Εχει το «σώμα» ενός φορτηγού και «φάτσα» διαστημόπλοιου, ενώ σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί όμορφο.
Τι είναι όμως στην πραγματικότητα από τα δύο; Η απάντηση είναι τίποτε!
Πρόκειται για ένα αυτοκινούμενο σύστημα εμπορευματικών μεταφορών το οποίο μοιάζει με βαγόνι τρένου.
Το «τέρας», όπως το αποκαλούν χαϊδευτικά οι εργαζόμενοι στον εμπορευματικό σταθμό Μπράιαν στο Τέξας, έχει βαλθεί να πετύχει κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να «εξοντώσει» σταδιακά τα 15,5 εκατομμύρια φορτηγά βαρέος τύπου από τους αυτοκινητόδρομους και τους εμπορευματικούς σταθμούς των ΗΠΑ.
Το «ασχημόπαπο», ακόμη ένα παρατσούκλι που έχει κερδίσει το αυτοκινούμενο αυτό σύστημα, αποτελεί προϊόν 12 ετών σκληρής έρευνας και δουλειάς της εταιρείας Α&M σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Μεταφορών του Τέξας και είναι μια σαφώς περισσότερο οικολογική απάντηση στις μεταφορές από και προς τα μεγάλα λιμάνια των ΗΠΑ, τα οποία έχουν κορεστεί από τα εκατομμύρια κοντέινερ, τα οποία αυξήθηκαν από το 2000 έως το 2015 κατά 78%.
Παράλληλα, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι φέρει 17 νέες ευρεσιτεχνίες.
Για να αποσυμφορηθούν τα αμερικανικά λιμάνια υπήρχαν δύο λύσεις: η πρώτη ήταν να κατασκευαστούν σιδηροδρομικές ράγες για την απευθείας μεταφορά των εμπορευμάτων με ντιζελοκίνητες αμαξοστοιχίες, όπως έχει γίνει στο Χιούστον, και η άλλη να χρησιμοποιηθούν φορτηγά.
Ωστόσο, την πρώτη λύση απέρριψε τον περασμένο Μάρτιο δικαστής στο Λος Αντζελες κρίνοντας ότι πέραν της δραστικής αύξησης της κυκλοφορίας είναι εξαιρετικά ρυπογόνος και θορυβώδης.
Και μάλλον καλά έκανε αφού μόνο στα λιμάνια του Λος Αντζελες και του Λονγκ Μπιτς 14.000 φορτηγά μεταφέρουν καθημερινά 11.000 κοντέινερ με εμπορεύματα!
Ετσι, οι λιμενικές αρχές αναζήτησαν νέες πρωτοποριακές λύσεις για το διαρκώς εντεινόμενο πρόβλημα.
«Πίσω από τις προσπάθειές μας να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο μεταφοράς των εμπορευμάτων στα λιμάνια υπάρχει ένα ολόκληρο επιτελείο ανθρώπων που αναζητά λύσεις» τόνισε ο πρόεδρος της εταιρείας Α&Μ στο αμερικανικό περιοδικό τεχνολογίας Wired.
«Κάνουμε τις σχετικές μελέτες για την αποσυμφόρηση, όχι μόνο για λογαριασμό των εγχώριων λιμενικών άρχων, αλλά και σε άλλες χώρες όπως το λιμάνι Τζεμπέλ Αλι στο Ντουμπάι».
Σε αισιόδοξο πνεύμα ο Λόιντ τόνισε ότι η εταιρεία του θα έχει κατασκευάσει ακόμη τρεις γραμμές με το αυτοκινούμενο σύστημα.
Ωστόσο δεν πρόκειται για ένα εύκολο εγχείρημα, επισημαίνει το τεχνολογικό περιοδικό, καθώς πρέπει να περατωθεί πρώτα ένας μεγάλος όγκος μηχανολογικής δουλειάς, ενώ ακόμη δεν έχει αποδειχτεί πλήρως εάν το πρωτοποριακό σύστημα είναι οικονομικότερο από τα υπάρχοντα.
Πάντως το νέο σύστημα της εταιρείας, παρά την ογκώδη εμφάνισή του, είναι σχεδόν αθόρυβο καθώς κινείται με δύο υπερσύγχρονους ηλεκτροκινητήρες με ταχύτητα έως 105 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ επειδή δεν χρειάζεται οδηγό, το κόστος μειώνεται σημαντικά.
Επιπροσθέτως καθώς κινείται με ηλεκτρισμό είναι σχεδόν αθόρυβο και πολύ λιγότερο ρυπογόνο σε σύγκριση με τα πετρελαιοκίνητα φορτηγά, τα οποία ευθύνονται για το 20% των ρύπων της χώρας από κινητήρες εσωτερικής καύσης.
Εάν μάλιστα το ρεύμα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας τότε το όλο σύστημα έχει μηδενικούς ρύπους!
Το αυτόματο αυτό σύστημα εμπορευματικών μεταφορών δεν αφορά το σύνολο των μεταφορών.
Στοχεύει στην «εξάλειψη» του 70% των φορτηγών που διανύουν λιγότερα από 800 χιλιόμετρα για να μεταφέρουν αγαθά στον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό ή κέντρο διανομής εμπορευμάτων.
Η πρωτοποριακή λύση φαίνεται πάντως να έχει «ρεύμα», καθώς εκτός από τις λιμενικές αρχές του Χιούστον αρκετές ακόμη έχουν προσεγγίσει την εταιρεία A&M προκειμένου να εγκαταστήσουν το σύστημα στα λιμάνια τους.
Ωστόσο δεν υπάρχουν μόνο συν αλλά και πλην, καθώς το κόστος υποδομής για τη λειτουργία του υπολογίζεται στα 13 εκατομμύρια δολάρια ανά μίλι (1,6 χιλιόμετρα) έναντι των 10 που στοιχίζει η κατασκευή μιας απλής σιδηροδρομικής γραμμής.
Προς το παρόν πάντως οι δημιουργοί του επιδίδονται σε συνεχείς δοκιμές προκειμένου να βελτιστοποιήσουν τις όποιες ατέλειες.
-320x213.jpg)
