Στο προηγούμενο τεύχος, από αυτήν εδώ τη στήλη, αναφερθήκαμε στο «A child’s life» της Phoebe Gloeckner, ένα κόμικς για την παιδική κακοποίηση και ειδικότερα τη σεξουαλική. Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε, μιλώντας γι’ αυτό το θέμα, το άλμπουμ «Το κορίτσι του μπαμπά» (1995) της Debbie Drechsler (κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Inkpress/Κορμοράνος). Η Drechsler περιγράφει ορισμένα φρικτά περιστατικά ενδοοικογενειακής σεξουαλικής βίας με θύτη έναν πατέρα και θύμα την ανήλικη κόρη του. Στις συνεντεύξεις που ακολούθησαν τη δημοσίευση του έργου της, αν και δήλωνε πάντα ότι περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία, τόνιζε ότι την ενδιέφερε περισσότερο να ανακαλέσει στη μνήμη της και να αναπαραστήσει τα συναισθήματα που της δημιουργούσε το διαρκές πατρικό έγκλημα: αποστροφή, οργή, ντροπή, τύψεις και εντέλει απάθεια. Το βιβλίο περιέχει ιδιαίτερα σκληρές εικόνες και διαλόγους και αν, ενδεχομένως, λειτουργεί ως κάθαρση για τη δημιουργό του, πρέπει να λειτουργεί ως συναγερμός και καμπανάκι εγρήγορσης για τους αναγνώστες του.