Ο Παύλος Παυλίδης, εδώ και αρκετά χρόνια, με συνέπεια και μεθοδικότητα χτίζει ένα corpus από έργα που όταν ιδωθούν όλα μαζί συνθέτουν μια εξαιρετική δουλειά με συνέχεια και συνάφεια.

Σεμνός και χαμηλών τόνων άνθρωπος, στήνει το τραπεζάκι του σε φεστιβάλ και εκθέσεις, χωρίς στόμφο και μεγάλα λόγια, συνομιλεί με το κοινό του, το ανταμείβει με σκιτσάκια και επιμένει στις αυτοεκδόσεις.

Μια τέτοια είναι και το «Τι πυροβολείς; Είμαι ήδη νεκρός», μια εξπρεσιονιστική ασπρόμαυρη καταγραφή ενός πολεμικού στιγμιότυπου ενός άγνωστου πολέμου σαν όλους τους άλλους.

Ο πόλεμος του Παυλίδη είναι το αποτέλεσμα μιας ήδη νεκρωμένης κοινωνίας και ο ιατρικά επιβεβαιωμένος θάνατος είναι η τυπική σφραγίδα ομολογίας ενός προαναγγελθέντος τέλους που απαιτεί συνενόχους.

«Ελα κι εσύ! Πάρε μέρος, πιο νεκρός δεν μπορείς να γίνεις… Οσο και να προσπαθείς!» καλούν οι νεκροζώντανοι στρατιώτες τον αναγνώστη κοιτώντας τον μετωπικά.

Στην έκδοση περιλαμβάνεται και η μονοσέλιδη ιστορία του Παυλίδη για την «Εφ.Συν.» με τίτλο «Η Μέρα της Κρίσης».