Οι λέξεις «φιλέλληνας» και «ανθέλληνας» δεν έχουν τις ανάλογές τους σχεδόν σε καμιά γλώσσα και καμιά κουλτούρα του κόσμου. Για φαντάσου να άκουγες ότι ο τάδε πολιτικός είναι φιλοπαραγουανός ή ότι ο δείνα συγγραφέας είναι αντιλουξεμβούργιος…

Εδώ στην Ελλάδα έχει επινοηθεί και επικρατήσει μια βολική ορολογία που έχει μετατραπεί σε πίστη για όσους βαυκαλίζονται ότι κάποιοι «επιβουλεύονται» το ανάδελφο έθνος και μηχανεύονται το κακό του επειδή «μας ζηλεύουν» και, φυσικά, επειδή είμαστε ο περιούσιος λαός.

Στο εθνικό αφήγημα του περιούσιου λαού έρχονται το τελευταίο διάστημα να προστεθούν συνεχείς δηλώσεις και απόψεις θεσμικών παραγόντων και διανοουμένων που, διάολε, θα έπρεπε να σκέφτονται λίγο περισσότερο και να μην πετάνε αντιεπιστημονικές και εθνικιστικές κοτσάνες. Καλά, αθλητές που πήραν κάποιο μετάλλιο (ασχέτως του αν ήταν «καθαροί» ή βουτηγμένοι σε χημικά σκευάσματα) και έσπευσαν να εξάρουν την «αδάμαστη ελληνική ψυχή» τονίζοντας ότι «η νίκη βρίσκεται στο DNA μας», δικαιολογούνται από τον ενθουσιασμό της στιγμής και το παραλήρημα του γύρου του θριάμβου με σάρπα τη γαλανόλευκη.

Αλλά εκλεγμένοι πολιτικοί όπως ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κωνσταντίνος Μουτζούρης και πανεπιστημιακοί όπως ο πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Αθανάσιος Δημόπουλος είναι παντελώς αδικαιολόγητοι.

Ο πρώτος δήλωσε στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του πριν από λίγες μέρες ότι εμείς οι Ελληνες πρέπει να προχωρήσουμε «όλοι μαζί! Είμαστε δυνατοί! 4.000 χρόνια δημιουργούμε εδώ! Ισχύς μας το IQ μας, η θρησκεία μας, οι εκπαιδευμένοι νέοι μας! Ψηλά το κεφάλι όλοι!» ενώ ο δεύτερος, με αφορμή τους Ελληνες επιστήμονες που διαπρέπουν παγκοσμίως και την επιδραστικότητα των ερευνών τους ανέφερε στο iatropedia.gr ότι «είμαστε λαός με έφεση προς την έρευνα και τις επιστήμες. Δεν είναι όλοι οι λαοί το ίδιο».

Και έτσι χτίζεται με όλο και πιο σαθρά υλικά αλλά ελκυστικά για τους σοβινιστές, τους ρατσιστές και τους φασίστες, το εθνικό αφήγημα περί ανωτερότητας της φυλής. Ενας αχταρμάς από IQ, DNA, ψυχή, πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια, φιλότιμο, γκρικ χοσπιτάλιτι, ομορφότερη χώρα του κόσμου, τζατζίκι, «Ντάτσουν, Αντίντας και Χάνι της Γραβιάς» που έλεγε και ο αείμνηστος Χάρρυ Κλυνν.

Δεν χωρούν σοβαρές απαντήσεις. Μόνο περιφρόνηση, ομφαλοσκόπηση για το πώς μας αντιμετωπίζει ο υπόλοιπος κόσμος κόντρα στις αυταπάτες μας και κάποιες καλές γελοιογραφίες όπως αυτή του Κυρ από το μακρινό 1981.