Επαιξε σε έξι ταινίες μέσα σε πέντε χρόνια (1952-1957) και έπειτα εξαφανίστηκε από τον χώρο του κινηματογράφου. Όμως και μόνο ο «Δράκος» (1956) του Νίκου Κούνδουρου να είχε το προνόμιο να την έχει πρωταγωνίστρια, η Μαργαρίτα Παπαγεωργίου θα έμενε στην Ιστορία. Μοναδική, διαφορετική, ανεπανάληπτη. Πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 86 χρόνων και δεν πρέπει να υπήρξε Ελληνας σινεφίλ που να μη συγκινήθηκε. Που να μην τη φέρνει μέσα του, να μην τη βλέπει και την ακούει. Ηταν αυτή που στον «Δράκο» πρωτοτραγούδησε τον «Ιλισό» του Μάνου Χατζιδάκι με έναν τρόπο λίγο ειρωνικό («κορόιδευα όλα τα νιαουρίστικα παιξίματα», είχε πει). Ηταν το «μωρό», το πανέμορφο, αθώο, ορφανό κορίτσι που ερωτεύεται και την ερωτεύεται ο «δράκος» (Ντίνος Ηλιόπουλος), ενώ τη διεκδικεί το αφεντικό του υποκόσμου (Γιάννης Αργύρης).

[Από τις πολιτιστικές σελίδες της σημερινής «Εφ.Συν.». Όπως καταλαβαίνετε, η επιλογή του Τραγουδιού της Ημέρας ήταν μονόδρομος…]