Ο Βασίλης Τσιάρτας είναι ένα (ακόμη) σημείο της παρακμής της εποχής μας. Αποδεικνύει με κάθε του δημόσια παρέμβαση (στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φυσικά, όχι στον πραγματικό κόσμο) ότι μπορείς να παραμένεις διάσημος ακριβώς επειδή δηλώνεις ανοιχτά το μίσος σου για οτιδήποτε διαφέρει από σένα. Συχνά-πυκνά ο Βασίλης Τσιάρτας πετιέται σαν την απρόσκλητη πορδή και ξερνάει τον ρατσιστικό, φασιστικό και ομοφοβικό οχετό του προς κάθε κατεύθυνση.

Είμαι βέβαιος ότι μετά ξενυχτάει μετρώντας τα likes και ονειρεύεται έναν άλλο κόσμο όπου οι άνδρες είναι άνδρες και βλέπουν ποδόσφαιρο, οι γυναίκες φορούν φακιόλι και τους σερβίρουν μπίρες και οι πούστηδες κι οι μετανάστες λιθοβολούνται καθημερινά στη φυλακή. Αυτό που με ξεπερνάει όμως στην περίπτωση του Βασίλη Τσιάρτα είναι αυτή η περιοδικότητα της παρουσίας του στον δημόσιο λόγο.

Τον έχω συνηθίσει πια τόσο πολύ που σχεδόν τον περιμένω ανυπόμονα να εκφράσει την ανορθόγραφη χυδαιότητά του με κάθε αφορμή. Κάτι θα βρει να πει σε κάθε περίπτωση. Θες για τις εργατικές διεκδικήσεις, θες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θες για τη θανατική ποινή, θες για τους σημαιοφόρους στις παρελάσεις, θες για την Αριστερά, θες για την ομοφυλοφιλία… Πάντα κάτι έχει να πει.

Είμαι σίγουρος πως αν ξανάρχιζαν οι αλήστου μνήμης εκπομπές της trash TV τύπου Ερωτοδικείο, θα πρόσφεραν στον Βασίλη Τσιάρτα μια μόνιμη θέση αριστίνδην καλεσμένου, επίτιμου «μάρτυρα» ή, ίσως, και παρουσιαστή. Αυτή η σκατοψυχιά δεν μπορεί να κρυφτεί με τίποτα. Αναβλύζει αυθόρμητα και μεταδίδεται ταχύτατα.

Μου θυμίζει πάντα τον λόγο του Altan, έξω από τα μπαλονάκια και κάτω από τα καρέ που σχολίαζε τα τεκταινόμενα των ιστοριών με ειρωνεία. Με αποκορύφωμα τα λόγια που συνόδευαν τον ξάδερφο Νάνσυ, έναν καιροσκόπο τυχοδιώκτη που κακογερνάει εκεί στη ζούγκλα κυνηγώντας το χρήμα μέχρι τη στιγμή της αυτοκριτικής του. Η διαφορά είναι πως ο Ιταλός καλλιτέχνης σχολίαζε τα δικά του κόμικς με εμφανή διάθεση σαρκασμού και αυτοσαρκασμού.

Ο Altan έκανε πάντα πανέξυπνο χιούμορ. Ο Βασίλης Τσιάρτας είναι απλώς ένας ρατσιστής σπεκουλαδόρος ξάδερφος Νάνσυ χωρίς την αυτοκριτική. Μη γίνεις σαν τον Βασίλη Τσιάρτα.