Τραγούδι του Παύλου Παυλίδη από το εξαιρετικό άλμπουμ του «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα…», το οποίο κυκλοφόρησε το 2004.

Φαίνεται πως είναι ένα από αυτά που κι ο ίδιος ξεχωρίζει ανάμεσα στα τόσα τραγούδια που έχει γράψει, καθώς συνήθως δεν λείπει από τις setlists των συναυλιών του προς μεγάλη ικανοποίηση του κοινού.

Δεν φαντάζομαι ν’ αναρωτιέστε πώς μου ήρθε στο μυαλό…