«Το βίωμα της ανεργίας» και οι ψυχικές επιπτώσεις

Ψυχολογικά φαινόμενα ανάλογα με αυτά της απώλειας, όπως ο θάνατος, το διαζύγιο ή το τέλος μιας σχέσης, προκαλεί η ανεργία, σύμφωνα με επιστημονική μελέτη του Γρηγόρη Ποταμιάνου, καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας στο Πάντειο και του Βασίλη Γκιτάκου.

Η δραματική αυτή διαπίστωση υπάρχει στον πρόλογο του πονήματος με τίτλο «Το βίωμα της ανεργίας- οι άνθρωποι πίσω από τους αριθμούς» που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Παπαζήση.

Μια ομάδα ανέργων ηλικίας 25-55 ετών, που έζησαν την έλλειψη εργασίας περισσότερο από έξι μήνες, κλήθηκαν να περιγράψουν την εμπειρία και τους μηχανισμούς αντιμετώπισης της νέας κατάστασης στη ζωή τους, καθώς και να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με τις αλλαγές που έχει επιφέρει η ανεργία στην εικόνα τους και τι σκέφτονται για το μέλλον.

Η επεξεργασία των δεδομένων από την Έλλη Αβραμίδου, τον Γρηγόρη Αναγνωστάκο και τον Χρήστο Γκούμα, ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2014 και τα αποτελέσματα είναι πρόκληση για το κοινωνικό μας σύστημα.

Σύμφωνα και με αντίστοιχες διεθνείς μελέτες (Brenner,1977 ), μια αύξηση της ανεργίας προμηνύει στην προοπτική μιας πενταετίας αύξηση των αυτοκτονιών κατά 4, 1%, επισκέψεις σε ψυχιατρικές κλινικές κατά 3,3 %, δολοφονίες 4%, θνητότητα από αλκοολισμό 1,9 % και γενικό δείκτη θνησιμότητας κατά 1, 9 %.

Η Ελλάδα, διανύοντας τον έκτο χρόνο ύφεσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, είχε ανεργία 25, 5 % (τέλος 2014) με τον αριθμό των ανέργων να φθάνει σε 1.229.370 άτομα. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων εκτινάχθηκε στο 75, 4 % και των νέων ανέργων ανέβηκε στο 25,5 %. Ειδικά στις νέες γυναίκες φτάνει το 56,6 %.

Όπως αναφέρει και η μελέτη, το βασικό μηνιαίο επίδομα ανεργίας είναι 360 ευρώ για έναν χρόνο. Με αποτέλεσμα- όπως επισημαίνουν οι ερευνητές- αν σκεφθούμε τη μείωση του κράτους πρόνοιας που επέβαλαν οι διεθνείς θεσμοί, οι άνεργοι, μετά από ένα χρόνο, υποχρεώνονται να καλύπτουν μόνοι τους το κόστος της υγειονομικής τους περίθαλψης.