραγουδιού Very Square Dance του Steve Allen. Και την παρότρυνση στους αναγνώστες να αγοράσουν τον δίσκο αν θέλουν να ακούσουν τη μουσική. Ή να γράψουν τη δική τους.