Ό,τι έγινε το καλοκαίρι με τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι έγινε «χάρη στην πρωτοβουλία των γιατρών και στην αυταπάρνηση του προσωπικού των νοσοκομείων που έμειναν 24ωρα ολόκληρα στα πόστα τους. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνεται εσαεί». Με τα λόγια αυτά η πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας (ΕΕΕΘ) Αναστασία Κοτανίδου περιέγραψε το τεστ αντοχής στις μακροχρόνιες ελλείψεις στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, ελλείψεις που φαίνονται ανάγλυφα σε κρίσεις ή τραγωδίες σαν αυτή του καλοκαιριού, ένα θέμα που είχε αναδείξει η «Εφ.Συν.» από την πρώτη στιγμή.
«Το καλοκαίρι που είχαμε την καταστροφή στο Μάτι είχαμε πρόβλημα κυρίως γιατί δεν υπήρχε συντονισμός», επισήμανε η Αν. Κοτανίδου, καθηγήτρια Πνευμονολογίας – Εντατικολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου της ΕΕΕΘ, στο πλαίσιο του 17ου Πανελληνίου Συνεδρίου Εντατικής Θεραπείας (14-17 Νοεμβρίου 2018).
«Το πρώτο 24ωρο μετά τη φωτιά, την Τρίτη είχαμε καταφέρει και είχαμε 15 άδειες κλίνες για εγκαυματίες που χρειάζονταν Εντατική Θεραπεία. Αυτό έγινε όμως με πρωτοβουλία της Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας -που έπαιρνε τηλέφωνα από τις 6 το πρωί όλες τις Μονάδες και επικοινώνησε και με τον διοικητή του ΕΚΕΠΥ – δεν έγινε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης», όπως τόνισε.
Όσον αφορά τον «Ευαγγελισμό», που ήταν ένα από τα τρία νοσοκομεία που εφημέρευε εκείνη την ημέρα και σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος, αφού δέχτηκε το 80% των τραυματιών, όπως εξήγησε «έτυχε εκείνη την ημέρα να εφημερεύει – ένα μεγάλο νοσοκομείο που διαθέτει μία μεγάλη ΜΕΘ, της οποίας επειδή ήταν καλοκαίρι τα μισά της κρεβάτια ήταν κλειστά». Άνοιξαν τα κρεβάτια και από εκεί και πέρα «ανέλαβε το προσωπικό. Οταν υπάρχει μία τέτοια κρίση όλοι κατάλαβαν ότι πρέπει να κάνουν και δύο και τρεις βάρδιες».
Η καθηγήτρια Πνευμονολογίας – Εντατικολογίας εξήγησε ότι «αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται κάθε φορά που θα γίνεται μία κρίση. Πρέπει να υπάρχει ένα σχέδιο το οποίο σχέδιο να τίθεται σε εφαρμογή όταν υπάρχει κρίση όχι να μπαίνει ένα σχέδιο σε εφαρμογή όταν έχουμε ξεπεράσει την κρίση».
Οι ελλείψεις σε κρεβάτια ΜΕΘ, στην «καρδιά ενός νοσοκομείου», στη χώρα μας είναι διαχρονικές.
Σταθερά δύο στα δέκα κρεβάτια ΜΕΘ του ΕΣΥ είναι κλειστά, δηλαδή 150 κρεβάτια από σύνολο 750 κρεβατιών, ενώ λόγω έλλειψης προσωπικού, ιατρικού και νοσηλευτικού, το ποσοστό των κλειστών κλινών ΜΕΘ φτάνει και το 35% κατά διαστήματα.
Την ίδια ώρα, αναλογούν 2,2 νοσηλευτές σε κάθε κλίνη, όταν η αναλογία στην Ευρώπη είναι τουλάχιστον 5 νοσηλευτές. Επιπλέον, μόνο το 6% των συνολικών κρεβατιών των νοσοκομείων στη χώρα μας είναι κρεβάτια ΜΕΘ, ποσοστό που έπρεπε να είναι 20%.
Η αναμονή για κρεβάτι ΜΕΘ είναι 24 ώρες στην Αθήνα και 2-4 ώρες στη Θεσσαλονίκη, τη στιγμή που, όπως σημείωσε η Αν. Κοτανίδου, «ο ασθενής που χρειάζεται ΜΕΘ τη χρειάζεται άμεσα και μέσα στην πρώτη ώρα παρέχεται φροντίδα που δεν μπορεί να παρασχεθεί με καθυστέρηση».
Παράλληλα, δεν υπάρχουν Μονάδες Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) στη χώρα μας να υποδεχτούν τους ασθενείς όταν βγουν από τις ΜΕΘ, και αν υπάρχουν, γεμίζουν με πολύ βαριά ασθενείς ελλείψει ΜΕΘ, όπως είπε ο Βασίλης Μπέκος, γενικός γραμματέας ΕΕΕΘ, εντατικολόγος-αναισθησιολόγος, διευθυντής ΜΕΘ στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών.
Ανύπαρκτα, σημείωσε, είναι και τα δημόσια κέντρα φυσικής ιατρικής αποκατάστασης που βοηθούν τον ασθενή στην επανένταξή του.
Παρ’ όλα τα προβλήματα στις ΜΕΘ στη χώρα μας -την έλλειψη νοσηλευτών, γιατρών, συχνά υλικών- η δουλειά που γίνεται σε αυτές είναι εξαιρετική δεδομένου ότι η επιβίωση των αρρώστων είναι 70% κατά μέσο όρο -ειδικότερα ξεπερνάει το 80% στους ασθενείς που παραμένουν σε αυτές για μικρό χρονικό διάστημα και το 63% για τους ασθενείς που παραμένουν πάνω από ένα μήνα.
