Στην καταναγκαστική «ευφορία» των Χριστουγέννων δεν χωράνε όλοι. Συνήθως οι «απροσάρμοστοι» λουφάζουν στη γωνιά τους και περιμένουν το τέλος της καθ’ υποχρέωσιν ευτυχίας. Ενας απ’ αυτούς αναλαμβάνει δράση. Και δεν έχει κανέναν ηθικό φραγμό.

Ο Lobo των Keith Giffen, Alan Grant και Simon Bisley αιματοκυλά τα Χριστούγεννα και χαμογελά χαιρέκακα στους αναγνώστες υψώνοντας το μεσαίο δάχτυλο. Στο «The Lobo Paramilitary Christmas Special» του 1991 προσλαμβάνεται ως πληρωμένος δολοφόνος από το Πασχαλινό Λαγουδάκι για να βγάλει από τη μέση τον μεγάλο ανταγωνιστή του, τον Αγιο Βασίλη.

Μια εικόνα, 196 λέξεις

Ζωσμένος με πολυβόλα και πυρομαχικά κάθε είδους φτάνει στον Βόρειο Πόλο και ακολουθεί μακελειό. Σε ένα λουτρό αίματος, ξεπαστρεύει ξωτικά, ταράνδους, βοηθούς, τον Ρούντολφ, όποιον βρίσκεται στο διάβα του. Και εντέλει, σε μια ανελέητη μάχη με μαχαίρια, ξεκοιλιάζει και αποκεφαλίζει τον παχουλό μουσάτο που αποδεικνύεται πως βασανίζει τους εργαζομένους του, καπνίζει πούρα, συζεί με έναν γορίλα, έχει τζακούζι και μια αποθήκη γεμάτη σεξουαλικά βοηθήματα.

Δεν τελειώνει όμως εκεί. Σχεδιάζει τη διαδρομή του, καβαλά το έλκηθρο και ξεκινά το ταξίδι του. Μοιράζοντας βόμβες από σπίτι σε σπίτι και από καμινάδα σε καμινάδα, σκορπώντας τον όλεθρο σε όσους αφελείς περίμεναν εκείνον τον παλιό καλό γεράκο που έφερνε δώρα στα παιδιά. Χο, χο, χο!