Απεργιακή πορεία, χωρίς τη ΓΣΕΕ

Απεργία της ΓΣΕΕ, διαδηλώσεις χωρίς τη ΓΣΕΕ. Με αυτή τη φράση συνοψίζεται η χθεσινή απεργιακή κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας, που χαρακτηρίστηκε από μέτρια μαζικότητα και έντονη πολυδιάσπαση, αφού η πορεία τεμαχίστηκε σε τρία έως τέσσερα διακριτά κομμάτια.

Η συγκέντρωση της ΓΣΕΕ στο Πεδίον του Αρεως έγινε κυριολεκτικά χωρίς κοινό, αφού ούτε ένα σωματείο δεν καταδέχθηκε να κρατήσει το πανό του μπροστά στην υπερυψωμένη εξέδρα των ομιλητών – που παρέμεινε την περισσότερη ώρα άδεια.

Τα ελάχιστα πανό είχαν απλώς κρεμαστεί πάνω στο μεταλλικό κιγκλίδωμα που προστάτευε τους άφαντους ομιλητές από το ανύπαρκτο πλήθος, ενώ τα εκκωφαντικά τραγούδια στα μεγάφωνα δεν αρκούσαν για να σπάσουν την παγωμάρα και την αμηχανία.

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος, που νωρίτερα είχε καταγγείλει από το «Bήμα FM» ότι «το twitter λογοκρίνει τη ΓΣΕΕ», έκανε δηλώσεις στις κάμερες σε μια γωνία, λέγοντας ότι «αυτοί που κυβερνούν, κάποτε διαδήλωναν εδώ μαζί μας» και ότι, αντί για την κοινωνική ανατροπή που ευαγγελίζονταν, έφεραν «μια από τα ίδια, ένα τρίτο επαχθέστερο Μνημόνιο, που θα γκρεμίσει τα ελάχιστα εναπομείναντα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα».

«Μπετόν» το ΠΑΜΕ

Αλλη μία φορά την αριθμητική πρωτοκαθεδρία είχαν τα σωματεία του ΠΑΜΕ και οι σπουδαστικές οργανώσεις του ΜΑΣ, σε μια σχετικά ογκώδη προσυγκέντρωση στην Ομόνοια, με πολλές χιλιάδες διαδηλωτές. Εργαζόμενοι, με μαζικότερα τα Συνδικάτα Επισιτισμού-Τουρισμού, Μετάλλου και Ναυτεργατών που προπορεύονταν, συνταξιούχοι, ανάπηροι σε καροτσάκια συνυπήρχαν με νέους και νέες που πουλούσαν «Οδηγητή» και ειδικές εκδόσεις για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, που νωρίτερα είχε μιλήσει στους απεργούς ναυτεργάτες στον Πειραιά, δήλωσε ότι «η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης για τη δεύτερη αξιολόγηση, για το χρέος, ο νέος αντιλαϊκός προϋπολογισμός που συζητιέται αυτές τις μέρες στη Βουλή είναι κόλαφος για τους εργαζόμενους» και κάλεσε «σε αγώνες διαρκείας από κάθε μετερίζι».

Τη στιγμή που το ΚΚΕ έφτανε στο Σύνταγμα, στην Πατησίων συγκεντρώνονταν τα υπόλοιπα σωματεία και οργανώσεις της Αριστεράς, με την ΑΔΕΔΥ να προηγείται: «Εμείς πάντα εδώ είμαστε, τι να κάνουμε με τον Παναγόπουλο;», απαντούσε συνδικαλιστής της ΑΔΕΔΥ όταν τον ρωτήσαμε γιατί δεν πάει και η ΑΔΕΔΥ στο Πεδίον του Αρεως.

Με συνθήματα «ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα κυβέρνησης-Ε.Ε.-ΔΝΤ», φωνάζοντας «κάτω τα μέτρα τα αντεργατικά – ασφάλιση – περίθαλψη – για όλους μας δουλειά» πορεύτηκαν συνδικάτα του δημόσιου τομέα (ΟΛΜΕ, ΠΟΕΔΗΝ, μηχανικοί Δημοσίου, εργαζόμενοι στο ΥΠΠΟ κ.ά.), μαζί με σωματεία του ιδιωτικού τομέα, ανάμεσά τους και νεοσύστατη πρωτοβουλία εργαζομένων σε προσφυγικούς καταυλισμούς και ΜΚΟ.

Κάτι σαν διεκπεραίωση

Μακριά από τη ΓΣΕΕ επέλεξαν να διαδηλώσουν πρωτοβάθμια σωματεία, βιβλιοϋπάλληλοι, εργαζόμενοι σε Wind-Vodafone, εργαζόμενοι στα φροντιστήρια, Σωματείο Βάσης εργαζομένων σε ΜΚΟ κ.ά.

Το «παρών» έδωσαν οργανώσεις και σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, όπως η Λαϊκή Αντίσταση Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, που διαδήλωσε σε απόσταση από τους υπόλοιπους μαζί με κάποια σωματεία, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ -που επίσης χωρίστηκε σε δύο κομμάτια- και η ΛΑ.Ε., ενώ στην ουρά της πορείας βρέθηκαν το ΕΕΚ, αλληλέγγυοι στην κατειλημμένη ΒΙΟ.ΜΕ. και αναρχικές οργανώσεις.

Πίσω και από τους αντιεξουσιαστές, τελευταίοι και καταϊδρωμένοι μια χούφτα διαδηλωτών από σωματεία που πιθανόν είχαν ξεμείνει από τη ΓΣΕΕ, όπως οι συνταξιούχοι του αεροδρομίου.

Μαχητικότερα ήταν τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων, που διαμαρτύρονταν ενάντια στο νέο εργασιακό νομοσχέδιο, «αρνούμενοι να γίνουμε η γενιά της ανεργίας και της επισφάλειας», ενώ και τα σωματεία της ΑΔΕΔΥ φώναζαν «Τσίπρα – Αχτσιόγλου, ακούστε το καλά, αυτό το νομοσχέδιο θα μείνει στα χαρτιά».

Διακριτική ήταν η παρουσία της αστυνομίας, ενώ χαρακτηριστικό του χλιαρού κλίματος ήταν ότι στη Βουλή δεν υπήρχε καν ο συνήθης φραγμός από κλούβες στα λουλουδάδικα.

Αν και η πορεία ήταν σχετικά μαζική, παρά τις δυσκολίες στη μετακίνηση, η αίσθηση που επικρατούσε ήταν αυτή μιας διεκπεραιωτικής απεργιακής κινητοποίησης, «η ντουφεκιά πριν από τα Χριστούγεννα», όπως σχολίαζαν ειρωνικά διαδηλωτές, με τη ΓΣΕΕ και την ηγεσία της πλήρως απαξιωμένες στα μάτια του κόσμου της εργασίας.