Μπορεί να διαγνωστεί η νόσος Πάρκινσον μέσα από το αυτί; Ερευνητές της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (ACS) υποστηρίζουν ότι ανέπτυξαν ένα νέο σύστημα που θα μπορούσε να βοηθήσει στην έγκαιρη ανίχνευση της νόσου μέσω του αυτιού.
Το «κλειδί» βρίσκεται στη μυρωδιά του βασικού συστατικού του κεριού των αυτιών, γνωστού ως σμήγμα. Η ελαιώδης αυτή ουσία παράγεται από το σώμα για να λιπαίνει και να προστατεύει το δέρμα.
Το σμήγμα των ατόμων με Πάρκινσον μπορεί να έχει μια χαρακτηριστική, βαριά μυρωδιά, επειδή οι πτητικές οργανικές ενώσεις που εκλύονται από αυτό αλλοιώνονται κατά την εξέλιξη της νόσου. Αυτή η σύνδεση έχει εντοπιστεί και σε προηγούμενες έρευνες.
Για να εντοπίσουν τις ενώσεις που εκλύονται από το σμήγμα των πασχόντων, οι ερευνητές πήραν δείγματα από τα αυτιά 209 συμμετεχόντων, εκ των οποίων περισσότεροι από τους μισούς είχαν διαγνωστεί με Πάρκινσον. Στη συνέχεια, ανέλυσαν τα δείγματα χρησιμοποιώντας χρωματογραφία αερίου και φασματομετρία μάζας.
Βρήκαν ότι τέσσερις πτητικές οργανικές ενώσεις ήταν διαφορετικές στους πάσχοντες από εκείνους που δεν είχαν τη νόσο: αιθυλοβενζόλιο, 4-αιθυλοτολουόλιο, πεντανάλη και 2-πενταδεκυλο-1,3-διοξολάνη. Οι επιστήμονες τις θεωρούν πιθανούς βιοδείκτες της νόσου του Πάρκινσον.
Χρησιμοποιώντας αυτά τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό Analytical Chemistry, ανέπτυξαν ένα σύστημα που μπορεί να διαγιγνώσκει τη νόσο Πάρκινσον με τρόπο οικονομικό.
Εκπαίδευσαν ένα σύστημα τεχνητής οσμής – ένα ρομποτικό μοντέλο που μιμείται την ανθρώπινη όσφρηση – με τα δεδομένα των ενώσεων από τα δείγματα σμήγματος. Το σύστημα κατάφερε να κατατάξει τα δείγματα με και χωρίς Πάρκινσον με ακρίβεια 94%.
Οι ερευνητές λένε ότι αυτό το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο πρώτης γραμμής για έγκαιρη ανίχνευση, καθώς στις ΗΠΑ γίνονται περίπου 90.000 διαγνώσεις κάθε χρόνο.
«Αυτή η μέθοδος βασίστηκε σε ένα πειραματικό δείγμα μικρής κλίμακας από ένα μόνο κέντρο στην Κίνα», εξήγησε ο συγγραφέας Hao Dong, για να προσθέσει πως «Το επόμενο βήμα είναι να διεξαχθούν περαιτέρω έρευνες σε διαφορετικά στάδια της νόσου, σε πολλά ερευνητικά κέντρα και σε ποικίλες εθνοτικές ομάδες, ώστε να διαπιστωθεί αν αυτή η μέθοδος έχει μεγαλύτερη πρακτική αξία».
