Ανταπόκριση: Gagarin 205 – 06/03/2020
Ξεχάστε τους Les Nègresses Vertes που ξέραμε παλιά. Αυτοί που είδαμε την Παρασκευή το βράδυ στο Gagarin δεν είχαν καμία σχέση με το παρελθόν. Τότε ήταν ανατρεπτικοί και εκρηκτικοί, τώρα ήταν ήσυχοι και διεκπεραιωτικοί.
Δεν μπορούν και κάτι παραπάνω νομίζω. Πια. Βρίσκονται σε άλλη κατάσταση. Και δεν εννοώ μόνο σωματικά.
Ηταν βέβαια κεφάτοι. Και σκερτσόζοι.
Επαιξαν τίμια για μιάμιση ώρα, οχτώ άτομα στη σκηνή, ίδρωσαν τη φανέλα. Αλλά πλέον δεν έχουν να πουν τίποτε από μουσικής απόψεως, είναι ένα συγκρότημα που ξεπεράστηκε από την εποχή του. Μην ξεχνάμε πως μεσουρανούσαν πριν από 30 χρόνια. Πολύς καιρός, όντως.
Μόνο στις δύο πιο μεγάλες επιτυχίες τους, το Zobi La Mouche και το Face A La Mer, κινήθηκε λίγο η φάση. Εγινε λίγο παιχνίδι. Ζεστάθηκε και το κοινό ώστε να φύγει σχετικά ικανοποιημένο.
Παίζει ρόλο και ο κορωνοϊός βέβαια μια και στο Gagarin υπήρχαν, αποκλειστικά, θεατές μεγάλης ηλικίας. Εξηντάρηδες. Εξ ου και η μικρή, μειωμένη προσέλευση.
