Μια εικόνα, 355 λέξεις

Στο εμβληματικό χιλιοστό τεύχος του «Action Comics», που κυκλοφόρησε το 2018, ογδόντα ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση του γενάρχη των υπερηρώων, Superman, μια πλειάδα δημιουργών φιλοτεχνούν μικρές αυτοτελείς ιστορίες με πρωταγωνιστή τον Κρυπτονιανό υπεράνθρωπο.

Παρά τις εντυπωσιακές σκηνές δράσης και την αδρεναλίνη που κυλάει από την αρχή μέχρι το τέλος, κεντρικό θέμα σε όλες τις ιστορίες είναι η αντίφαση που κρύβεται στις δύο τελευταίες λέξεις της προηγούμενης πρότασης. Πώς γίνεται ο ιπτάμενος σωτήρας να είναι εξωγήινος και να αποκαλείται υπερ«άνθρωπος»; Πώς είναι δυνατόν να μάχεται σε όλη του τη ζωή και με όλες του τις δυνάμεις για το καλό ενός άλλου είδους;

Στην καταχρηστική αυτή μετωνυμία συμπυκνώνεται ουσιαστικά η αέναη προσπάθεια του Καλ Ελ να γίνει Κλαρκ Κεντ, του εξωγήινου να γίνει άνθρωπος, του ξένου να γίνει ντόπιος. Για να το πετύχει όμως και να ενσωματωθεί ως όμοιος σε έναν κόσμο ξένων, πρέπει να αξιοποιήσει όλες τις ικανότητες και δεξιότητες που του παρέχει η ετερότητά του. Είναι ωστόσο και λίγο τυχερός. Θα τον δέχονταν, θα τον αγκάλιαζαν οι άνθρωποι ως όμοιό τους αν δεν είχε αυτές τις ικανότητες; Αν ήταν πράσινος, με κεραίες και πλοκάμια; Αν έτρεχαν γλίτσες από το στόμα του και μιλούσε με βρυχηθμούς;

Η απάντηση είναι προφανής. Σε έναν ιδανικό κόσμο ο οποιοσδήποτε ξένος θα έπρεπε να μη χρειάζεται να είναι όμορφος, ψηλός, μυώδης και ιπτάμενος για να αποκτήσει το δικαίωμα του ανήκειν. Σε αυτόν τον κόσμο δυστυχώς πρέπει. Και πάλι, υπό προθεσμία και υπό αίρεση. Και, το πιο σημαντικό, για να ενσωματωθεί θα πρέπει να εμπνέεται από τους πολλούς και να τους μοιάζει ή οι πολλοί θα πρέπει να διδάσκονται και να εμπλουτίζουν τις εμπειρίες και τις γνώσεις του από τον ξένο;

Με αυτά τα ερωτήματα γίνεται ακόμη πιο αινιγματικός και πολύσημος ο καταληκτικός μονόλογος της Lois Lane στην ιστορία των Brad Meltzer και John Cassaday. O Superman έχει, λίγο πριν, σώσει μια κοπέλα, σταματώντας με τα χέρια του τη σφαίρα ενός κακοποιού. Η κοπέλα έχει γλιτώσει όμως βασιζόμενη και στο ένστικτό της.

Ο Superman είναι ικανοποιημένος. Και η Lois τον συγχαίρει: «Οι άνθρωποι πάντα λένε ότι εμπνέονται από σένα. Αλλά εγώ ξέρω το πραγματικό μυστικό σου. Εσύ εμπνέεσαι από αυτούς».