Μια εικόνα, 285 λέξεις

Οπως γράφαμε την περασμένη εβδομάδα, με παράδειγμα τον Lobo που ξεκοίλιασε και αποκεφάλισε έναν εγκληματία και παρανοϊκό Αϊ-Βασίλη, κάποιοι «κακοί» και κυνικοί γίνονται ακόμα χειρότεροι τις μέρες των Χριστουγέννων. Κάποιοι άλλοι, όμως, βλέπουν το φως και περνούν από τη σκοτεινή πλευρά, έστω και πρόσκαιρα, στο στρατόπεδο των «καλών».

Μια τέτοια περίπτωση ήταν και ο Doctor Doom, εμβληματικός «κακός» του σύμπαντος της Marvel και εμμονικά παραδοσιακός εχθρός των Fantastic Four. Ηταν το 1988, όταν στο δέκατο τεύχος της σειράς «What the…?», σε μια ιστορία των Scott Lobdell, John Byrne, Daniel Vozzo και Jade Moede με τίτλο «I’ll be Doom for Christmas», ο άρχοντας της Λατβέριας, παραμονή Χριστουγέννων, δέχτηκε την απρόσμενη επίσκεψη του μουσάτου παππούλη.

Περιέργως, ο Αϊ- Βασίλης ζήτησε τη βοήθεια του αρχιεγκληματία στο μοίρασμα των δώρων και ακόμα πιο περιέργως ο δεύτερος δεν αρνήθηκε να την προσφέρει.

Ανέλαβε αυτός τη δύσκολη δουλειά αλλά τον πήραν χαμπάρι οι υπερήρωες της Marvel που, μη γνωρίζοντας τη μεταστροφή του, του επιτέθηκαν. Η επική μάχη, ωστόσο, διεκόπη όταν τα άρρωστα παιδάκια ενός νοσοκομείου, βλέποντας το μακελειό άρχισαν να αναρωτιούνται φωναχτά γιατί οι ήρωες χτυπούν τον Αϊ-Βασίλη.

Τότε δόθηκαν οι αμοιβαίες εξηγήσεις και σε κλίμα αγάπης, ειρήνης και εν ανθρώποις ευδοκίας ο Doctor Doom συνέχισε το θεάρεστο έργο του. Για να πάρει κι αυτός δώρο ένα λούτρινο αρκουδάκι! Σε μια ιστορία που θα ήταν τόσο χριστουγεννιάτικα προβλέψιμη και εορταστικά γλυκανάλατη αν δεν δημοσιευόταν σε ένα περιοδικό με παρωδίες και χιουμοριστικές περιπέτειες αυτοϋπονόμευσης του μανιχαϊστικού υπερηρωικού κόσμου.

Το context εντός του οποίου ο Doctor Doom έγινε καλός υπαινίσσεται το ακριβώς αντίθετό του: Ο Doctor Doom δεν θα αλλάξει ποτέ. Και τα Χριστούγεννα δεν θα γίνουν ποτέ στην πραγματικότητα μια γιορτή συναδέλφωσης, αλληλεγγύης και αγάπης. Αυτά γίνονται μόνο στα χριστουγεννιάτικα κόμικς.