Παραμονές των αμερικανικών εκλογών του 1996, ο σεναριογράφος Mark Millar ειρωνικά και προφητικά προλόγιζε ένα τεύχος του Swamp Thing της Vertigo, εξηγώντας την ιστορία του που ακολουθούσε:
«Γράφω αρρωστημένα πράγματα. Είμαι αμαρτωλός. Δεν μπορώ να το αποφύγω. Ξεκουμπώνω το μυαλό μου και όλα αυτά ξεχύνονται πάνω στο χαρτί. Οι ιστορίες μου ξεχειλίζουν από διεφθαρμένους μπάτσους, διεστραμμένους παπάδες και θετικές αναφορές στα ναρκωτικά. Ειλικρινά πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να επανορθώσω. Τόσα νέα μυαλά έχουν παραμορφωθεί από τους αρρωστημένους δημιουργούς της Vertigo και θέλω να αλλάξω κάποια πράγματα στο αισχρό τμήμα ενηλίκων της DC […] Το τεύχος αυτό συντάσσεται με τα ιδανικά των καλών ανδρών που περιμένουν να διώξουν τον αρχικομμουνιστή Μπιλ Κλίντον από τον Λευκό Οίκο […] Αν θέλετε να διαβάζετε κι άλλα κόμικς σαν κι αυτό […] σας προτρέπω να ψηφίσετε αναλόγως τον Νοέμβριο».
Στην ιστορία πρωταγωνιστεί ο William Chester, πρώην ιδεαλιστής και φυσιολάτρης, ειρηνιστής, ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μαχητικός οικολόγος και πιστός σύντροφος του υπέρμαχου της προστασίας του περιβάλλοντος, Swamp Thing. Μια νύχτα διοργανώνει ένα πάρτι με μπόλικα ψυχοτρόπα, αλκοόλ, ξέφρενους χορούς και φοιτήτριες που κάνουν στριπτίζ. Ξαφνικά κάτι αλλάζει μέσα του. Καλεί την αστυνομία και καταδίδει όλους τους καλεσμένους του. Γίνεται κι αυτός αστυνομικός.
Σκοτώνει εν ψυχρώ τους παρανόμους για ψύλλου πήδημα. Κατηγορεί με τα χειρότερα λόγια τους μετανάστες, τους αριστερούς, τους ομοφυλόφιλους. Γίνεται λαϊκό ίνδαλμα. Η λεσβία, πρώην γυναίκα του εγκαταλείπει τη σύντροφό της κι επιστρέφει στην αγκαλιά του γιατί χρειάζεται έναν δυνατό άνδρα. Αυτός της ρίχνει χαστούκια και τα βράδια, εκτός υπηρεσίας, βγαίνει με τους συναδέλφους του για να ξυλοφορτώσουν μαύρους.
Ολοι τον λατρεύουν. Αυτός ονειρεύεται να κάνει σεξ με την Πάμελα Αντερσον, υπερασπίζεται τους πολέμους των ΗΠΑ και τις πολυεθνικές που καταστρέφουν το περιβάλλον, μιλά για τη φυλετική καθαρότητα, βρίζει τις φεμινίστριες και τους Μεξικανούς. Και, φυσικά, γίνεται πρόεδρος των ΗΠΑ.
