Εφυγε πριν από λίγες μέρες από τη ζωή ο γελοιογράφος και δημιουργός κόμικς Διογένης Καμένος στα 71 του χρόνια, έχοντας αφήσει ένα πλουσιότατο έργο στον μεταπολιτευτικό Τύπο και κυρίως στην «Ελευθεροτυπία» στην οποία φιλοξενήθηκαν τα περισσότερα έργα του από το 1975 ώς το 2010. Στα πρώτα του χρόνια στην «Ελευθεροτυπία» έγινε γνωστός για την πρωτοποριακή του σειρά «Μήτσος και Κατινάκι», μια χιουμοριστική ηθογραφία της νεοελληνικής οικογένειας και ταυτόχρονα μια βαθύτατα πολιτική σάτιρα, στην οποία συχνά – πυκνά τοποθετούσε πολιτικά πρόσωπα της εποχής, κυρίως στελέχη της καραμανλικής Δεξιάς, για να τα γελοιοποιήσει. Ιδιαιτέρως καυστικός ήταν, όμως, και προς τη νεοναζιστική απειλή που, αν και διέθετε εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από τη σύγχρονη χρυσαυγίτικου τύπου, δεν έπαυε να είναι επικίνδυνη και να προκαλεί τρόμο.
Ο Καμένος μίλησε για τον φασισμό της διπλανής πόρτας. Για την ακρίβεια, τον φασισμό του επάνω ορόφου. Ο πιο αντιπαθητικός χαρακτήρας της σειράς ήταν αναμφίβολα η ναζίστρια κυρία Μπαρούφου που έμενε ακριβώς πάνω από τον Μήτσο. Και δεν ήταν απλώς μια συντηρητική γειτόνισσα ακροδεξιών αντιλήψεων που ο Καμένος παρομοίαζε με ναζίστρια, αλλά πραγματική οπαδός του ναζισμού. Πέταγε στον Μήτσο γλάστρες με κάκτους στο σχήμα του αγκυλωτού σταυρού, κορνίζες με φωτογραφίες του Χίτλερ και άλλα αντικείμενα που πρόδιδαν τη διακόσμηση του σπιτιού της και τα γούστα της. Ευφυώς ο Καμένος δεν έδειχνε ποτέ το πρόσωπό της. Η κυρία Μπαρούφου ήταν η προσωποποίηση του συγκεκαλυμμένου ναζιστή που βρίσκεται δίπλα μας και τον προσπερνάμε, νομίζοντας πως πρόκειται για κάποιον γραφικό την ώρα που αυτός σχεδιάζει να μας σκοτώσει. Γι’ αυτό και ο Μήτσος ήταν ορκισμένος εχθρός της. Ενας από τους τόμους της σειράς, μάλιστα, είχε τον ξεκάθαρο τίτλο «Μήτσος VS Μπαρούφου». Τον αγώνα του Μήτσου θα πρέπει να μιμηθούμε και σήμερα ενάντια στους ναζιστές που μας περιτριγυρίζουν, όποια ακροδεξιά προβιά κι αν φοράνε.
