Κατάληψη του Ρουβίκωνα σε γραφεία ελεγκτών του υπ. Μεταφορών

Σε συμβολική κατάληψη στα γραφεία του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών του υπουργείου Μεταφορών επί της οδού Καραγεώργη Σερβίας στο Σύνταγμα, προχώρησαν σήμερα περίπου δέκα μέλη της ομάδας Ρουβίκωνας, η οποία έληξε πριν τη 1 μ.μ.

Κρέμασαν πανό και πέταξαν φέιγ βολάν υπέρ των ελεύθερων μετακινήσεων. Συγκεκριμένα, το πανό στον 3ο όροφο του κτιρίου έγραφε: «Εργαζόμενοι και επιβάτες για ελεύθερες μετακινήσεις».

Ισχυρή ήταν η παρουσία της αστυνομίας έξω από το κτίριο με άνδρες των ΥΜΕΤ και της ομάδας ΔΙΑΣ, που προσήγαγαν τα άτομα που συμμετείχαν στην κινητοποίηση.

Στο κείμενο, το οποίο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα αντιεξουσιαστικής πληροφόρησης indymedia, η αναρχική ομάδα σημειώνει μεταξύ άλλων, τα εξής:

Στην ταξική πάλη, στον κοινωνικό πόλεμο εν συνόλω, υπάρχει πάντα ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: αυτός που βρίσκεις απέναντί σου να προσπαθεί να σε καταστείλει, να συντηρήσει την εκμετάλλευσή σου, να σου στερήσει δικαιώματα, σπάνια είναι ο ηθικός και φυσικός αυτουργός της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Αυτός που βρίσκεις απέναντί σου είναι συνήθως άνθρωπος της δικής σου κοινωνικής θέσης.

Δεν είναι ο αστός αυτός που σε χτυπάει σε μια διαδήλωση, δεν είναι ηγέτες του φασισμού αυτοί που θα εμποδίσουν τα παιδιά των προσφύγων να μπουν στο δημοτικό σχολείο, δεν είναι υπουργοί αυτοί που θα σε πιάσουν χωρίς εισιτήριο στο μετρό. Είναι απλοί μισθωτοί, συνήθως κακοπληρωμένοι, φοβικοί που στην καλύτερη περίπτωση, κοροϊδεύουν τον εαυτό τους πως “απλά εκτελούν εντολές”, ή πως “αυτό είναι σωστό” ενώ στη χειρότερη είναι πιστά σκυλιά που υπηρετούν με αλαζονεία η με το μίσος του “γενίτσαρου”…

Υπάρχει πληθώρα περιστατικών που η δράση των ελεγκτών στα λεωφορεία έφτασε και ξεπέρασε αυτή των “επίσημων” δυνάμεων καταστολής. Ας θυμηθούμε μόνο την περίπτωση του 19χρονου Θανάση Καναούτη που πριν 2 χρόνια έπεσε νεκρός, ή πιο πρόσφατα, πριν λίγες μέρες στην Θεσ/νικη, την άγρια κακοποίηση από ελεγκτές μιας νεαρής κοπέλας…

Τον αντίλογο τον ξέρουμε: “και πως θα επιβιώσουν οι συγκοινωνίες αν κανείς δεν πληρώνει εισιτήριο”;. Επιχείρημα που αν προσέξει κανείς χρησιμοποιείται αντίστοιχα για οποιοδήποτε ζήτημα αγώνα, για κάθε κοινωνική διεκδίκηση από κάθε καθεστωτική πλευρά ανεξάρτητα σημαίας και “ιδεολογίας”.

Όχι μόνο για τους αναρχικούς αλλά για τον καθένα με στοιχειώδη κοινωνική συνείδηση, σε μια κοινωνία που η συνολική παραγωγή πλούτου είναι πολλαπλάσια των αναγκών, μια σειρά από αγαθά οφείλουν αυτονόητα να είναι ελεύθερα προσβάσιμα στον καθένα. Τροφή, υγεία, παιδεία, επικοινωνία, διασφάλιση της τρίτης ηλικίας, διασφάλιση των ΑΜΕΑ, συγκοινωνίες. Η δική μας θέση είναι πως εξαρχής είναι ανεπίτρεπτο οι βασικές συγκοινωνίες να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Είναι αδιανόητο να πρέπει να δουλέψεις πάνω από μία ώρα τη μέρα για να βγάλεις ένα μπρος-πίσω με το λεωφορείο.

Είναι αδιανόητο ο πιτσιρικάς που οι γονείς του δεν έχουν να του δώσουν χαρτζιλίκι, η γριά με την ανύπαρκτη σύνταξη, ο εργαζόμενος που δεν έχει για το ρεύμα να μετακινούνται σαν δραπέτες ψάχνοντας πως θα διαφύγουν αν εμφανιστεί ο ελεγκτής. Επειδή ο πλούτος που παράγεται είναι μεν πολλαπλάσιος των αναγκών αλλά αυτός που μοιράζεται δεν επαρκεί για τις ανάγκες (και αυτός είναι από τους κύριους λόγους για να γίνει κανείς αναρχικός) η απάντησή μας στο επιχείρημα της εκάστοτε εξουσίας είναι ξεκάθαρη:

Κόφτε το λαιμό σας να είναι οι βασικές συγκοινωνίες ελεύθερες για τον καθένα. Πώς θα βάλετε χέρι στον πλούτο που κατακρατούν οι καπιταλιστές και το κράτος είναι δικό σας θέμα. Και το κάλεσμα μας προς τον φτωχό λαό, αυτούς που ζουν με τον δικό τους ιδρώτα κι όχι με τον ιδρώτα των άλλων είναι αντίστοιχο. Αν δεν θέλουν να κόψουν το λαιμό τους εκεί στην εξουσία να γίνουν ελεύθερες οι συγκοινωνίες, ε τότε να τους βοηθήσουμε.

Αργά το απόγευμα αφέθηκαν ελεύθερα τα δέκα μέλη της ομάδας «Ρουβίκωνας».