Δραματική θα ήταν η μείωση των τραυματισμών και του οικονομικού κόστους σε περίπτωση που τα αθλήματα επαφής διαφοροποιούνταν, έτσι ώστε να μην υπάρχει επαφή μεταξύ όσων συμμετείχαν σε αυτά.
Σύμφωνα με ερευνητές του Yale, θα υπήρχαν 49.600 λιγότεροι τραυματισμοί μεταξύ των αθλητών στα αμερικανικά κολέγια και 601.900 λιγότεροι τραυματισμοί στους αθλητές στα γυμνάσια των ΗΠΑ, στην περίπτωση που δεν τα αθλήματα (που περιέχουν επαφή) γινόντουσαν χωρίς επαφή.
Αν και ήταν δύσκολος ο σχετικός υπολογισμός για τους επιστήμονες, εντούτοις οι ερευνητές κατέληξαν στην εκτίμηση ότι το συνολικό κόστος (συμπεριλαμβανομένων των ιατρικών εξόδων) θα μπορούσε να φτάσει το 1,5 δισ. δολάρια ετησίως για τα κολέγια και τα 19,2 δισ. δολάρια για τα γυμνάσια. Κι αυτό, χωρίς να υπολογίζονται τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα ή οι έμμεσες επιπτώσεις ενός τραυματισμού, όπως ο σχηματισμός αρθρίτιδας έπειτα από κάποια χρόνια.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κατάσταση επιδεινώνεται επειδή επαφή υπάρχει συνήθως σε δημοφιλή ομαδικά αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ κ.ά.), στα οποία συμμετέχουν πολλοί νέοι αθλητές.
