Η ανεξέλεγκτη φετινή πορεία των υποχρεωτικών επιστροφών (clawback) έξω από κάθε ελληνικό και ευρωπαϊκό προηγούμενο, αυξημένη πάνω από 40% σε σχέση με πέρσι, είναι το πρόβλημα και όχι η ανακατονομή του, απαντούν οι φαρμακοβιομήχανοι στην πρόταση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας για νέο τρόπο κατανομής του clawback σε ποσοστό 75%-25%.
Μέχρι σήμερα ο τρόπος κατανομής του clawback γίνεται σε ποσοστό 90%-10%, όπου το 90% της υπέρβασης κατανέμεται στο σύνολο των εταιρειών και το 10% σε όσες εταιρείες αυξάνουν τον τζίρο τους.
Ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ) στην έκτακτη γενική συνέλευση των μελών του, που πραγματοποιήθηκε χθες το πρωί, αφού συζήτησε εκτενώς την παρούσα κατάσταση, απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία την πρόταση της Αριστοτέλους.
Στο ψήφισμά του ο ΣΦΕΕ επισημαίνει πως «δεν συμφωνεί με τη λογική εξαιρέσεων κατηγοριών προϊόντων» και «απορρίπτει την πρόταση του υπουργείου επί της αρχής, καθώς το κύριο πρόβλημα σχετικά με το clawback δεν αφορά την κατανομή αυτού, αλλά το υπέρογκο ύψος του».
Προκρίνει δε πρόταση για άμεση επιβολή μέτρων το 2020 και σύναψη μνημονίου συνεργασίας με την πολιτεία για τα έτη 2021-2023.
Αναλυτικότερα, οι φαρμακοβιομήχανοι εξηγούν πως η αύξηση του clawback οφείλεται:
1. Σε ρυθμίσεις που:
■ Ενθαρρύνουν την αδικαιολόγητη συνταγογράφηση (π.χ. συνταγογράφηση ανασφάλιστων και από ιδιώτες γιατρούς).
■ Παρέχουν ελαφρύνσεις σε κοινωνικές ομάδες, στο πλαίσιο άσκησης κοινωνικής πολιτικής, χωρίς παράλληλη πρόβλεψη για αύξηση της δαπάνης (π.χ. ανεξέλεγκτη χορήγηση ΑΜΚΑ, μειωμένη ή καθόλου συμμετοχή σε ομάδες ασφαλισμένων) και
■ προκαλούν δαπάνη λόγω στρεβλώσεων στην πολιτική αποζημίωσης (π.χ. εξίσωση ασφαλιστικής τιμής γενοσήμων με τη λιανική τους, μείωση συμμετοχής ασθενών σε φάρμακα που ολοκληρώνουν διαπραγμάτευση).
2. Στην έλλειψη αποτελεσματικών μηχανισμών συγκράτησης και ελέγχου της συνταγογράφησης.
3. Στη σημαντική αδράνεια στη διαδικασία διαπραγμάτευσης.
4. Στη σημαντική αύξηση (+25%) της δαπάνης των εμβολίων λόγω εκτενέστατης καμπάνιας εμβολιασμού του πληθυσμού που υλοποιείται κυρίως από το κράτος.
